Resistance 2 maakt furore op PS3

De Chimera hebben Europa gehad en rukken nu op richting Amerika. De Amerikanen halen hun beste troepen terug, waaronder Nathan Hale die in het team van de Sentinels komt. Dit team wordt ingezet om de plaatsen, waar de Chimera het sterkst zijn, te beveiligen en daarnaast de Chimera daar te verdrijven. Hale, het personage dat je ook in het eerste deel bespeelde, wordt echter tijdens de vlucht van Europa naar Amerika neergehaald boven IJsland. Hier ga je wederom de strijd aan tegen de Chimera!

Zo begint Resistance 2 zijn, niet zo heel bijzondere, verhaallijn. Na je strijd in Europa, is het nu de bedoeling dat je Amerika gaat bevrijden van de Chimera. Deze taak wordt je meteen lastig gemaakt door die afschuwelijke beesten en hieruit volgt een tutorial-level in IJsland, waar je dus bent neergehaald. Zodra je dit gehaald hebt, begint het echte werk in Amerika, maar wat er daarna gebeurt, mag je zelf gaan uitzoeken.

Teleurstellingen verwerken

Dat is trouwens best de moeite waard hoor. Het verhaal van Resistance 2 is misschien niet hoogstaand, maar als je deel één een warm hart toedraagt en wilt weten hoe het verder gaat, dan is het behoorlijk interessant. Verwacht echter geen verhaal van het kaliber Mass Effect, want dat haalt Resistance 2 bij lange na niet. Jammer, maar helaas. ‘Ach, zolang je het maar met een vriend lekker kunt doorspelen, dan is het niet zo erg.’ Mensen die dit voorgaande in gedachten hadden, vanwege het vorige deel, moet ik helaas teleurstellen. De single player is niet met zijn tweeën speelbaar. In de plaats heeft Insomniac een apart verhaal ontwikkeld, maar daar hoeven we ook niet al te blij van te worden.

Natuurlijk is het leuk om een extra verhaal erbij te hebben, maar als je dan niet met zijn tweeën de single player kunt spelen, weet ik niet of dat het offer wel waard is. Eerlijk is eerlijk, die speciale offline co-op is best leuk, maar hij is wel erg moeilijk. Hordes Chimera komen op je af stormen en met zijn tweeën is dat heel lastig om te stoppen. Dan maar online, dan kun je met zijn achten, dat is al heel wat beter.

Acht man co-op?!

Jawel, je las het goed: acht man! Je kunt in Resistance 2 online met acht man co-op spelen, waarbij ook nog splitscreen zit. Dus ook je kamergenoot hoeft zich niet te vervelen. Hierin speel je een aparte verhaallijn die parallel staat aan het verhaal van de single player. Je kunt kiezen uit drie verschillende klassen: soldaat, hospik en ondersteuning. De soldaat is het langzaamst en heeft het sterkste wapen. De hospik kan in principe geen schade doen, maar wel leven absorberen en anderen healen en een ondersteuner is iemand die van veraf schiet en kogels levert. In een team moet je een goede balans hebben van de drie klassen, want anders zul je het level niet halen.

Als je het level hebt gehaald, krijg je experience, waarmee je kunt levelen en nieuwe dingen vrijspelen. Hiervoor heb je ook zogenaamde Gray-tech onderdelen nodig, die je verkrijgt door (eind)bazen in de levels te verslaan. Zo kun je jezelf upgraden met nieuwe wapens en andere snufjes.

Niet zo vredelievend? Blaas hem dan op!

