Verrast in positieve of negatieve zin is dan waarschijnlijk de vraag. Ik vrees dat het een beetje een schrikbarende verrassing was. Bij de entree stonden enkele speelhal machines, waar je verschillende spellen op kon spelen, van snowboarden tot voetballen. Gelukkig was dit gratis en ook wel even leuk om te spelen, maar voor het echte gamevoer moest ik nog een stukje doorlopen. Daar kwam ik echter tot de ontdekking dat er niet heel veel consoles stonden. Ik kwam enkele PlayStation 2’s en 3’s tegen die wat oude games draaiden, maar ik kreeg hiervan nog niet echt een warm gevoel.
Warm gevoel
Warmer kreeg ik het toen ik een hal naderde met allemaal Xbox 360’s, maar dat was meer de warmte die de Xbox 360’s zelf produceerden dan van de indruk die de games, die erop afgespeeld werden, op mij maakten. Toch stonden er wel games die de aandacht trokken, waaronder Devil May Cry 4 en The Club. Verder stonden er oude titels voor de Xbox 360 als Halo 3 en Gears of War, maar dit leek de enige console te zijn die uitgebreid vertegenwoordigd was.Een stukje verder stonden twee Nintendo Wii’s met Donkey Kong Jet Race en Resident Evil Umbrella Chronicles. Daar weer naast zaten en stonden mensen op de Nintendo DS te gamen. De grootste blikvanger van de Nintendo DS was Mario en Sonic op de Olympische spelen. Als je mensen hierop bezig zag kon je simpelweg concluderen dat dit een ramp zou worden voor je touchscreen. Het meest interessante vond ik persoonlijk wat ik hierna tegenkwam en dat was op een PlayStation 3 die ergens tussen allemaal PC’s stond. Op die PC’s werd onder andere World of Warcraft, Crysis en Call of Duty 4: Modern Warfare gespeeld. Maar op die PlayStation 3 werd The Eye of Judgment gespeeld en aan deze game heb ik een uitgebreide speelsessie gewaagd. Nu is deze game al niet zo nieuw meer, maar hij heeft altijd mijn interesse al gehad, dus ik vond het leuk dat dit de gelegenheid was voor een nadere kennismaking.
Donkere Kamer
Toen ik navraag deed of er nog meer Wii’s of PS3’s te bezichtigen waren, kreeg ik het bevredigende antwoord: Ja! Er was namelijk nog een donkere hal, waar ik onder andere kon zien hoe een joystick in elkaar zit. Maar ook Wii’s waren hier aanwezig. Op een groot scherm werd Wii Sports gespeeld en op enkele fietsen die waren aangesloten op een tv kon je een soort tour de France game spelen door zelf op de fiets te kruipen. Het toppunt van beweging onder het gamen dus, alleen jammer dat de game zelf niet zo heel interessant was.In deze donkere kamer waren gelukkig niet alleen deze Wii’s. Er was namelijk ook een grote retro zaal. In deze zaal kon je op verschillende retro consoles spelen. Van de Nintendo 64 tot de Sega Saturn en van het Super Nintendo Entertainment System, kortweg SNES, tot de ColecoVision. Ook een van de allereerste games was hier aanwezig: Pong. Zo was er dus uit elke generatie, van de eerste tot de zevende, waarin wij nu zitten, wel een console. Het was een hele leuke ervaring om al die oude games te spelen.
Opleidingen
Terwijl ik over de beurs liep, waren er mensen die mij hun eigen games lieten zien. Deze mensen hadden een opleiding gevolgd om gamedesigner te worden en probeerden mensen te werven voor diezelfde opleidingen. Grafisch waren hun games natuurlijk niet van een zeer hoogstaand niveau, maar het idee was zeker leuk en deze mensen hebben mij serieus aan het denken gezet om zo’n opleiding te gaan volgen. Naast deze demonstraties waren er ook nog enkele toernooitjes, waaronder een Wii Sports toernooi, waarin je nog verschillende prijzen kon winnen.Concluderend mag ik stellen dat ik dus in een negatieve zin ben verrast, aangezien eigenlijk alleen de Xbox 360 en de Nintendo DS goed vertegenwoordigd waren. Voor mij was er echter ook een leuke verrassing en dat was het feit dat The Eye of Judgment aanwezig was, maar dit alleen wil niet zeggen dat het een uitgebreide vertoning was in Antwerpen. Uiteindelijk heb ik me wel vermaakt met verschillende games, maar ik denk dat, met de ruimte die er beschikbaar was, meer gedaan had kunnen worden.























