Eerlijk gezegd had ik nog nooit van deze game gehoord, voordat hij op mijn deurmat viel om het te testen. Oké, ik had gehoord dat het een strategiespel was dat zich concentreerde op het stabiliseren van de politieke en economische toestand van het door jou gekozen land in het spel. Het voeren van oorlog speelt hier niet in dergelijke mate, zoals dat bijvoorbeeld in Age of Empires doet. Het produceren van grondstoffen, het kiezen van de juiste bondgenoten en het ruilen van goederen spelen in deze game de hoofdrol.
Allereerst raad ik iedereen die niet bekend is met de franchise ten zeerste aan om de tutorials van de game goed door te nemen. Het is namelijk een zeer diepgaand spel en het is uitzonderlijk lastig voor mensen die niet bekend zijn met het systeem. Zelf maakte ik ook de fout door gewoon op new game te drukken en maar te kijken wat het spel mij te bieden had, maar al snel raakte ik overdonderd door de vele opties en mededelingen die mij om de paar seconden bestookten. Op deze manier zul je al snel merken waarom de game zo veel tutorials bevat.
Klik voor vergrotingen...
Als je eenmaal begonnen bent, zul je merken dat ook deze game wat kleine bugs bevat. Geen enkele game is perfect en geen één komt onder deze stelling uit. Hier en daar wat afwijkingen van de AI, of een balansverslag dat niet naar behoren is opgesteld, het zijn allemaal kleine dingen waar je je eigenlijk niet aan kunt ergeren, als je kijkt naar de fouten in andere games. Zelf heb ik er namelijk ook geen last van gehad en ik ben al lang blij dat de game geen grote bugs bevat en dat het in het algemeen dus naar behoren speelt. Het is maar dat je het weet.
Goed, nu we dat gehad hebben, kunnen we verder met het echte werk. Zoals ik al eerder aangaf, draait Victoria 2 vooral om het stabiliseren van de populatie en de economie van jouw land. Dat wil zeggen dat je moet luisteren naar wat het volk wil, maar ondertussen moet je ook de economie zo goed mogelijk neerzetten. Wil je een oorlog beginnen? Zorg dan maar eerst dat je genoeg soldaten hebt voor een leger en zorg dan ook maar meteen voor de diplomatie die daarbij komt kijken. Wil je de productie van grondstoffen verhogen? Regel maar wat bouwvakkers om een fabriek in elkaar te zetten en wat mensen om erin te werken.
Deze twee voorbeelden zijn maar een kleine greep uit de tientallen zaken die je (vaak tegelijk) in de gaten moet houden. Soms vond ik het iets te veel, waardoor ik vaak de illusie kreeg dat de game voor vrouwen was gemaakt, omdat ikzelf geen twee dingen tegelijk kan doen. Zo krijg je bijvoorbeeld ook informatie over migratie en integratie, terwijl je ondertussen ook nog de belasting aan het regelen bent en tussendoor de verschillende wetsvoorstellen aan het overwegen bent. Gelukkig is er die ene magische knop, waardoor de game op pauze komt te staan en jij je kunt focussen op één ding tegelijk.
Ondanks dat het op politiek en economisch vlak zeer uitgebreid is uitgewerkt, schiet de game tekort op het gebied van oorlogvoering. Op het moment dat je een stabiele economie hebt neergezet en je dus niet veel anders hebt te doen, kun je eigenlijk alleen nog maar oorlog voeren. Dan vind ik het toch jammer dat dit onderdeel minder is uitgewerkt dan de rest, omdat je er niet veel voor hoeft te doen. Als je maar zorgt voor een economie die klaar is voor oorlog, kan het allemaal geen kwaad wat je doet.
Gelukkig hoef je niet altijd oorlog te voeren, want er is genoeg te doen, als je maar het juiste land kiest. Met meer dan 200 landen en volkeren bewijst de game zich wederom op het gebied van diepte. Hier houdt het echter niet bij op, want ieder land heeft haar eigen eigenschappen en evenementen. Stel je voor dat je Denemarken hebt gekozen en je hebt het zowel politiek als economisch goed voor elkaar, dan kun je ervoor kiezen om de landen in het Noorden te verenigen om samen Scandinavië te vormen, wat natuurlijk weer veel voordelen te bieden heeft.
Zo heeft bijna ieder volk of land haar eigen mogelijkheden en voor mij gaf dit echt een doel aan het spel. Ik hoefde niet meer per se "de beste" te zijn in mijn eentje, ik kon landen verenigen en samen aan de top staan. Het voelt geweldig om zoiets te bereiken met een wat minder goed land. Natuurlijk kun je wel meteen kiezen voor het land dat er het beste voor staat, maar dan is de lol er snel vanaf, aangezien je in dat geval niet veel te doen hebt. Kies dus een land waar het nog niet zo goed gaat en je wordt uren zoet gehouden door de diepgaande gameplay en de uitgebreide mogelijkheden. Zie het maar als de carrière-modus in FIFA, waar het in mijn ogen veel leuker is om met bijvoorbeeld VVV Venlo te spelen, omdat je dan echt het gevoel hebt dat je een hoogstaand doel te bereiken hebt. Nooit gedacht dat ik ooit nog FIFA met Victoria zou kunnen vergelijken!
