Klik voor vergrotingen...
Mijn speelervaring begon alvast positief. Hoewel vele gamers installaties haten, was ik blij om te zien dat er een niet verplichte installatie aanwezig was. Zo kunnen bezitters van een Memory Stick van minstens 512MB van de game genieten met minder lange laadtijden. Daarnaast is het ook zeer leuk meegenomen dat de batterij minder snel leeg is omdat het UMD-schijfje minder vaak aan het werk gezet wordt.
Een Sidescrolling fighter
Uiteraard was dit maar een klein detail geweest als de gameplay helemaal niet interessant zou zijn. Ik kan jammer genoeg niet zeggen dat het resultaat een onverdeeld succes is geworden. De mix van een sidescroller en hectische fighter heeft vooral twee grote nadelen: de besturing en het gebrek aan variatie. Je voorliefde voor de Naruto-reeks zal echter bepalen of je het laatste minpuntje over het hoofd zult kunnen zien.De verhaallijn beloont volhouders namelijk met vele extra’s die elke fan zullen doen watertanden. Je speelt naast krachtigere aanvallen ook filmpjes en foto’s vrij, waardoor de nevenmissies toch nog de moeite waard worden. Dit neemt niet weg dat je eigenlijk maar twee zaken doet tijdens het doorlopen van het meer dan vijftien uur durende verhaal: vechten en nog meer vechten, terwijl je door een sidescroll level spurt. Het is dus aan te raden om regelmatig eens te pauzeren en de extra’s te bekijken, anders wordt wel zeer snel duidelijk hoe weinig gevarieerd de gameplay is.
Een Fighting sidescroller
Iets waar zelfs de trouwste fans niet tevreden over zullen zijn, is de besturing. Tijdens de gevechten valt het vooral op dat deze nogal ingewikkeld is en weinig wordt uitgelegd in de verhaalmodus. Op de koop toe worden de controls ook nog eens gerecycleerd in de sidescrollmissies en dat komt de gameplay helemaal niet ten goede. Tijdens de latere levels moest ik dan ook terugvallen op buttonbashen omdat ik er op de normale manier niet in slaagde om te overwinnen.Naast de besturing lijkt ook het leveldesign niet goed afgestemd op een andere gameplay dan het vechten. Zo is het vaak onduidelijk of een voorwerp in de achtergrond geschikt is als platform om op te springen, omdat de camera tijdens de sidescrollmissies veel verder is uitgezoomd. Ook zie je dan veel minder van de vele details die er tijdens de gevechten wel duidelijk te zien zijn.
Klik voor vergrotingen...
Een anime voor onderweg
De strakke visuals zijn gelukkig wel te vinden in de rest van de presentatie. Het verhaal wordt uit de doeken gedaan met veel stilstaande beelden die uitermate goed tot hun recht komen op het mooie scherm van de PSP. Ook de menu’s zijn zeer goed vormgegeven met een rijk kleurenpalet dat past bij de stijl van de anime. Deze gelijkenissen met de serie worden ook nog eens doorgetrokken op het vlak van het geluid.Dit is niet alleen zeer sfeervol in de menu’s en tijdens de gevechten, maar het verhaal is volledig te spelen met zowel Engelse als Japanse stemmen. Zelfs koos ik voor de tweede optie. Niet omdat ik zo’n grote fan ben van het origineel, maar vooral omdat het verhaal met de Engelse stemmen nogal absurd en zelfs kinderachtig is. Als Naruto in het dagelijkse leven ook zo’n hyperactief kind is, dan kan ik begrijpen dat hij constant wordt uitgedaagd voor een gevecht.