Overleef de horror van Obscure

Het survival-horror genre is natuurlijk het domein van Resident Evil en Silent Hill, toch zien we af en toe ook andere games een gooi naar de titel van survival-horrorgame doen. Obscure is één van deze series die zo graag naar de top van het genre wil stijgen.

De eerste Obscure-titel verscheen vijf jaar terug voor PlayStation 2, Xbox en Windows PC en draaide om een groep scholieren die op geheim laboratorium stuitte. Hier vonden bizarre experimenten plaats, waarbij medestudenten muteerden en de vijf studenten moesten dit voorval zien te overleven. In 2008 kreeg de game een vervolg in de vorm van Obscure II, die na een Wii, PlayStation 2 en Xbox-release nu zijn weg naar de Sony PSP heeft gevonden.

Drugs are bad, m’kay

Twee jaar het na het fatale incident, vinden we de overlevenden van de originele Obscure op Fallcreek University. Hier genieten zij met nieuwe vrienden van het goede leven op de schoolcampus. De studenten hebben een ontdekt dat je behoorlijk kunt trippen op een nieuwe plant en deze rage verspreidt zich snel over de campus. Tijdens één van deze tripfeestjes ontdek jij al snel dat het foute boel is: na een nachtmerrie-achtige trip word je wakker en ontdek je dat de campus is bezaaid met monsterlijke wezens. Om de situatie nog erger te maken, blijken deze monsters te zijn gemuteerd uit klasgenoten en verspreidt dit virus zich snel!

Afgrijselijk Amerikaans

Obscure wordt gebracht als een Amerikaanse teenage horrorfilm, iets wat goed en slecht werkt. Ik stoor me namelijk verschrikkelijk aan Californische uitspraken als “Duuuude… your party sucks!!” en de game is daarmee doorspekt. Toegegeven is dat de stijl waar de makers op hebben gemikt en andere mensen zullen er minder problemen mee hebben dan ikzelf. Zoals het een teenage horrorfilm betaamt, is de game ook gevuld met seksuele nadrukken en hints: van het stringetje boven de broek van Amy tot opmerkingen als “Are you trying to poke my eyes out?”, beantwoord met “Maybe you should keep your eyes on my face”. Ook de voice actors zijn duidelijk uitgekozen om aan dit profiel te voldoen, wat voor mij een deel van de spanning weghaalde.

Maar toch

Nadat ik me over de initiële frustatie had heengezet, bleek Obscure eigenlijk toch wel een degelijke game te zijn. Je speelt de game doormiddel van acht characters, die allemaal met elkaar verbonden zijn door relaties, familie of verleden.

Eén van de grootste voordelen van Obscure II op de grote consoles was mogelijkheid om samen met een vriend de game te spelen. Deze mogelijkheid is op knappe wijze verwerkt in de PSP-versie, door twee handhelds draadloos met elkaar te laten communiceren: een tweede speler kan op elk gewenst moment zijn PSP aanzetten en in de game duiken, mits hij natuurlijk ook een exemplaar van Obscure heeft.

Je beweegt je dus altijd met twee characters, wanneer je alleen speelt kun je vrij wisselen tussen de twee. En dat is nodig ook, want alle characters hebben hun eigen sterktes en zwaktes. Zo kan Cory springen, Amy beter puzzles ontcijferen en Mei computers hacken. De besturing is simpel, maar doeltreffend: met de linker schoudertoets lock je op tegenstander en met de x-knop vuur je. Om jezelf te verdedigen, bewapen je de studenten met honkbalkunppels, moersleutels en vuurwapens. Daarnaast volgt Obscure duidelijk het pad dat Resident Evil en Silent Hill gelegd hebben. Je lost vrij eenvoudige puzzels op, zoekt sleutels, vindt geheime doorgangen en ga zo maar door.

De game speelt lekker door, maar wordt daardoor nooit echt moeilijk. Ik liet al weten dat de puzzels niet bijster moeilijk zijn, maar ook de game is dusdanig afgebakend dat je wel erg makkelijk naar je doel wordt geleid. Wel zijn kogels en medical kits dungezaaid, waardoor je wordt gedwongen om meer op je hoede te zijn.

Wat zeker gezegd mag worden, is dat de graphics van de game fenomenaal zijn. Obscure ziet er op de PSP net zo goed uit als op de Wii en dat is toch een hele prestatie. Het geluid van de game is minstens zo indrukwekkend. Het weet met gespannen orkestmuziek de juiste sfeer neer te zetten en onderbouwt de schrikeffecten uitstekend. Het spelen met een koptelefoon is wel aan te raden om de ware kwaliteit hiervan te ervaren.

The Horror

Maar hoe zit het dan met de horror? De nachtmerrie begint vrij veelbelovend, maar valt vrij snel door de mand. Ondanks de neergezette sfeer weet Obscure je nooit echt te grijpen, wat me teleurstelde. Kijk, de game doet veelal wat de eerder genoemde games ook doen. Maar waar Silent Hill het gruizige beeld en de flitsen van spookachtige wezens weet klaar te spelen, lukt Obscure dat niet.

Ook de camera speelt de game parten, door vaak in de weg te zitten en op cruciale momenten de andere kant op te wijzen. En juist bij een game die zo leunt op schrikeffecten en timing, zou dit goed uitgewerkt moeten zijn. Het resultaat is dat je vaak het moment ziet aankomen of compleet mist, wat eeuwig zonde is.

Obscure is op zich geen slechte horror-survival game, maar toch kan het niet tippen aan Resident Evil en Silent Hill. De keuze om zijn eigen stijl neer te zetten, onderscheidt de game wel van de bovenstaande. Toch, als het aankomt op gameplay, verhaal en sfeer, delft Obscure het onderspit. Wil je horror-survival op je PSP, dan kun je beter Silent Hill: Origins in huis halen.