Wat ik vaak zo heerlijk vind aan shoot-'em up spellen, is dat het zo lekker hersenloos knallen is. Ook in Age of Zombies komt er weinig tot geen denkwerk aan te pas. Je wordt als machoman Barry Steakfries een level ingestuurd en enkele seconden later verschijnen de hordes zombies. Alle zombies (weer) dood? Volgend level!
Zo snel gaat dat wisselen van levels natuurlijk ook weer niet. Er komen toch een stuk of tweehonderd herseneters per level en dan moet je best stevig in je schoenen staan. Gelukkig helpen de controls best wel mee. Het bestuurt niet hemels en je zult zeker even moeten wennen, maar voor een hersenloze shooter die van bovenaf gespeeld wordt, vind ik het best oké spelen.
Overbodig verhaal
Voorgaand aan ieder level krijgen we een kort filmpje te zien, de filmpjes vertellen het verhaal van Barry Stiekfries, een schietgrage jongeman die door de tijd moet reizen om zombies neer te knallen en een kwaad plan moet verijdelen. Het verhaal komt waardeloos en verwaarloosbaar over en stiekem denk ik dat dat ook de bedoeling was. De humor die ik onderweg tegenkwam, was van vergelijkbaar niveau: zo droog als een beschuitje.Het verhaal is niet alleen verwaarloosbaar, het is ook nog eens verdomd kort. De duur van het verhaal staat gelijk aan de houdbaarheidsdatum van Age of Zombies; als je klaar bent met het verhaal, ben je klaar met de game. Ik deed ongeveer twee uur over het verhaal, en daarmee was Age of Zombies dood voor mij. Vooral dat vond ik jammer, aangezien er best potentie in de game zit.
Het verhaal duurt maar een uur of twee, wat ik erg kort vind voor een game, maar ik heb zeker genoten gedurende deze tijd. Hersenloos knallen is nog steeds hartstikke leuk en grafisch ziet het er voor een PSP-mini ook nog zeer degelijk uit. De omgevingen zijn kleurrijk, de zombies zien er heerlijk... dood uit en de wapens ogen ook erg tof. Het ziet er vooral tof uit als er een grote groep zombies aankomt en jij staat daar te wachten met je RPG *lacht kwaadaardig*.
