En, Terug kun je vrij letterlijk nemen. Waar de voorganger, Legend genaamd, stopte gaat Lara nu namelijk weer vrolijk door. Ditmaal is het aan de sexy archeologe om zich te verdiepen in de Noorse mythologie om vervolgens het fijne te weten te komen over de Noorse god van de donder: Thor genaamd. Uit de mythen blijkt dat deze Noorse god een geweldig sterke hamer had waarmee gemakkelijk een hoop kwaad aangericht kan worden. Je raad het al: jij moet voorkomen dat dit wapen in verkeerde handen valt en om dit te bewerkstelligen zul je een hoop raadsels en puzzels moeten gaan oplossen.
Dit puzzelen zul je dan ook veel terugzien in de verschillende omgevingen. Zoals ik al in mijn inleiding beschreef, zul je vaak voor grote, open plekken komen te staan waar een veelvoud aan details te zien is. Uit deze details, zoals richeltjes, schakelaars en blokken steen, zul jij op moeten maken hoe je verder gaat komen. Zo zul je vaak verschillende schakelaars en deuren moeten gebruiken voordat je die ene grote deur opent die jou verder brengt. Het mooie aan dit puzzelsysteem is dat elke handeling die je verricht, een klein radertje is in een groot geheel, iets wat je pas helemaal aan het eind van het gepuzzel met een tevreden grijns op je gezicht zal concluderen.
Met dit gepuzzel gaat nog iets gepaard dat erg belangrijk is in Tomb Raider: klimmen. Als je met een scherp oog rondkijkt, zul je overal om je heen richeltjes, slingerstokken en uitstekende keien opmerken en dat is het middel tot het oplossen van alle puzzels. Vaak zul je namelijk naar bepaalde plaatsen moeten klimmen en dit zal de ene keer gemakkelijker zijn dan de andere. Natuurlijk zul je af en toe ook wat vijanden tegenkomen in ‘Underworld’ om de spanning er een beetje in te houden tussen al dat puzzelen en klimmen door. Gelukkig is Lara hier op voorbereid en bezit zij een leuk arsenaal aan wapens en vechtmoves, waarmee ze zich prima redden kan.
Het klinkt dan ook leuk en aardig, deze actiemomenten, maar ik ben er niet heel erg over te spreken. Doordat het gepaard gaat met een auto-aim systeem en je vaak hele magazijnen aan het leegknallen bent zijn deze momenten niet als positief naar voren gekomen tijdens mijn speelsessies. Zelfs de speciale bullet-time die je kunt activeren als je genoeg adrenaline hebt verzameld, wederom met vechten, voelt niet goed aan. Ik denk dan ook dat je Tomb Raider: Underworld niet moet kopen voor de schietactie, maar wel voor de klim-, klauter- en puzzelmomenten.
"De omgevingen zijn prachtig wat betreft kleur en detail en ook Lara zelf ziet er weer tiptop uit."
‘Legend’ mag dan de eerste Tomb Raider game geweest zijn op de Xbox 360, ‘Underworld’ zou volgens de media toch wel de échte next-gen Lara brengen. En deze hypothese is zeker niet gek. De game ziet er namelijk erg goed uit, helemaal in vergelijking met haar voorganger. De omgevingen zijn prachtig wat betreft kleur en detail en ook Lara zelf ziet er weer tiptop uit. Daarnaast ziet de actie er goed uit en wordt de sexy archeologe daadwerkelijk vies in de game, zoals beloofd. Bij het spelen van de eerste missies al, kwam er echter een groot probleem naar voren dat heel de game door de kop op zal steken: de camera. Niets is zo belangrijk in een puzzel- en klimgame als de camerapositie, maar Crystal Dynamics heeft het toch niet voor elkaar gekregen om deze optimaal te krijgen op de momenten dat het nodig is. Zo zul je tijdens het lopen gemakkelijk met het rechterpookje de camera draaien maar als je na een hoop klimwerk aan een richeltje hangt kun je niet achter je kijken. Een zeer kwalijk punt aangezien dit vaak zal leiden tot sprongen in een bodemloze afgrond.




