Wat ik eigenlijk al had kunnen verwachten, was dat de besturing grotendeels niet aangepast is. Lopen doe je nog steeds met de Wiimote of met de stick van je Nunchuck, schieten gebeurt nog steeds door met je Nunchuck te schudden of door een accuraat schot te lossen met je Wiimote. Als je er eenmaal aan gewend bent, voelt het goed en is het ook leuk om te doen. Alles werkt goed en je kunt accuraat mikken en schieten. Zelf vind ik echter dat de instapdrempel te hoog ligt voor de beginnende Wii-voetballers. De besturing vergt veel tijd om onder de knie te krijgen. Had in mijn ogen anders gemogen, aangezien de tutorial in het spel ook niet bepaald uitgebreid is. Er wordt steeds verwezen naar de gebruiksaanwijzing. Tjah, zo kan ik ook wel les geven.
Copyright, anyone?
Oké, tutorial achter de rug, spelen maar! Ik stond echter wel versteld dat er zoveel spelmodi in PES 2009 zitten. Zo kun kiezen uit het spelen van het UEFA-toernooi, een seizoen, een regulier toernooi en nog meer. Mijn enthousiasme steeg en ik ging meteen aan de slag met allerlei modi. Na enkele uurtjes erin te hebben gestoken, moest ik helaas concluderen dat alle spelmodi verdacht veel leken op de voorganger, PES 2008. Sterker nog, bijna alles was gewoon gekopieerd.Waar ik misschien mee had moeten beginnen, was de kwaliteit van de graphics. Dat was namelijk één van de eerste facetten van de game die mij versteld deed staan. Ik begon er echter niet mee, omdat ik het zo saai vind om met een negatief punt te beginnen. Dat haalt de spanning uit het artikel, in mijn ogen. Toch haalt de kwaliteit van de graphics de spanning ook naar beneden in PES 2009. De spelers zien er niet veel beter uit dan een PSP-spel en de toeschouwers zijn simpelweg van karton. Is op zich allemaal geen groot probleem, maar de Wii kan gewoon beter, daar heb ik vertrouwen in! Dan vind ik het zwak van Konami om de graphics af te raffelen en de rest een hogere prioriteit te geven.




