Legendary: bad like a wolf

Neem de Griekse mythologie en verweef dit met andere Westerse sagen en legenden. Het eindresultaat dat je krijgt is Legendary. Een titel die veel belooft, maar moeite heeft om de verwachtingen waar te maken.

Ontwikkelaar Spark Unlimited probeerde met Turning Point: Fall of Liberty een origineel concept uit. Een origineel concept was echter het enige goede punt aan de game. Met Legendary komt de ontwikkelaar weer met een origineel verhaal, maar helaas hebben ze bij het bedrijf niet geleerd van hun fouten.

Pandora's Box

Het verhaal in Legendary is één van de weinige pluspunten in de game. Jij bent Charles Deckard, een meesterdief die elke klus aankan. In het hartje van New York glip je een museum binnen en steel je Pandora's Box. Iemand met een beetje kennis van de Griekse mythologie weet dat de doos het best dicht blijft. De nieuwsgierigheid van Deckard wint het van zijn verstand en de doos wordt geopend. Weerwolven, griffioenen, minotaurussen en andere legendarische wezens breken uit. De planeet wordt omgebouwd tot een puinhoop en de enige hoop ben jij.

Kaal en kil

Het concept zit goed, maar de uitvoering is rampzalig. Eén van de belangrijkste elementen uit een horrorgame is de omgeving en zelfs die lijkt in enkele minuten bedacht te zijn. De speler betreedt twee omgevingen, met name New York en Londen. Twee levendige wereldsteden die voldoende culturele en historische bagage bezitten, maar waar niets mee wordt gedaan. Welke locaties haalt Spark Unlimited er voornamelijk uit? De speler wordt bij de hand genomen en dwaalt door onoriginele metrostations, pakhuizen en riolen. Zelfs deze locaties worden dan nog eens extra kaal en kil gemaakt. Van de vijanden moet je ook niet veel verwachten. Neem nu de meest voorkomende vijand: de weerwolven. Een weerwolf is in mijn ogen een groot en harig beest, geen haarloze vleeszak met botten. De enige grafische elementen die de aandacht waard zijn, bestaan uit de scripted events.

Aan de leiband

De grootste fout in Legendary is een totaal gebrek aan vrijheid. De ontwikkelaars nemen de gamers bij de hand en slepen ze door het spel uit. Er is niet de minste afwijking mogelijk van de lineaire aanpak. Een tegenstander besluipen en geluidsloos afmaken zit er dus niet in. Geraak je toch in een ruimte waar je niet moet zijn, dan geraken de menselijke tegenstanders verward. Als de AI vertelt dat ze dekking moeten zoeken, dan doen ze dat. Zelfs als er geen boom, muur, tafel of andere mogelijkheden zijn. Ze hurken en gaan zitten. Dit maakt het wel zeer eenvoudig om ze te doden.

Heroïsch moeilijke besturing

Een weerwolf is pas dood wanneer je zijn hoofd afhakt. Iets wat minder eenvoudig is dan het klinkt. Soms vliegt het hoofd er af door een goed gemikt schot, maar vaak moet je blijven inhakken op de weerwolf met een bijl. Helaas zit een weerwolf nooit stil en lopen ze zelfs tegen de muren op. Wolven zijn ook groepsdieren, dus je komt ze zelden alleen tegen. Ga bij het richten ook niet af op de animatie van je wapen. Enkel het mikpunt is van belang, want de animaties van de wapens zijn onrealistisch. Volgens de ontwikkelaars spring je ook enkel horizontaal, verticaal geraak je niets eens op de motorkap van een auto.

Spark Unlimited wringt weer een origineel concept de nek om. Het verhaal zit goed, maar het spel is te lineair. De graphics zijn ronduit lachwekkend en hetzelfde geldt voor de besturing. Neem daarbij nog de AI met het niveau van een kleuter en je weet dat deze titel niet thuishoort in je gamecollectie.