Natuurlijk kan het zo zijn, dat je helemaal niets met samenwerking hebt en je medemens het liefst een kopje kleiner maakt. Uiteraard biedt Resistance 2 je deze kans ook, want er is niet alleen een co-op online multiplayer, maar ook een versus online multiplayer met vier verschillende spelmodi. Twee hiervan zijn de niet zo speciale Deathmatch en Team Deathmatch, waar je gewoon je tegenstander doodt zonder poespas. Leuker is een gevecht, waarin je verdeeld bent in squads en met je squad verschillende doelen moet voltooien. Als je deze doelen voltooit, krijg je punten en degene die de meeste punten heeft, wint. Het lijkt misschien heel simpel, maar het is erg leuk. Zo kun je namelijk zowel samenwerken als je tegenstander hinderen. Een heerlijke combinatie. Tot slot van de online modi heb je nog een veredeld soort Capture the Flag, maar dan niet met een vlag, maar met een kernbom. Als je van huis uit al niets met CtF hebt, dan is dit ook helemaal niets. Dat gold dus voor mij.

Alleen maar multiplayer?

Nu heb ik in deze recensie vrijwel alleen nog maar de multiplayer behandeld en dan zul je denken: “Is er dan niets meer?” Natuurlijk is er meer, maar de game moet het voor het grootste deel hebben van de multiplayer. De single player is wel leuk, maar biedt niet langer dan tien uur speelplezier. Replaywaarde kent het verhaal niet en dan blijft eigenlijk alleen de multiplayer over.

Laat me trouwens heel duidelijk zijn dat de single player niet slecht is. De sfeer die erin zit is geweldig. Bovendien zitten er passages in, waar je echt het techinsch vernuft van Insomniac kunt merken. Sommige dingen zien er adembenemend uit, waaronder het stuk dat je de Golden Gate Bridge veroverd ziet worden door Chimera. Maar wat ik vooral erg leuk vond, was iets heel kleins, maar wel erg grappigs. Ik heb het spel namelijk op Nederlands staan en ik moet zeggen dat die stemmen heel goed ingesproken zijn. Niet een letterlijke vertaling, maar ook echt speciale uitdrukkingen in het Nederlands. Nou is dit misschien niet zo heel boeiend, maar af en toe kom je in het spel wel eens een radio tegen, die aan staat. Je hoort dan iemand zeggen dat heel Amerika onder vuur ligt. Dat op zich is natuurlijk ook niet bijzonder, maar de stem van die vent die dat zegt, is zo’n typisch jaren ’50 zwart-wit stemmetje dat je gewend bent van die tijd. Dat is toch leuk om zoiets te horen? Zulke details kan ik heel erg waarderen.

Enorme gevechten

De letterlijk grootste verandering die Insomniac aankondigde, was het feit dat de gevechten een stuk grootschaliger zouden zijn dan in het vorige deel. Die belofte is bij deze ingelost. Af en toe kom je tegenstanders tegen waar je mond van zal openvallen. Vervolgens moet je een heel scenario afgaan hoe je hem zult stoppen en als je dan eindelijk zijn zwakke plek gevonden hebt, kun je hem gaan aanpakken. Dit soort immense gevechten laten je het spel nog intenser beleven en dat is gewoonweg geweldig! Het gebeurt niet vaak dat ik met mijn mond open zit te gamen, maar bij sommige gevechten ontkwam ik er echt niet aan. Dat is nou een mooie ervaring!

Als ik zeg dat Resistance 2 de Gears of War 2 van de PlayStation 3 is, dan zeg ik daar niets verkeerds mee. Insomniac heeft met Resistance 2 een geweldig staaltje werk afgeleverd. Ondanks een niet heel sterk verhaal, is er wederom een goede game neergezet. De multiplayer, waar heel wat uurtjes in gaan zitten, doet wat ie moet doen en houdt je na de single player nog genoeg uurtjes bezig. Bovendien is de sfeer in de game subliem, waar ook die enorme bossfights aan meewerken. Enige grote minpunt van Resistance 2 is dat de single player niet meer met twee man gespeeld kan worden. Dat is echt een grote tekortkoming. Toch wil ik Insomniac mijn complimenten geven, want mijn god, wat hebben jullie een toptitel gemaakt met Resistance 2!