Een Ninja met twee gezichten

Je zou verwachten dat iedere ontwikkelaar tijdens het maken van een game maar één doel voor ogen heeft: het beste spel ooit maken. Sommige ontwikkelaars weten echter dat de lat in 2010 zo hoog ligt, dat het onmogelijk is die sterrenstatus te bereiken zonder een miljoenenbudget bij elkaar te sparen. Dan zijn er twee opties: zoals vele goedkope filmgames helemaal over de kop gaan, of zoals Ninja Blade roeien met de riemen die je hebt en je eigen minpunten weglachen met over the top graphics, gameplay en verhaallijn.

Over de historie van Ninja Blade kunnen we dan ook kort zijn: er zijn monsters in Tokyo en jij hebt een scherp zwaard. Hiermee wil ik niet zeggen dat het verhaal slecht is, maar over het algemeen vermaakte ik me meer met de humor van het spel, dan met de ‘onverwachte’ plotwendingen. Ninja Blade koop je dan ook niet om meer van de Japanse cultuur te weten te komen, maar kenners van het oosten zullen toch enkele keren aangenaam verrast worden.

Japan, here we come!

Een belangrijke factor in de creatie van deze sfeer zijn de graphics. De game heeft weinig te bieden wat je nog nooit hebt gezien in een andere game, maar wat er te zien is, zal je op geen enkel moment loslaten. Je wordt er constant aan herinnerd dat je in (of boven) de hyperactieve Japanse hoofdstad zwerft en dat sprak me wel aan. Vonken, lichaamsdelen of onderdelen van huizen, echt altijd is er iets in beweging dat je wakker houdt. Er is wel één zekerheid: je zult binnen de kortste keren opnieuw volop in de actie gedropt worden.

Een nadeel dat hieraan verbonden is, is dat de systeemvereisten zwaar zijn. Op een oude computer, die nog net aan deze vereisten voldeed, moest ik kiezen voor de zwakst mogelijke grafische instellingen (inclusief een resolutie die zo laag was dat het soms moeilijk werd om de tekst te lezen). Mijn tweede testcomputer had gelukkig minder problemen met al dit 3D-geweld en dus was het toch nog aangenaam om te genieten van alle toeters en bellen.

Xbox-game zonder achievements

Je zult jammer genoeg niet alleen een stevige gaming pc nodig hebben, maar ook een Xbox 360-controller. Te pas en te onpas krijg je een quick time event voorgeschoteld dat je vraagt om één van de bekende controllerknoppen (A, B, X of Y) in te duwen, terwijl je eigenlijk op een knop op het toetsenbord moet duwen. De bijbehorende knop wordt dan wel getoond , het leidde me elke keer af. In de meeste games zou dit geen probleem zijn, maar de snelle gameplay bij Ninja Blade gunt je geen enkele seconde bedenktijd.

Na enkele levels heb je gelukkig wel door dat je met enkele knoppen al het grootste deel van de tegenstanders kunt uitschakelen. Dit zorgt er wel voor dat je af en toe als reflex op de verkeerde knop duwt bij een quick time event, waardoor je dit helemaal opnieuw moet starten. Het hervatten duurt nooit lang, dus een ramp is dit niet. Ik zou wel iedereen aanraden om (indien mogelijk) een controller te gebruiken. Dit voorkomt niet alleen nodeloze frustratie, maar het vergroot gewoon het spelplezier.

Net geen topper

En als je één keer over deze drempels bent geraakt, dan heeft Ninja Blade genoeg leuke gameplay te bieden om je uren te helpen vermaken. Je kunt op een eenvoudige manier spectaculaire combo’s uit je mouw schudden, de omgevingspuzzels zijn niet al ingewikkeld en de baasgevechten doen me nog steeds spontaan zin krijgen om de game weer op te starten. Hier tegenover staat wel dat de doordeweekse tegenstanders een pak minder interessant zijn. Zij lijken allemaal uit dezelfde monsterpot gehaald en gaan al snel vervelen.

Ook verdwijnen ze al snel na hun dood van het scherm en is het niet mogelijk om een vleeshoopje te verzamelen. Vaak begin je dus een combo door enkele vijanden de lucht in de zwieren, maar nog voordat je terug met beide voeten op de grond staat, bevind je je weer helemaal alleen op de wereld. Gelukkig kun je het hoofdpersonage voorzien van een belachelijk grappig kostuum, zodat je niet te teleurgesteld bent als je helemaal alleen in de wereld rondloopt.

Toch een dikke aanrader

Ondanks deze kleine tekortkomingen kan ik iedereen die op zoek is naar een hersenloze actiegame Ninja Blade aanraden. De game zal dan waarschijnlijk weinig prijzen winnen voor haar verhaal of graphics, maar ze geeft je wel de mogelijkheid om in een roze kostuum uit een vliegtuig te springen. Deze absurde adrenalineboosts gaan een tiental uren verder en daarna kun je het spel nog eens spelen in een hogere moeilijkheidsgraad om nog lelijkere kostuums vrij te spelen.

Uiteraard zal niet iedereen deze humor kunnen waarderen, maar geloof mij: als je Ninja Blade kunt uitspelen zonder één keer te glimlachen, dan heb je een plaatsje verdiend in je lokale gesloten instelling.

Ninja Blade heeft veel elementen om een topgame genoemd te worden, maar valt uiteindelijk toch een klein beetje door de mand. Als je het spel speelt met een toetsenbord en een muis, dan zul je waarschijnlijk vaak verrast worden door de verwarrende quick time events en ook de graphics zullen je niet van je sokken blazen. Hier tegenover staat wel dat je getrakteerd wordt op een absurd en zeer grappig verhaal dat op smaak gebracht wordt met zeer vermakelijke baasgevechten. Ben je dus een fan van de bizarre Japanse cultuur, dan mag deze game zeker niet laten liggen. Ben je echter geen fan van dit genre van games, dan zal Ninja Blade hier niets aan veranderen.