Lips houdt van de jaren '80

Als gamesrecensent word je vaak verrast als je je postbus gaat leegmaken. Ik heb het niet alleen over games die in een erbarmelijke staat worden afgeleverd door de postbode, maar vooral over die ene keer per jaar dat je een game krijgt toegestuurd die je eigenlijk helemaal niet had verwacht. Dit gebeurde niet zo lang geleden toen Lips: I (Heart) The 80s in dezelfde enveloppe bleek te zitten als Lost Planet 2. De opwinding maakte al snel plaats voor een gevoel van paniek, want ik had geen microfoons om het spel te kunnen testen.


Een kort MSN-gesprek later was dit euvel gelukkig al van de baan en de volgende dag kon het testen beginnen. Om het gehoor van mijn ouders niet nog meer naar de maan te helpen (en vooral uit pure schaamte), wachtte ik tot ik alleen was om mijn woonkamer om te toveren tot mijn podium. Het installeren van de micro’s verliep al bij al probleemloos, al bleek het veranderen van de batterijen toch moeilijker dan verwacht.

Game voor iedereen

Toen de lichtjes van de micro dan toch begonnen te flikkeren zoals omschreven werd in de handleiding, kon ik eindelijk starten met het doorlopen van de muziek. De 40 beschikbare nummers zijn al vanaf de eerste seconde speelbaar en dus krijg je meteen een gevarieerde selectie voorgeschoteld. Niet iedereen zal bekend zijn met nummers als “Whip It” van Devo, maar klassiekers zoals “Kids in America” kan iedereen wel meebrullen! Gelukkig bestaat het grootste deel van de tracklist uit meezingers, zodat iedereen snel kan meegenieten. De volledige soundtrack kun je onderaan deze review bekijken.

Om punten te scoren, hoef je echter niet alle songteksten vanbuiten te kennen. Met een welgeplaatste “lala” kun je al een heel deftige score behalen en ook de sfeermomenten zorgen ervoor dat je zonder enig zangtalent toch niet afgaat als een gieter. Door op het gepaste moment met je micro te zwaaien, krijg je namelijk al duizenden punten, wat Lips ook interessant maakt voor gamers. Om echt tot de top te behoren heb je weldegelijk een goede stembeheersing nodig (of een vriendin met muzikaal talent).

Game voor kenners

Hoewel ik nog redelijk trots was op mijn score, werd ik meteen met twee voeten stevig op de grond gezet. Mijn vriendin haalde de ene na de andere medaille binnen door haar gepast wisselende toonhoogte en vooral haar toonvastheid. Die enkele keren dat ik dan toch eens beloond werd voor de vibrato (trilling) in mijn stem, was dan ook vooral omdat ik moeite had om de lange noten aan te houden.

Naast medailles word je ook nog eens beloond met een aantal sterren dat afhankelijk is van je zangprestatie. Aan het einde van elk nummer krijg je dan een beoordeling, gaande van Rock (steen) tot Big Bang (oerknal). Al deze getalletjes lijken dan misschien wel wat overdadig, maar ze houden je als gamer gemotiveerd. Hoe slecht je ook zingt, Lips geeft je altijd het gevoel dat je de beste ter wereld bent!

Eigenlijk maar een halve game

Wat hierbij zeker helpt, zijn de vele gemakkelijke achievements. Als je maar lang genoeg speelt, dan speel je er vroeg of laat wel enkele vrij. Een nadeel is wel dat alle achievements gebonden zijn aan het originele Lips-spel. Dit wil niet alleen zeggen dat je maar 250 punten kunt vrijspelen als je Lips al hebt uitgespeeld, maar het zorgt ook voor enkele vervelende beperkingen. Vooral op het vlak van Avatar-awards.

Zo was het niet mogelijk om de hoed vrij te spelen die je krijgt als je één nummer zingt in de originele Lips. Dit lijkt me toch zeker geen al te moeilijke toevoeging voor de programmeurs, zeker als je toch €40 vraagt voor de game. Uiteraard zijn veel games tegenwoordig niet meer dan uitgebreide DLC, maar als je er als ontwikkelaar toch een volwaardige game van maakt, dan mag je als gamer toch wel alle functionaliteit verwachten.

Een game voor mij

Ondanks dit toch wel belangrijke minpunt, heb ik het moeilijk om al te negatief te zijn over Lips: I (Heart) The 80s. Het hele spel ademt plezier uit en kan dienen als goedkope DJ en sfeermaker op het verjaardagsfeestje van iedere gamer. De kleine minpuntjes wegen uiteindelijk niet op tegen de funfactor die op elk moment hooggehouden wordt door vals zingende gamers of de flashy scoreborden na afloop van de liedjes.

Als ik dan toch kritisch moet zijn, dan moet ik wel zeggen dat de clipjes er niet altijd even goed uitzien. Van oude nummers mag je natuurlijk geen al te gekke dingen verwachten, maar in dit HD-tijdperk ben ik toch wel kieskeurig geworden voor de beelden die ik op mijn scherm tover. Hetzelfde geldt trouwens voor het geluid, dat niet in surround wordt doorgestuurd, maar in stereo. Voor audiofielen zit dus maar één ding op: Lips: I (Heart) The 80s zelf in huis halen en luider zingen dan je speakers!

Tracklist:
"The Look Of Love" - ABC
"Forever Young" - Alphaville
"Cruel Summer" - Bananarama
"Dreaming" - Blondie
"Video Killed The Radio Star" - The Buggles
"You’re The Inspiration" - Chicago
"Don’t Leave Me This Way" - The Communards
"Do You Really Want To Hurt Me" - Culture Club
"Boys Don’t Cry" - The Cure
"Let’s Dance" - David Bowie
"Whip It" - Devo
"Come On Eileen" - Dexys Midnight Runners
"Rio" - Duran Duran
"Mirror In The Bathroom" - The Beat
"A Little Respect" - Erasure
"A Good Heart" - Feargal Sharkey
"Relax" - Frankie Goes To Hollywood
"The Power Of Love" - Huey Lewis & The News
"Don’t You Want Me" - Human League
"Centerfold" - J. Geils Band
"Bad Reputation" - Joan Jett and The Blackhearts
"Too Shy" - Kajagoogoo
"Walking On Sunshine" - Katrina & The Waves
"Bette Davis Eyes" - Kim Carnes
"Kids In America" - Kim Wilde
"Celebration" - Kool & The Gang
"Our House" - Madness
"Blue Monday ’88" - New Order
"The Riddle" - Nik Kershaw
"Love Is A Battlefield" - Pat Benatar
"Roxanne" - The Police
"Don’t Get Me Wrong" - The Pretenders
"Super Freak" - Rick James
"Alive And Kicking" - Simple Minds
"Tainted Love" - Soft Cell
"Gold" - Spandau Ballet
"Shout" - Tears for Fears
"Mickey" - Toni Basil
"Vienna" - Ultravox
"Don’t Go" - Yazoo

Elke gamer die af en toe eens een feestje organiseert, mag Lips: I (Heart) The 80s niet links laten liggen. De tracklist biedt met 40 nummer voor iedereen wat wils en het vrijgevige puntensysteem zorgt ervoor dat zelfs de slechtste zangers met een goed gevoel de micro kunnen verlaten. Ondanks het gebrek aan echte vernieuwing, kan ik deze game toch alleen maar aanraden omdat de funfactor alles kleine minpunten probleemloos overschaduwt!