Het antwoord op deze vraag hangt heel erg af van wat je in het spel zoekt. Het is namelijk allemaal ietsjes anders dan wat er in eerste instantie gesuggereerd werd. Het zou een spel met een prachtig verhaal worden dat zich zou afspelen in een wereld die tot de verbeelding spreekt. Nu stelt het spel hier meteen al diep teleur. Het verhaal is namelijk helemaal niet zo bijzonder en is op veel punten vrij cliché en voorspelbaar. Het spel draait om een jongen, Leonard, die na het afleveren van wat wijn in het kasteel van Balandor betrokken raakt bij de verdediging van het kasteel, dat dan net wordt aangevallen.
Red de prinses!
Onder het kasteel vindt hij een reusachtig harnas, dat een eeuwenoud wapen blijkt te zijn. Hij blijkt de uitverkorene te zijn die deze kolos mag besturen door een pact te sluiten met het apparaat. Zo kan Leonard transformeren in de White Knight en weet hij het kasteel te verdedigen. Helaas kan hij niet voorkomen dat de prinses wordt ontvoerd en zo wordt de taak van het spel je voor de voeten geworpen: red de prinses! Natuurlijk is er meer gaande, maar tegen de tijd dat dit allemaal duidelijk wordt, is het spel al bijna voorbij en wordt er mooi geëindigd met een cliffhanger om het volgende deel mee in te leiden.
De wereld, inwoners en locaties zijn ook niets bijzonders. Er zijn wel verschillen met anderen fantasiewerelden ja, maar het springt allemaal niet tot leven. Het geeft de indruk van slappe verzinsels die niet verder zijn uitgedacht en dat is jammer. Het geheel krijgt zo een ongeloofwaardig karakter en als de personages dan ook nog eens veel hedendaagse taal gebruiken, daalt de geloofwaardigheid nog verder. Het enige dat enigszins origineel is in de wereld, zijn die reusachtige harnasses, maar deze doen al heel snel denken aan iets als de Power Rangers.
Naast Leonard zijn er uiteraard nog andere personages die hem vergezellen. Zijn eerste partner ben je zelf. Aan het begin van het spel kun je jouw eigen karakter maken dat heel het spel meespeelt. Je hebt helaas totaal geen persoonlijkheid en het is duidelijk dat je niet in het verhaal bent geschreven. In veel scènes is je eigen personage niet eens te zien! Is hij dat wel, dan wordt deze vaak gewoon genegeerd of staat hij wat onnozel te staren. Het ziet er gewoon wat eng uit en het is jammer dat het eigen gemaakte personage niet meer betrokken is bij het verhaal. Het is dit personage waarmee je het tweede onderdeel van het spel speelt, de side-quets.
Er is meer te doen
Het verhaal is geheel lineair en telt maar zo’n 25 uur speeltijd. Het is ook heel makkelijk, ik heb in het doorlopen van het spel slechts tijdens één eindbaas een potion moeten gebruiken. Mocht een vijand te sterk lijken, dan transformeer je in een Knight en dan wals je vrijwel overal zo doorheen. Bij guild NPC’s kun je echter ook quests kopen. De personages uit het verhaal kunnen hier niet aan meedoen, alleen jouw zelfgemaakte personage, eventueel samen met hooguit drie andere spelers online. Die andere spelers zul je al snel nodig hebben, want deze quests zijn zeer uitdagend met grote en sterke vijanden die voor een leuke uitdaging en een mooie gelegenheid tot samenwerking zorgen.
Als je dit spel koopt, doe je het hier voor, het online gedeelte. Hier haal je al snel veel meer tijd en plezier uit dan de magere single-player ervaring. Het is hier dan weer jammer dat je personage zelf nooit de beschikking krijgt over een Knight en dus nooit kan transformeren. Dit elimineert dus gelijk een uniek spelelement als je online speelt. Het is ook betreurenswaardig dat je eerst door het single-player gedeelte heen moet, om gaandeweg de locaties te openen waarin online gespeeld kan worden. Online en offline zijn het gewoon twee totaal verschillende ervaringen.
Toch blijft het basisspel in principe hetzelfde. Je kunt één personage in real-time besturen en offline kun je altijd wisselen tussen de, hooguit vier verschillende, personages uit je groep. De locaties die je bezoekt, zijn vreselijk groot en er zal veel gelopen moeten worden om deze te doorkruisen. Soms is dit erg vervelend en saai. Veel van de velden zijn gewoon onnodig groot en één of andere dichte deur verhindert dat je even snel van A naar B kunt en verplicht je dus het hele gebied te doorkruisen. Soms kun je makkelijk twee uur onderweg zijn om van de ene stad naar de andere te gaan.
Even wachten nog… AANVALLEN!
