Klik voor vergrotingen...
Waar bionische armen een bekend fenomeen zijn, is het natuurlijk niet vreemd dat er ook een leuke groep nucleaire terroristen om de hoek komt kijken. Deze kwade geesten besluiten een kernbommetje op een enorme stad te gooien. Er wordt gevreesd voor miljoenen levens en bovendien gegist naar de motieven van de boevenbende. Tijd voor jou, de naamloze man met bionische arm, om in actie te komen en de dag te redden. Alhoewel het wat clichématig klinkt, is dit de essentie van de game.
Het verhaal zal dan ook niet zo 1-2-3 de reden zijn voor de gemiddelde gamer om direct naar de winkel te rennen en deze game op de toonbank te smijten. Maar, zijn er wel andere redenen te bedenken om de aankoop van deze game te overwegen? De mogelijkheden van de bionische arm zullen vooral moeten zorgen voor een uniek element. Naast het feit dat je er mee kan rondslingeren, als een moderne Tarzan, kun je hem ook inzetten als wapen dat gaandeweg beter bruikbaar wordt. Waar je de arm in den beginne met name zal gebruiken om jezelf op de verdwaasde tegenstander te lanceren, kun je later veel krachtiger moves uit het mechanische lichaamsdeel halen. Andere wapens die je zult kunnen gebruiken lijken dan ineens niet zo bruut meer.
Als wapen is de arm dus best wel geslaagd, maar hoe werkt het slingeren? Ten eerste zal het in het begin even wennen zijn wat betreft timing. Het is namelijk wel enorm vet als je een paar leuke slingers aan elkaar kunt plakken tot een ware serie, maar als dit mislukt, is het des te frustrerender. Met name stukjes waar je wel moét blijven slingeren, doordat je via zwevende mijnenvelden een grote plas water moet overbruggen, kunnen erg vervelend zijn. De bionische man mag dan een krachtpatser zijn, zwemmen kan hij niet. Veel vaker dan je zou willen beland je daarom ook zuchtend in het water, met name doordat je geregeld verkeerd uit komt met slingeren. Dan weer kom je te ver terecht, dan weer haal je het voor geen meter.
Toch zou het slingeren bijna nog leuk worden, namelijk door de vrijheid die je er mee zou kunnen hebben. Je zou de vele hoge gebouwen en reclamezuilen kunnen beklimmen om je missie op een andere manier aan te pakken of om even een adempauze te nemen tussen al het geslinger. Inderdaad had dat gekund. Capcom heeft de vrijheden echter op een manier beperkt die ervoor zorgt dat de game zo rechtlijnig wordt als de A7. Deze beperking vinden we terug in een soort van blauwe gloed die op de raarste plekken zweeft. Contact met de gloed leert ons dat het een nucleair goedje is, langdurig contact leert ons het ‘Game Over’-scherm kennen. Vervelend is het vooral dat deze gloed op de gekste plaatsen ineens opduikt en jou zo nu en dan zeer abrupt uit de flow van de game haalt. Zo zul je soms niets vermoedend een snelle route volgen die tot een plotselinge stralingsdood leidt.
Het zwieren en zwaaien met de arm hadden ze er dan van ons ook prima uit kunnen laten en het is dan ook een kleine zegen dat de actie een wat grotere plezierfactor met zich meedraagt. Naast het gebruik van de arm, wat ik net al aanhaalde, is ook het gebruik van de verschillende wapens prima te doen. De gebruikelijke wapens worden al snel relatief onschadelijk, maar met wapens als de sniper en een rocketlauncher, die je maar af en toe in je knuistjes gedrukt krijgt, zul je toch nog wel af en toe het gevoel krijgen een ware Terminator te zijn. Doordat jouw arm echter steeds sterker wordt, zul je naar mate de game vordert minder gebruik maken van de losse wapens.
"Deze lekkere sfeer kun je zowel in je eentje als in de meerspelerstand online beleven"
Wat betreft gameplay moet je als speler je draai dus een beetje vinden, maar gelukkig is Bionic Commando wel een echt warm bad. De sfeer is namelijk prima door de verscheidenheid aan omgevingen, die erg goed in elkaar steken en er mooi uitzien, en de muziek die de game erg goed begeleidt. Op de juiste momenten zwelt de muziek aan en op de rustigere momenten zal ook de muziek een klein stapje terug doen. Deze lekkere sfeer kun je zowel in je eentje als in de meerspelerstand online beleven. In laatst genoemde situatie kun je verschillende bekende modi verwachten, waarbij capture-the-flag het beste uit de bus komt. Door de slingeractiviteiten is het een kunst op zich om snel slingerend elkaar af te troeven. Doordat je hier best wat plezier aan beleven kan, verlengt de multiplayermodus de houdbaarheid van de game wel degelijk.
