Hier is Ellen weer, onze razende reporter in het Duitse Leipzig. Ditmaal brengt ze een artikel over passie en big money in de wereld van videogames.
Voor veel gameontwikkelaars is het een aantrekkelijk perspectief: een eigen studio opzetten, om die na een aantal jaren van successen te verkopen aan een uitgever die grof geld betaalt voor jouw bedrijfje. Helaas blijkt dit in de praktijk lastiger dan ontwikkelaars verwachten, zo vertelde Dan Rogers van Interactive Studio Management tijdens zijn presentatie op de Games Convention in Leipzig. In een aansprekend verhaal gaf hij een groot aantal voorbeelden van overnames door uitgevers, zo ging hij uitgebreid in op de overname van Rare door Microsoft. Ook vergeleek hij verschillende overnames van gelijksoortige bedrijven, waarbij het opvallend was dat het ene bedrijf soms voor veel meer geld wordt overgenomen dan een andere soortgelijke ontwikkelaar.
Rogers geeft aan dat ontwikkelaars en uitgevers over het algemeen heel verschillend naar de wereld kijken. Bij ontwikkelaars draait vaak alles om de kunst van het maken van games. Zij zitten tot over hun oren in de techniek en zijn helemaal gek van hun eigen game. Ze zijn als het ware de rocksterren op het podium die verwachten dat de uitgevers als een grote schare fans voor hen in de rij staan. De wereld van de uitgevers ziet er echter heel anders uit. Zij zien de ontwikkelaars soms wel als rocksterren, maar... vullen hun dagen met het volgen van veel verschillende rocksterren en zien hen vaak als 'één van de velen'. Dat is even wennen voor de ontwikkelaar, die maar niet snapt dat de mensen bij de uitgever niet even lyrisch zijn over die prachtige game die hij aan het maken is. Het was grappig om te merken dat de zaal, gevuld met ontwikkelaars, op dit punt toch even stilviel. Blijkbaar was er enige herkenning of voelde men zich zelfs betrapt...
Wat maakt nou dat een ontwikkelaar interessant wordt voor een uitgever? Volgens Rogers zijn daar verschillende redenen voor. Ontwikkelaars denken nog te vaak dat uitgevers hen overnemen omdat ze hun spel gewoonweg geweldig vinden. Dat is echter naïef. Uitgevers hebben een heel andere motivatie: geld! Ze zijn alleen in een ontwikkelaar geïnteresseerd als een overname hun winstcijfers gaat verbeteren. Dit is een vrij plat wereldbeeld dat voor veel ontwikkelaars confronterend zal zijn. Naast de financiële motieven zijn er nog vijf redenen waarom uitgevers voor een ontwikkelaar willen betalen: de technologische expertise die een ontwikkelaar heeft, perspectieven op toekomstige financiële groei, concurrentievoordelen, of intellectuele properties of populaire franchises die in het bezit zijn van de ontwikkelaar.
Als je kijkt naar de overnames in de afgelopen tien jaar, waarbij opvallend veel geld gemoeid was, dan ging het vaak om een combinatie van deze factoren die een ontwikkelaar interessant maakten en de verkoopprijs opdreven. In die gevallen speelde een versterking van de marktpositie van de uitgever, uitzicht op meer winst en een groter vertrouwen van aandeelhouders in de uitgever vaak een grote rol. Dit soort factoren verklaart dan ook waarom de ene ontwikkelaar in de ogen van de uitgevers veel meer waard is dan een op het oog soortgelijke ontwikkelaar.
In een zaal vol ontwikkelaars die vol passie mooie games proberen te maken, kwamen deze koude financiële overwegingen soms wat hard aan. Games draaien toch om fun en passie? Dan Rogers laat zien dat een baan in de gamesindustrie naast deze factoren ook gewoon draait om het verdienen van geld. Gewone bedrijfseconomische overwegingen spelen dan ook een grote rol, net als in iedere andere industrie. Hoe jammer sommige ontwikkelaars dat ook mogen vinden...
