Operation Flashpoint gaat hoog en laag

Al eeuwenlang woedt er een twist over het leiderschap van het bij China gelegen eiland Skira. De Russen, de Chinezen en tot 1945 de Japanners twisten al jarenlang over het eiland, maar een enorme olielading heeft de ruzie nieuw leven ingeblazen. De Chinezen zetten de aanval in bij de Russische grens, maar de Amerikanen komen de Russen te hulp. Zij infiltreren op Skira, maar lukt het ze ook om het eiland te veroveren van de Chinezen? Die vraag kan alleen door jou beantwoord worden.

In het kort is bovenstaande de plot van Operation Flashpoint 2: Dragon Rising, de nieuwste Tactical Shooter van Codemasters. Het spel, het vervolg op Operation Flashpoint: Cold War Crisis, staat bij de kenners hoog aangeschreven, maar critici plaatsten vraagtekens bij het eindresultaat.

Terechte vraagtekens

Nadat ik het spel had uitgespeeld, kwam ik erachter dat die geplaatste vraagtekens wel enigszins doordacht waren. In het spel stuur je een team van drie man aan. Met de rechterbumper geef je ze allerlei orders. Hierin heb je heel veel mogelijkheden. Je kunt ze op allerlei manieren aansturen. Bijvoorbeeld ze van links of rechts te laten aanvallen en in welke formatie ze dit doen. Een absoluut pluspunt van de game dus, maar daartegenover staat iets heel vervelends.

Je teamgenoten hebben namelijk nogal een eigen willetje. Op het moment dat jij een shortcut neemt, door over de bergen naar beneden te trekken, besluiten zij de lange route te nemen, waardoor je in sommige situaties in je eentje tegenover een horde aan Chinezen komt te staan. Vooral in de laatste missie is dat heel erg vervelend.

Ook grafische vraagtekens

Nog een minpuntje aan OF is het feit dat de game grafisch een beetje achterloopt. Codemasters is niet met de tijd meegegaan wat betreft de visuele kant van deze game. Of de grootte van het eiland daar zijn aandeel in heeft, is voor ons natuurlijk een vraag, maar het blijft een punt dat tegenwoordig absoluut beter moet. De omgevingen zijn niet altijd even gedetailleerd en dat doet veel afbreuk aan de prima spelervaring. Goede graphics hadden de game een extra vibe gegeven, die het nu mist en dat is gewoon jammer.

Licht aan het eind van de tunnel

Nu ik de vraagtekens even heb aangestipt, kunnen we gaan kijken naar de uitroeptekens, ofwel de pluspunten van de game. Codemasters zet met OF namelijk een realistische shooter neer. Het leiden van je team naar elk punt in de missies heeft een lekker gevoel en als je een missie uitspeelt, geeft dat absoluut voldoening, alsof je echt de Amerikanen en de Russen hebt geholpen. Dit realisme is wat men in shooters moet nastreven en dat heeft OF heel mooi voorgedaan.

Ook speelt de game lekker weg. Als je doorspeelt, kun je de game in een uurtje of tien uitspelen op de laagste moeilijkheidsgraad. Denk echter niet dat je zomaar een moeilijkheidsgraad hoger kan gaan spelen, of dat je zomaar hoog kunt beginnen, want de game is behoorlijk moeilijk. Er zitten missies bij, die je uiteindelijk tot wanhoop zullen drijven en die je misschien wel twintig keer moet overspelen. Toch blijft er een soort drive om door te spelen, omdat je ziet dat het wel mogelijk is, maar net even anders moet.

Je hebt namelijk heel veel mogelijkheden in OF. Zo kun je een missie op verschillende manieren uitspelen. Op de grote map kun je allerlei routes uitstippelen. Je krijgt een route die de computer opzet, maar de mogelijkheden zijn eindeloos. De game zelf gaat er vanuit dat je het op de stealth manier aanpakt en dat is ook absoluut aan te raden, want als je het, zoals ik, op de hersenloze ondoordachte manier doet, dan gaat het de eerste keren fout. Bij sommige missies zal je er uiteindelijk wel doorkomen als je gewoon blijft doorstomen, maar uiteindelijk blijkt dat je het makkelijkst door de missies heen rolt, als je zo min mogelijk bij je tegenstander opvalt.

Schaduwzijde

De grootte van de map heeft echter wel een keerzijde. Het grootste deel van de game zul je te voet afleggen. Aangezien je ook onopvallend moet blijven, resulteert dit vaak in stukken lopen van bijvoorbeeld tien minuten achtereen en dat haalt het tempo een beetje uit de game. Het heeft bovendien een negatieve invloed. Zo is er een missie, waar je eerst een kwartier naar een punt toe loopt, vervolgens roep je een vliegtuig op om een generaal in een gebouw, twee kilometer verderop, dood te maken en tot slot loop je weer een kwartier terug naar de zone, waar je opgepikt wordt. Dit maakt het er absoluut niet beter op als je lekker door wilt spelen.

Operation Flashpoint 2: Dragon Rising is een game met hoogte- en dieptepunten. Grafisch loopt de game hopeloos achter en wat betreft de A.I. staat de game absoluut niet zijn mannetje. Maar aan de andere kant speelt de game heerlijk weg en zet Codemasters met OF een heerlijke realistische shooter neer, die bovendien lekker uitdagend is. Het is dan ook moeilijk om hier een eindoordeel over te geven. Als je niet van sneaken houdt en gewoon ondoordacht wilt rushen, laat OF dan liggen. Draag je de serie op zich en het genre als geheel een warm hart toe, pik deze titel dan morgen nog op, want voor jou is het echt een toppertje. Ik geef de game dan ook een 7.5, maar als je bij de laatstgenoemde groep hoort, tel dan gerust een punt bij het geheel op.