Call of Duty 2 was voor mij een hele openbaring en ook mijn eerste echte ontmoeting met online gaming. Vroeger speelde ik wel eens een online potje tennis met Top Spin, of ging ik wat sluipen in Splinter Cell: Chaos Theory, maar verder dan dat ben ik nooit echt geraakt als het gaat om online gamen. In CoD 2 ben ik echt begonnen met ‘vrienden’ maken en acht jaar later zijn mijn beste maten nog steeds diegenen die ik toen voor het eerst ben tegengekomen in CoD 2. Toch merkwaardig, vind je niet? Mensen die je acht jaar kent maar je heb hun gezicht nog nooit gezien of hun hand nog nooit geschud. Ik heb CoD 2 dan ook zeker meer dan 2 jaar gespeeld en ik werd er ook zeer goed in.
Call of Duty 3 is een heel andere zaak. Het speelde zich weer af in een Wereldoorlog 2 setting, maar deze keer waren de graphics natuurlijk van een hoger niveau. Maar qua gameplay en online diensten vond ik het toch wat teleurstellen. Misschien ook door het feit dat er een andere ontwikkelaar op het toneel was verschenen. Treyarch was redelijk onbekend en bleef lange tijd het mindere broertje van het populaire Infinity Ward. Toch heb ik het spel met veel plezier gespeeld ook al waren er hier en daar wat mindere leuke toevoegingen. Zo werd er bij online games vaak gebruik gemaakt van voertuigen, wat ik niet echt geslaagd vond. Ook waren de multiplayer maps vaak gigantisch, waardoor je minutenlang moest lopen om vervolgens door het hoofd geknald te worden, niet echt plezierig.
Call of Duty 4: Modern Warfare was dé mijlpaal in de Call of Duty franchise. Je had een eigen profiel waarmee je in levels kon stijgen. Wapens en perks kon je verdienen door challenges te voltooien en verder werd de singleplayer een ware kaskraker die niet zou misstaan in Hollywood. Hier heeft Infinity Ward echt zijn strepen verdiend. De game ging dan ook meer dan 13 miljoen keer over de toonbank, waarbij het zelfs de verkoopcijfers van het toen zo succesvolle Halo 3 gewoon wegblies! Met deze game ben ik dan ook heel veel uren zoet geweest omdat het je de mogelijkheid gaf om verder te geraken, nieuwe dingen vrij te spelen. Het was gewon een dijk van een game.
Call of Duty: Modern Warfare 2 werd weer ontwikkeld door het populaire Infinity Ward. Iedereen verwachtte dat IW een schitterend product zou afleveren. Dat deden ze ook, maar het spel was eigenlijk gewoon meer van hetzelfde met een paar leuke toevoegingen, Modern Warfare 1.5 om het zo te zeggen. Ik heb er ondanks dat toch veel plezier mee beleefd, ook omdat het weer een schitterende singleplayer had, maar het voelde helaas allemaal zeer bekend aan.
Call of Duty: Black Ops. Eén van de meeste geanticipeerde games van 2010 en weer een blockbuster game tot en met. Ik keek er heel hard naar uit, en het is dan ook een goed spel geworden met hier en daar een paar foutjes, maar dat kan ook niet anders met zo’n langverwachte game. Lees het maar in mijn review!
