In SteamWorld: Tower Defense (SWTD) speel ik dus de robotcowbots in de strijd tegen de mensen. Iedereen heeft wel eens een spelletje Toren Verdedigen gespeeld en weet dus wel wat het inhoudt. In deze game is dat ook niet anders. Vanaf de ene kant van het pad komen groepen vijanden en jij, als sheriff, dient te verijdelen dat ze de andere kant bereiken door schietgrage torens zo tactisch mogelijk te plaatsen. Dat is het idee van zowat iedere TD-game.
Klik voor vergrotingen...
Vooral deze twee levels zijn euhm... pittig
Gelukkig gaan niet alle torens even snel kapot. Je hebt namelijk een vijftal verschillende torens, met ieder hun eigen specialisatie, om er lekker wat variatie in te houden. Het bleef voor mij echter nog wel eens lastig om de juiste toren te kiezen, omdat sommige vijanden immuun leken te zijn voor alle torens. Vooral in de latere levels, zelfs op easy, heb ik veel moeite gehad met het kiezen van de juiste strategie en dat wekte nog wel eens irritatie op.
Het voordeel hiervan was wel dat ik maar door bleef spelen. Het spel is namelijk erg verslavend, wat best nog wel eens door die moeilijkheidsgraad kan komen. Ik laat me natuurlijk niet zomaar verslaan door een videogame! Maar dat het spel zo verslavend is, kan ook liggen aan de enorm grappige graphics. De cartoony-achtige look van de game bleef een grijs op gezicht vertonen, zelfs toen ik mezelf betrapte op het feit dat ik, zonder het te merken, tot diep in de nacht had doorgespeeld.
Waar ik ook weer heerlijk positief over mag zijn, is de uitstekend werkende besturing. Zo werkt het besturen van de camera prima met de pijltjestoetsen en is het plaatsen van torens met de stylus mij probleemloos afgegaan. En mocht er een vijand jammerlijk gesneuveld zijn, pik je gewoon zijn geld door er met de stylus overheen te vegen. Daar kun je toch weer die extra torens van halen; de één z’n dood, is de ander z’n brood, toch?
Wat ik trouwens ook nog even wilde aanhalen, was de besturing van een speciale toren, genaamd de “scherpschutter”. Deze toren kost een hoop geld en gedraagt zich als een stereotype tiener waar je moeder het nog altijd over heeft: uit zichzelf doet hij niks. Je moet deze scherpschutter namelijk zelf laten schieten door met de stylus op de gewenste pechvogel te tikken. Zo wordt het dus letterlijk prijsschieten en dat is best handig voor bepaalde vijanden.
SWTD is namelijk niet zo eentonig dat het maar een enkel type tegenstander bevat. Nee, er zijn, behalve verschillende torens, ook verschillende soorten vijanden en deze zijn ook nog eens in verschillende levels ingedeeld. Je hebt bijvoorbeeld de standaard mens, de verschrikkelijk snelle ruiter en de oude mannetjes met een kernbom. Let vooral op voor de laatstgenoemde, deze heldhaftige senior kan best nog wel eens voor een flinke boem zorgen. Ja, ik weet ook niet waar ze de fantasie vandaan halen, maar het weet wel steeds een grote grijns op mijn gezicht te toveren.
