Review: Dragon Quest IX

Handhelds en RPG's zijn al jaren een succesvolle combinatie. Vergelijk het met ontbijtgranen en melk of frieten met mayonaise. De keuze voor de RPG-liefhebber is haast eindeloos. Jammer genoeg worden we ook vaak doodgegooid met nutteloze remakes. Lang geleden nog iets nieuws gespeeld. Daar steekt Square Enix dan weer een stokje voor. Het bedrijf serveert ons de nieuwe Dragon Quest. Geen spin-off, geen afkooksel. Nee, een volwaardig nieuwe game. Alhoewel, nieuw is nu ook weer niet het juiste woord. Kick it old-school zeggen we dan.

Dragon Quest IX: Sentinels of the Starry Skies gaat dezelfde toer op als zijn voorganger Dragon Quest VIII: Journey of the Cursed King. Square Enix koos er echter voor om deel negen te laten verschijnen op de Nintendo DS. Dat terwijl deel acht voor de PS2 verscheen, een vreemde keuze. Ware het niet dat Square Enix precies weet wat de fans willen.

In dagen dat turn based-gevechten verleden tijd zijn, valt Dragon Quest IX net op door het gevechtssysteem te herintroduceren. Square Enix houdt het simpel. Je hoeft geen vingervlugge skills te hebben om de moeilijkste bazen neer te maaien. Nee, je kan rustig de tijd nemen om de juiste tactiek te bepalen. Het is zelfs mogelijk om gevechten te ontwijken. De game kent namelijk geen random encounters. Monsters lopen rond in de spelwereld, dus je hebt zelf de keuze of je een gevecht wil aangaan of niet. Je kan op ieder moment je tegenstander onderzoeken. Zo weet je of het monster gaat uithalen met een verwoestende aanval of wanneer het verstijfd staat van de schrik. Naast de reguliere attacks zijn er nog magische aanvallen die MP consumeren. Niet vernieuwend, maar het werkt wederom. Dat na al die jaren.

Hoewel de gevechten belachelijk simpel zijn gehouden, schuilt er toch heel wat diepgang in de gevechten. De game bevat negen verschillende jobs zoals o.a. Ministreel, Dief en Priester. Als Priester heb je een defensieve positie die ervoor moet zorgen dat je kompanen altijd in goede gezondheid verkeren. Het nadeel is dan weer dat je aanvallen weer van minieme kracht zijn. Voor de aanvallerspositie kies je dan beter voor de Martial Arts, Ministreel of Soldaat. De Ministreel is de meest allround job. Je kan vanalles wat, maar je blinkt nergens in uit. De Martial Arts heeft dan weer een erg krachtige basisaanval. Hij kan echter geen magie gebruiken en is daarom ook kwetsbaar. Het is opmerkelijk hoe goed Square Enix de jobs heeft uitgebalanceerd. In een gevecht kan je samen met drie kompanen de strijd aangaan met het legertje monsters dat Square Enix ons serveert.

Customization

De verscheidenheid is enorm. Van blauwe slijmballen tot mummies en van kobolden op karren tot wreedaardige vlinders. Qua originaliteit zijn de monsters top. Overigens zal je mond regelmatig openvallen door de geweldige graad in detail. Square Enix levert met deze Dragon Quest wellicht een van de mooiste DS-games ooit af. Personages zien er gelikt uit en kunnen naar believen worden aangepast. Kledingstukken die je aanpast, zijn meteen merkbaar tijdens de gameplay, iets wat normaal lijkt op een krachtpatser zoals de PS3 of X360. Voor de Nintendo DS is dit echter nog nooit eerder gezien. Althans in deze graad toch. Dorpen hebben ook de nodige aandacht gekregen. Opmerkelijk is dat je de camera 45 graden kan draaien en de spelwereld in een andere hoek kan bekijken. Wederom is dit een sterk staaltje technologie voor de DS.

Goed, ik had het over customization. Je kan verschillende kledingstukken kopen of vinden. Die kan je meteen aan je personage geven. De tenues zorgen ervoor dat je verschillende punten van je personage kan upgraden. Een harnas verhoogt je weerbaarheid terwijl een jurk ervoor zorgt dat je sneller kan bewegen en dusdanig aanvallen makkelijk kunt ontwijken. Je kan ook honderden verschillende wapens bijeenzamelen. Sommige wapens zijn bijvoorbeeld beter te gebruiken tegen zombies terwijl een magische staf dodelijk kan zijn voor een ander wezen.

Vijgen

Hoewel alles nogal standaard is qua gameplay, weet Square Enix er toch goed mee om te maken. De game voelt verfrissend en nieuw aan en er zijn genoeg sidequests te doen. Die krikken de speelduur al veel op. De game is zonder die zijmissies erg lang, je zal namelijk zo'n veertig uur zoet zijn met het hoofdverhaal.

Daar zijn we dan: het hoofdverhaal. Dragon Quest vertelt het verhaal over een naamloze Celestriaan. De Celestrianen kan je het best vergelijken met beschermengelen. De game begint dan ook met enkele simpele missies waarbij je als beschermengel mag spelen. Je mag bijvoorbeeld paardenstront opruimen. Ja, paardenstront. In ruil voor het harde labeur krijg je benevolessence. Dat is een soort van magisch goedje dat je offert aan de heilige boom Yggdrasil. De boom staat centraal voor de Celestrianen. Zij geloven dat als ze genoeg benevolessence offeren er vijgen zullen groeien aan de boom. Wanneer je genoeg benevolessence hebt bijeengezameld, loopt het goed mis. Vreemde krachten zorgen ervoor dat je naar de Aarde neerstort. Je raakt je halo en vleugels kwijt. Vanaf dat moment begint je echte avontuur. Je moet namelijk bovenstaande twee dingen terugvinden plus nog eens die vijgen gaan rapen die her en der verspreid zijn.

Vijgen rapen. That's it. Square Enix denkt dat de klus geklaard is, maar daar ben ik niet mee gediend. Het verhaal is zo debiel en wordt nauwelijks op de voorgrond gedragen. Als personage kom je meestal in dorpen terecht die een eigen probleem hebben. Dat zijn eigenlijk verhalen op zich. Zo moet je een dorp redden van een ziekte en een ander dorp redden van de Lleviathan, een gigantische walvis. De rode draad, de vijgen, wordt maar af en toe vernoemd in de game en is dus amper noemenswaardig.

Al een geluk dat Square Enix de tijd nam om de gameplay zo ingenieus mogelijk in elkaar te steken. Vijf jaar heeft het geduurd vooraleer deze Dragon Quest IX in de rekken lag. Na zo'n lange ontwikkelingstijd is het gewoon jammer dat er amper aandacht aan het verhaal werd besteed. De personages zijn bovendien niet memorabel. Het hoofdpersonage is een zwijgzame persoon en de personages die je meeneemt op reis hebben helemaal niets met het verhaal te maken. De drie extra krachten die je bij je hebt, maak je zelf. Square Enix heeft een bijna perfecte RPG, maar slaat de bal volledig mis op vlak van verhaal. Een mens heeft soms diepgang nodig.

Dragon Quest IX: Sentinels of the Starry Skies is een geweldige RPG geworden. Het ontbreken van een degelijk verhaal en boeiende personages is echter een te grote minpunt om deze Dragon Quest IX als klassieker te bestempelen. Dragon Quest is een ideale vakantiegame die je uren bezig zal houden.