Het eerste dat je zal opvallen zodra je het spel speelt, is het uiterlijk van de levels. Allereerst zijn de graphics natuurlijk flink opgepoetst, want met een spel met NES graphics kun je anno 2008 natuurlijk niet aankomen. Dit spel maakt gebruik van iets realistischer kleuren, iets dat wel even wennen zal zijn voor spelers van de GBA-spellen. Ook de personages in de gevechten zien er iets anders uit dan je wellicht gewend bent van Fire Emblem, maar dat neemt niet weg dat het er goed uitziet. Bovendien is die typische Fire Emblem-stijl nog steeds duidelijk herkenbaar.
Eén van de andere vernieuwingen, die nog niet in het origineel zaten, is de prologue. En niet zomaar een prologue, het zijn er wel vier! In deze vier prologues leer je de basisprincipes van het spel kennen en wordt het verhaal geïntroduceerd. Het verhaal in dit spel is helaas niet al te bijzonder, maar dat was helaas niet anders in de tijd dat dit spel verscheen. Wel zijn er gelukkig genoeg chapters voordat je het spel hebt uitgespeeld, plus een paar bonus chapters, waarvoor je een speciaal doel moet halen in één van de hoofd chapters.
Het grootste gedeelte van je speeltijd zul je bezig zijn met gevechten. Die gevechten zijn, als vanouds, turn-based. Je ziet het strijdveld van bovenaf en daar kun je je leger over bewegen. Dit gebeurt in beurten. Wanneer twee manschappen tegenover elkaar komen te staan, dan kunnen ze in gevecht raken. Hier zit wederom één van de toevoegingen in verscholen die het origineel niet had, het driehoekssysteem. Voor de mensen die het origineel nooit gespeeld hebben, zal dit waarschijnlijk vrij logisch zijn, maar het voegt enorm veel diepgang toe in vergelijking met het origineel.
Het eigen karakter van personages maakte de serie zowel geliefd als gehaat
Eén van de dingen die de serie zoals geliefd als gehaat maakte, dat is het feit dat iedere manschap in het strijdveld een naam, karakter en eigen geschiedenis heeft. Dit is iets dat ervoor zorgt dat je vrij snel aan je manschappen gehecht raakt. Dat is ook de reden waarom het zo vervelend is als één van je manschappen dood gaat, want dood is hier immers echt dood. Helaas is dit een stuk minder in dit deel. Iedereen heeft nog steeds wel een naam, maar over hun karakter of geschiedenis kom je bij de meesten niets te weten. Hierdoor had ik ook een stuk minder de neiging om mijn DS te resetten wanneer één van mijn kameraden doodging, iets dat behoorlijk vaak voorkwam.
Deze Fire Emblem is dan ook niet één van de makkelijkste om mee te beginnen. Er zijn twee moeilijkheidsgraden, normal en hard. Normal zal vermoedelijk al voor een redelijke uitdaging zorgen voor de meeste mensen, maar hard is echt pittig. Ideaal voor mensen die in deze tijd een echte uitdaging zoeken, maar voor beginners een minpuntje.
Een andere nieuwe mogelijkheid in het spel, is de ‘reclass’ optie. Een mogelijkheid die nog nooit eerder in een Fire Emblem-spel is vertoond. Dit houdt in dat je een willekeurig personage kunt laten veranderen in een andere klasse. Als een man te paard je bijvoorbeeld niet bevalt, kun je altijd nog een tovenaar van hem maken. Dit is zeker iets dat nieuwe mogelijkheden met zich meebrengt, zo kun je bijvoorbeeld voor een gevecht al kijken of je nog een bepaald type manschappen nodig hebt en die eventueel ook verkrijgen als je die nog niet tot je beschikking hebt.
Een groot pluspunt aan deze game is de mogelijkheid om online te kunnen vechten. Hierbij neem je je eigen team uit je save file mee en kun je het in zes verschillende mappen opnemen tegen het team van iemand anders. Toch nog een goede reden om de tofste manschappen in leven te laten gedurende het hoofdverhaal.
Klik voor vergrotingen...
De typische Fire Emblem-stijl is weer duidelijk aanwezig