Review: Demons Souls

Een moeilijk spel, wat is dat nou nog? Tegenwoordig kun je een spel al moeilijk noemen als je speelfiguur dood kan. Het is standaard dat je handje wordt vastgehouden en dat iedereen het einde van het spel kan halen, zonder er echt veel moeite voor te doen. Zijn we soms bang om te verliezen? Nou, als dat zo is, dan geeft Demon’s Souls je hier een paar harde lessen in.

Het is absoluut het eerste wat opvalt in dit spel: de moeilijkheidsgraad. Je gaat dood, vaak dood. Ik heb echt in tijden niet zo’n moeilijk spel gespeeld, buiten die sadistische onmogelijke spelletjes als bijvoorbeeld ‘I Wanna Be The Guy’. Er is echter wel een degelijk verschil, Demon’s Soul is eerlijk en heeft geen flauwe grappen nodig om je af te slachten. Het rekent op de fouten van de speler, waarmee deze z’n eigen ondergang bestempelt.

Geen vrolijke omgeving

Je vaardigheden worden flink op de proef gesteld bij het verslaan van de demonen, die het land van Boletaria hebben overgenomen. De heerser van dit koninkrijk heeft in zijn zoektocht naar macht een vreselijk kwaad losgelaten, waardoor het hele gebied nu in een dikke mist omhuld is, welke zich langzaam uitbreidt. Binnen deze duistere, mistige muren heersen nu de demonen die leven van de zielen van de mensen. Zij die hun ziel verliezen, worden krankzinnig en gewelddadig. Het koninkrijk is dus beslist geen populaire vakantiebestemming.

Toch trotseren verschillende helden de mist om het land te redden, of om de krachten van de zielen te bedwingen. Geen van hen is echter ooit teruggekeerd. Als speler speel je zo’n held. Als je begint, treed je het land net binnen en krijg je een korte tutorial om je bekend te maken met de verschillende functies. Dan sta je al snel oog in oog met een reusachtige demon die je in één slag afmaakt. Leuk begin… Gelukkig wordt je ziel gered en naar de Nexus gebracht. Vandaar kun je nu als een soort spook beginnen aan het doorklieven van de duisternis in het land. Jammer genoeg wordt er niet veel meer met het verhaal gedaan, tot helemaal op het eind. Er zijn ook vrij weinig interacties met NPC’s.

Een stevige action/RPG

De Nexus fungeert als een hub-wereld, van waaruit je de vijf grote omgevingen kunt betreden. Je bent geheel vrij om te kiezen in welke volgorde je de locaties afspeelt. Alk gebied is weer onderverdeeld in vijf trajecten die met elkaar verbonden zijn, met aan het eind van elk traject een eindbaas waar je U tegen zegt. De gewone vijanden zijn echter ook niet de minste. In de kern is Demon’s Soul een action/RPG, maar het accent ligt het meest op de actie, waarbij je reflexen en vaardigheden van groot belang zijn voor jouw succes. Op je beurt wachten zit er dus niet in, alles gebeurt in real-time en alleen de nodige statistieken en het item management zorgen voor de RPG elementen.

Die reflexen en vaardigheden zul je ook nog eens bij de meeste vijanden anders moeten inzetten, er is een groot aantal variaties aan tegenstanders. Slim zijn ze niet, zo zullen de meeste doodleuk in een gapend gat wandelen als dit tussen jullie in ligt, maar als het er op aankomt, kunnen zelfs de zwakste vijanden snel korte metten met je maken. Je moet goed op je stamina letten, is deze namelijk op, dan kun je geen actie meer ondernemen. Het afweren van slagen, zelf aanvallen en aanvallen ontwijken kost allemaal stamina. Je moet dus goed berekend te werk gaan als je het een beetje ver wilt schoppen. Het helpt ook niet dat de meeste vijanden je met een paar slagen totaal afslachten.

Dood gaan hoort erbij

Het zal je vaak gebeuren dat je het loodje legt tegen de vele verschillende vijanden, eindbazen en valstrikken. Gelukkig kun je nooit echt doodgaan en kun je gewoon opnieuw beginnen vanaf het startpunt van het segment. Er is ook de mogelijkheid om je vleselijke lichaam weer te bemachtigen door een eindbaas of andere speler te verslaan, of door het gebruik van een bepaald item. Als spook heb je namelijk het nadeel dat je levensbalk gehalveerd wordt. Je kan in deze staat echter wel de wereld van andere ´levende´ spelers betreden om ze een handje te helpen, of te dwarsbomen. Ben je zelf bij de levenden, dan kunnen anderen jouw wereld ook binnenvallen om het jou wat lastiger te maken. Zo ontstaan er weer leuke en spannende één op één gevechten.