Onderweg kom je uiteraard ook de nodige vijanden tegen. Deze lopen overal in de velden rond en kunnen direct worden aangevallen. Sommige zullen jou aanvallen als ze je in het vizier krijgen. Tijdens een gevecht loopt er een ring vol, als deze vol is mag je een commando uitvoeren. Dat kan een aanval, een spreuk of het gebruiken van een item zijn. Daarna zal de ring weer opnieuw vollopen. Hoe zwaarder je bewapend bent, hoe langzamer deze ring wordt. De vijanden werken op ditzelfde principe. Je kunt bewegen tijdens de gevechten, al heeft het weinig effect. Als een aanvaller jou als target heeft verklaard en een aanval inzet, zal deze altijd uitgevoerd worden, ongeacht waar je bent. Loop je ver genoeg weg, dan kun je in de meeste gevallen wel ontsnappen.
Bij genoeg ervaringspunten gaat een karakter een level omhoog en krijgt deze vier skill points ter beschikking die je kunt verdelen in de zes verschillende wapen classes of de twee magische disciplines. Zo kun je elk karakter ontwikkelen hoe jij dat wilt. Je speelt daardoor ook commando’s vrij die je dan in je actionbar kunt rangschikken. Dit zijn drie rijen van zeven slots, die tijdens gevechten beschikbaar zijn om commando’s uit te voeren. Het aantal verschillende aanvallen is enorm en kan overdonderend lijken op het eerste gezicht. Je zult er echter al snel je favorieten uit pikken en niet meer omkijken naar de grote meerderheid.
Gevechten gaan vaak vrij snel en kunnen niet gepauzeerd worden, al kun je tijdens het verhaal wel op pauze drukken, tijdens de side-quests en online kan dit niet. Alles gaat dan gewoon door, ook als je bijvoorbeeld in het menu een wapen verwisselt of je skill points besteedt. De gevechten en omgevingen doen erg denken aan die uit een MMORPG en in dit spel is, als je het online ver wilt schoppen, de nodige grinding vereist. De betere wapens moeten namelijk gemaakt worden en kunnen ook geüpgraded worden. Hier zijn materialen en goud voor nodig die gevonden moeten worden tijdens quests door vijanden te verslaan of door ze te verzamelen uit de natuur.
GeoNet
Het online gedeelte wordt geregeld door GeoNet, hiermee kun je in contact komen met anderen en ook naar elkaars ‘HomeTown’ gaan om van daaruit quests te ondernemen of vrienden te leren kennen. Iedereen kan zijn eigen HomeTown maken in het Georama gedeelte. Hier kun je, door materialen en goud te besteden, objecten maken en neerzetten om zo je eigen dorpje te ontwerpen. Afhankelijk van de dingen die jij er in zet, zal het dorp andere spullen in de winkels verkopen en voorwerpen produceren die de NPC’s kunnen geven aan jou en je bezoekers. Het is allemaal een leuk concept, maar het is onhandig in de uitvoering. Het navigeren op GeoNet is gewoon een ramp. Meer zoekopties zijn wat mij betreft echt een must, want het is echt even zoeken voor je in een room zit waar je wat aan hebt.
Speel je eenmaal online, dan is het wel echt leuk om met de anderen samen te werken naar een overwinning. In mijn ervaring is er ook zeer weinig vertraging en gaat alles lekker vloeiend. Het is gewoon erg leuk om samen met drie anderen zo’n reusachtige draak neer te leggen. Het vreet wel tijd, want in de side quests moet ook flink gelopen worden en je bent per missie al snel een half uur tot een uur kwijt. Het is dus een behoorlijk tijd intensief spel.
Presentatie kan beter
Grafisch heeft het spel weinig moois te bieden. Al zien de CGI video’s er prachtig uit, de meeste scènes worden via de ingame engine gespeeld en de karakters missen hierin detail. Ze zien er een beetje uit alsof ze van plastic zijn. De omgevingen zien er wel aardig uit, maar je ziet veel herhalende omgevingen en stukjes terrein komen vaak precies hetzelfde terug. Er is ook zeer weinig variatie tussen de monsters. Wat wel een leuk effect geeft, is de uitrusting van de personages. Als een ander wapen of stuk bepantsering gebruikt wordt, zie je dit ook in het spel en leuker nog, in de cuscene’s.
De stemmen van de personages zijn voor het grootste deel prima, al lijken de personages heel erg ongeloofwaardig over het algemeen. Dit komt volgens mij meer door het script, dan door de stemacteurs. Wat leuk is, is dat de karakters tijdens het spel praten over de nieuwste gebeurtenissen, helaas is dit niet helemaal mooi uitgewerkt. Telkens moet iedereen gewoon aan bod komen en dat voelt onnatuurlijk aan. Zo vraagt er iemand bijvoorbeeld of het goed gaat met iemand, vervolgens geeft iedereen omstebeurt antwoord alsof de vraag direct aan hem/haar was gesteld, erg raar. Ook gaan de conversaties op ten duur wel vervelen als je voor de zoveelste keer hetzelfde hoort. Dit geldt zeker voor de uitspraken tijdens gevechten. Helaas kun je de stemmen niet apart uitzetten.



