Still Life 2: maakt het niet helemaal waar

Door de jaren heen heb ik mijn PC getrakteerd op verschillende geweldige point-and-click avonturen. Ik weet nog dat ik me dagen bezig heb gehouden met het mysterieuze Overclocked en even later met het huiveringwekkende Ghost Hunter, beide van uitgever Lighthouse Interactive, één van de weinige Nederlandse uitgevers. In 2009 opende de Nederlandse uitgever Iceberg Interactive haar deuren. Het bedrijf toont sterke gelijkenis met het voormalig Lighthouse Interactive. Onder andere het point-and-click PC-spel Still Life 2.

Still Life 2 gaat verder in op het verhaal dat in het eerste deel begon. Wederom kruipen we in de huid van voormalig FBI-agente Victoria McPherson en onderzoeken we verschillende moordzaken. De moorden zijn op een identieke wijze gepleegd, wat duidt op het werk van een gerenommeerde seriemoordenaar. Daarnaast spelen we in de game ook nog de rol van journaliste Paloma Hernandez, het laatste slachtoffer van de seriemoordenaar. Zij zit gevangen in het huis van de moordenaar en jij dient als speler haar te helpen ontsnappen.

Enerverend

Vanaf het begin van het spel vond ik het verhaal, hoewel ik het eerste deel niet heb gespeeld, lekker spannend. Zo nu en dan werd ik getrakteerd op boeiende cutscenes, waarin ik bijvoorbeeld te zien kreeg hoe Paloma Hernandez ontvoerd werd en gevangen werd gezet in het huis van de moordenaar. De stijl van de cutscenes past goed in het verhaal; ze zijn meeslepend en zorgen voor een goed beeld van het verhaal, maar er wordt niets te veel gezegd.

De grafische stijl van de cutscenes is in mijn ogen nog acceptabel, maar de graphics van de game zelf beschouwde ik als ouderwets en achterhaald. Op zich heeft het mij niet gestoord dat het spel er minder mooi uitziet, maar ik had echt wel wat meer verwacht anno 2010. Daarbij ben ik tijdens het spelen verschillende grafische bugs tegengekomen, waar de ontwikkelaar zich voor zou moeten schamen. Zo zit de FBI-agente in het begin van het verhaal achter haar laptop, waarbij de vingers letterlijk door de laptop heen kwamen.

De puzzels

Het feit dat ik me niet erg stoorde aan de graphics, kwam mede door de interessante puzzels en de enerverende manier van spelen. Eén van de leukste momenten vond ik de scene waarin ik als Paloma Hernandez moest zien te ontsnappen uit het huis van de moordenaar. Je kunt verschillende voorwerpen oppakken en deze in je inventaris plaatsen. Hierin kun je de spullen (de)monteren en combineren met andere spullen. Het interessante aan deze manier van spelen is dat je altijd goed moet nadenken over de manier van gebruiken van de opgeraapte spullen.

Naast de gameplay heb ik ook de puzzels zelf als pluspunt beschouwd. Alles past maar op één manier in elkaar en dat kan soms hersenpijnigend zijn. Ook ervaren point-and-click avonturiers zullen best wat moeite hebben met sommige puzzels. Zelf zat ik bij menig puzzel even vast en dan het enige wat je kunt doen, is alles nog een keer nagaan. Geen hints, geen tips, alleen jij en je denkvermogen.

Dat er geen enkele tip of hint wordt gegeven, is wel erg letterlijk genomen. Denkt de ontwikkelaar nou serieus dat men tegenwoordig nog de boekjes openslaat voor ze gaan spelen? In-game is er namelijk geen enkele vorm van een tutorial te bekennen. Geïrriteerd heb ik het boekje er maar bij gepakt, maar veel wijzer ben ik er niet eens van geworden. Niemand leest tegenwoordig nog gedachten van ontwikkelaars, dat is zo cliché. Volgens mij wordt dat echter wel verwacht, aangezien ik niet eens veel wijzer ben geworden van het boekje. Of dit is een van de puzzels van het spel: uitvinden hoe het überhaupt werkt.

Waar ik ook een beetje moe werd, was het laagliggende tempo van de game. Het zoeken naar voorwerpen en aanwijzingen duurt best lang. De pittige puzzels nemen soms iets te veel tijd in beslag en dat zorgt voor gebrek aan motivatie om verder te spelen. Fans van het eerste deel komen met deze game zeker tot hun recht, maar ook zij zullen veel geduld nodig hebben.

Still Life 2 is absoluut geen slechte game. Vooral de fans van het eerste deel zullen tevreden zijn met de game, aangezien het de missende pagina uit het verhaal is. Daarbij zijn de puzzels uitdagend, soms zelfs erg pittig te noemen. Het is echter wel jammer dat het tempo van de game zo laag ligt, waardoor velen door gebrek aan motivatie de game niet verder zullen spelen.