Spelers kunnen elkaar ook helpen door boodschappen op de grond achter te laten, bijvoorbeeld om te waarschuwen voor aankomende gevaren. Zo nu en dan heb je er natuurlijk ook een grapjas bij die de tip geeft om in een diepte te springen zonder ondergrond voor de eerste paar kilometers. Dit alles zorgt voor een zeer gespannen sfeer en houdt je op het puntje van je stoel en overmatig voorzichtig. Elke roekeloze actie kan namelijk heel goed je laatste zijn en er kan nogal veel op het spel staan.

Zieltjes winnen

Bij het verslaan van je vijanden ontvang je namelijk hun zielen. Deze zielen fungeren als betaalmiddel voor de verschillende services van de NPC´s, zoals het kopen van nieuwe items, aanleren van nieuwe vaardigheden en het opwaarderen en repareren van wapens en pantsers. Daarnaast kun je met deze zielen ook je Soul Level verhogen, wat betekent dat je één van je statistieken kunt verhogen. De zielen kun je nergens opslaan en heb je dus altijd bij je en de kosten van het volgende level worden alsmaar hoger. Ga je dood, dan gaat de teller weer helemaal op nul en sta je weer aan het begin van het gebied waar je doodging met alle vijanden weer netjes terug op hun plaats.

Je kunt de verloren zielen echter wel terughalen, want je laat namelijk een bloedvlek achter. Als het je lukt om daarbij terug te komen, dan krijg je al je verloren zielen weer terug. Ga je echter voor die plek al dood, dan zijn ze voorgoed verloren. Aangezien de levels best lang duren, zeker gezien je zo voorzichtig moet zijn, kan dit soms vrij lastig zijn. Je moet ook continu overwegen of je wel door durft gaan. Neem je de zekerheid en wissel je de zielen nu in, waardoor je wel het hele segment opnieuw moet doorlopen? Of ga je door om te kijken wat je achter de volgende hoek of deur staat op te wachten, met het risico dat je afgemaakt wordt en weer opnieuw kunt beginnen.

Toch belonend

Raak je een aantal levels aan zielen permanent kwijt, dan kan dit verdomd frustrerend zijn. Aan de andere kant is het erg belonend als je een eindbaas neerhaalt en een stukje verder komt. Dat geeft echt een gevoel dat je gegroeid bent als speler en je succesvol hebt weten aan te passen aan de situaties in het betreffende gebied. Het moedigt aan om je eens flink vast te bijten in het volgende obstakel, waar je waarschijnlijk eerst weer flink op je lazer krijg. Het voelt gewoon zo goed om verder te komen in dit spel en dit komt omdat alles lekker werkt. Je weet vrijwel altijd wat je had kunnen doen om je ondergang te voorkomen, of het is je taak om dit te leren. Je gaat niet af door flauwekul, maar door jouw eigen fouten en daar kun je van leren. Een hoger level en betere wapens maken gevechten wel iets makkelijker, maar technisch gezien kan een beginnend karakter alle gevaren trotseren, mits de speler een expert van het spel is.

De wereld geeft ook een hele duistere atmosfeer, wat de spanning er goed in houdt. Al is de beeldkwaliteit niet echt super en wat verouderd. Vooral de Havoc Engine zorgt voor de nodige idiote aanschouwingen, waarbij lijken alle kanten uit vliegen. Dit ziet er gewoon slecht uit. Ook is het lastig om een karakter te maken dat er een beetje leuk uitziet met de beperkte personalisatieopties bij het creëren van je personage. Toch zien de omgevingen er gevarieerd uit en de audio helpt goed om een drukkende atmosfeer op te bouwen door griezelige achtergrondgeluiden en passende muziek, die eigenlijk alleen tijdens grote gevechten begint te spelen.

Kortom, het spel is echt super moeilijk om aan te beginnen, maar wie doorzet en het weet te beheersen zal echt veel plezier beleven aan Demon’s Souls.

Bezint eer ge begint. Dat is de boodschap die ik met Demon’s Souls wil meegeven. Dit is een spel voor echte doorzetters, voor hen die van een echte uitdaging houden. Wil je graag aan het handje gehouden worden en gewoon snel door een spel heen razen, dan is dit geen spel voor jou. Kun je echter het geduld opbrengen om van je fouten te leren, dan zul je merken dan Demon’s Souls erg degelijk gebouwd is. Hoewel moeilijk, is het eerlijk en belonend om verder te komen.