Sony verkoopt veel reclamepraat. Dat zijn we al lang gewend van dit bedrijf. Met de Move beloofden ze ons 1:1 accuraatheid. Dat blijkt nu echter te kloppen. Maar goed, first things first. Het is wennen wanneer je als PlayStation-adept zo'n controller vasthoudt. Het eerste wat opvalt, is de grote Move-button op de controller. Dit blijkt de belangrijkste knop te zijn op de controller. De Move-controller is ook voorzien van een trigger, zoals de R2-knop op de reguliere controller. Daarnaast bevinden ook de bekende icoonknopjes zich op de Movewand. Die knoppen voelen echter nogal goedkoop aan en zijn niet fijn om in te drukken. Vergelijk het gevoel met wanneer je een drukpen aanzet. Het heeft wat gewenning nodig. Sony heeft wel voor een controller gezorgd die fijn in de hand zit. De Move-controller voelt licht aan. De Wii-controller is door zijn rechthoekige vorm minder fijn om vast te pakken.
Werking
Op de Movewand vind je de gigantische witte bol. Die zorgde reeds voor heel wat verwarring bij gamers. Wat houdt dat ding nu eigenlijk in? Dat het ding kleur kan geven, is misschien een van onze minste zorgen. De keuze van de kleur is echter wel van belang. De lichtbol kiest de kleur uit die het meeste opvalt in je kamer. Dat is zo gedaan zodat de PlayStation Eye de Movewand kan herkennen in de omgeving. Ik moet het nu doen met een roze lichtbol, wat niet echt gaaf is wanneer je zombies aan gort schiet in Resident Evil 5. Een roze T-Shirt aandoen is een optie, maar zo ver ga ik ook weer niet.
Nee, ik dwaal af. De werking is behoorlijk indrukwekkend. Bij iedere game moet je je Move-controller kalibreren. Je moet de wand dan rechtstreeks naar de Eye richten, zodat hij die kan herkennen. Bij iedere game is de kalibrering lichtjes anders. Bij Sports Champions moet je bijvoorbeeld enkele bewegingen nabootsen. Bovendien moet je in een kader gaan staan die je op het scherm ziet. Bij een game zoals Tumble volstaat het echter om eventjes naar de Eye te richten.
Alles installeren is kinderspel. De PlayStation Eye moet je gewoon inpluggen via de USB-poorten van je console. De Move kan je opladen via de USB-kabels die je ook gebruikt om je DualShock 3 op te laden. Op louter tien minuten is alles speelklaar. Kwestie van de games te testen. Sony was zo lief om de consument een Starter Disk aan te bieden bij aankoop van een Move-controller en PlayStation Eye. Omdat ik nu eenmaal door niemand wordt gesponsord, kan ik enkel mijn oordeel vellen over die demo's. Binnenkort verschijnt er wel een review van een Move-game.
'Let's Get The Party Started'
De Starter Disk bevat tien Move-games waaronder enkele launchtitels zoals Sports Champions en aankomende releases zoals The Shoot. Qua third-party titels is het aanbod op de disk redelijk matig. EA serveert ons Tiger Woods PGA Tour 11.
Om de accuraatheid van de PlayStation Move te testen, was de pingpong-demo in Sports Champions het perfecte voorbeeld. Het valt meteen op dat Sony met deze Move een superieure Wii-mote heeft uitgebracht. De Eye volgt je bewegingen en de pingpongbal reageert realistisch op je bewegingen. Sla je zachtjes, dan gaat de bal ook zacht. Je kan ook als een gek een smash uitproberen en ook die hebben effect. In tegenstelling tot de tennismode in Wii Sports is precisie in deze game wel een must. Het is onmogelijk om punten te scoren door gewoon 'random' in het rond te zwiepen.
Ook de discgolf-demo laat de kracht zien van de PlayStation Move. In deze mode moet je een frisbee gooien naar een doel op het veld. De opzet is vergelijkbaar met golf. Hoe minder worpen je nodig hebt, hoe hoger je score. Al snel merk je op dat de frisbee reageert op je manier van werpen. Je kan onderhands gooien, maar ook met krachtige zwiepen om een effect te geven aan de frisbee. Geen enkele worp is hetzelfde. Over Sports Champions zelf ga ik geen oordeel vellen, maar ik merk nu al op dat het met de accuraatheid goed zit.
Op de Starter Disk kan je ook de slag met de partygame Start The Party! Deze game bestaat uit een resem minigames die je moet volbrengen. De minigames in Start The Party! zijn leuk voor de familie, maar ook hier zie je dat de Move een sterk staaltje vernuft is. De lichtbol verandert bij elke minigame in een object. Zo komt het voor dat je met een zwaard fruit moet kapot slaan, of dat je met een verfkwastje het scherm kan bekladden. Dat de game snel zal vervelen, is wel duidelijk, maar het laat toch wel zien wat de PlayStation Move in zijn mars heeft.
Niet nu
Naast de Move-controller kan je ook de Navigation-controller (Nav) kopen, vergelijkbaar met de nunchuk van de Wii. In tegenstelling tot de nunchuck, heeft de Nav geen motionfunctie en deze dient dus louter als analoge stick. Op de Nav vind je dezelfde knopjes als op de linkerkant van de DualShock 3 en SIXAXIS. Enthousiast over de Nav ben ik momenteel niet, je kan nu beter geld besparen door een lichte SIXAXIS-controller te gebruiken. Natuurlijk ligt dat minder goed in de hand, maar met de games die nu uit zijn, zal je het niet echt nodig hebben.
En daar komen we bij het grootste minpunt van de Move-controller. Qua games valt er nu geen hol te beleven. De launchgames bestaan uit extravagante techdemo's die laten zien wat je met de controller allemaal kan doen. We hebben nog geen volwaardige game gezien die volledig teert op de Move-functie. Je kan wel binnenkort aan de slag met Heavy Rain: Move Edition, maar die game werd al begin 2010 uitgebracht. De AAA-titels zoals Killzone 2 laten nog op zich wachten. Het is daarom niet erg als je de Move nu niet koopt. Veel mis je niet.
Een ander minpunt is dat de PlayStation Eye de Move-controller niet altijd herkent. Dat gebeurt wanneer er te veel licht in je kamer schijnt. Je bent al helemaal de pineut als je dan geen gordijnen hebt. Daar komt nog eens bij dat mijn woonkamer in een lichte kleur geverfd is, waardoor het tijdens een zonnige namiddag wel erg moeilijk wordt om met de Move te gamen. Donkere kleren dragen, helpt je wel al verder. Dat zou eigenlijk niet mogen.





