Europa in animévorm
Dit valt alleen al aan de visuele stijl te merken.Valkyria Chronicles ziet er met zijn animéwereld met waterverf-effecten prachtig uit. Dit geldt zeker voor de personages, die eruit zien alsof ze rechtstreeks uit een Japanse animé komen. Ook de wereld is prachtige, vooral dankzij de sfeervolle omgevingen.Zeker daarom zou je niet verwachten dat het spel over een alternatieve Tweede Wereldoorlog gaat in een eveneens alternatief Europa. Nederlands lijkt hier de voertaal, gezien bijna elke plaats de naam heeft van een huidige Nederlandse stad. Eén van de landen in dit Europa is Gallia. Gallia is een klein en vrijwel nietszeggend landje, dat echter een behoorlijk ongunstige ligging heeft. Ten Oosten ligt namelijk het kwaadaardige Empire (wat het Nazi-Duitsland moet voorstellen). Gallia wordt binnengevallen door de Empire en aan jou is de taak om het verzet te leiden.
Turn-based, real-time gevechtssysteem
Dit gaat via turn-based gevechten. Jijzelf en de tegenstander moeten om de beurt hun troepen verplaatsen en de tegenstander aanvallen. Dit is al tig keer eerder gedaan in andere games, met name Fire Emblem en Final Fantasy Tactics. Gelukkig zijn er een hoop vernieuwende elementen toegevoegd in Valkyria Chronicles. Het speelveld is niet als een soort schaakbord ingedeeld, in plaats daarvan kun je gaan en staan waar je wilt. Dit doe je niet via simpele commando's, maar real-time. Op het moment dat je een van je personages selecteert, moet je ze zelf verplaatsen. Uiteraard zijn er beperkingen. Allereerst heb je een command point nodig om een van je personages iets te laten doen en je hebt vaak een beperkt aantal command points. Ten tweede kun je maar een gelimiteerd stuk lopen. Je zult dus niet in een keer bij de vijand kunnen komen.Naast het verplaatsen van je troepen gaat ook het aanvallen in real-time. Op het moment dat je je in een goede positie bevindt om aan te vallen of je niet verder kunt lopen, kun je een vijand aanvallen. Net als in een shooter moet je zelf richten, al gaat het vuren automatisch en heb je daar verder geen controle over. Een schot in het hoofd is uiteraard effectiever dan een schot op het lichaam van een vijand, maar het hoofd is moeilijker te raken. Het spel wordt hierdoor een stuk minder statisch vergeleken met andere RPG's waar je slechts een aanval kunt kiezen en de rest vanzelf gaat.
Een klein minpuntje in deze gevechten is de intelligentie van de tegenstander. Normaal gesproken valt het wel mee hoe de vijand reageert op jouw acties en zeker als jij fouten maakt, worden die al snel afgestraft. Bij sommige opdrachten (bijvoorbeeld het ontsnappen uit een speelveeld) is echter het enige wat ze doen, zichzelf verplaatsen van de ene cover naar de andere cover en lijkt het hun een zorg te zijn dat je probeert te ontsnappen. Hierdoor voelt het spel , zeker bij de wat moeilijkere gevechten, een beetje scripted aan.
Gedetailleerde veldslagen
In het begin van het spel zijn de gevechten overigens behoorlijk eenvoudig te winnen, maar naarmate je verder komt in het spel worden de gevechten niet alleen grootschaliger, maar vooral ook gedetailleerder. Verschillende klasses komen aan bod, die allemaal specialiteiten hebben. Zo heb je bijvoorbeeld een Lancer of een Tank nodig om een vijandelijke Tank uit te schakelen.Aan het eind van elk gevecht krijgt ieder personage evenveel ervaringspunten en dat bespaart je een hoop ellende. Er zijn vaak genoeg gevechten waarin je bepaalde klasses niet nodig hebt en hiermee wordt voorkomen dat die personages op een gegeven moment te zwak zijn om het nog op te kunnen nemen tegen de steeds sterker wordende vijanden.
Klik voor vergrotingen...
Japans vereist
Tussen de gevechten door is er een gigantische lading aan cut-scenes. Het verhaal wordt namelijk via een boek verteld dat de naam, en elke pagina bevat één missie en meerdere cut-scenes. Hierdoor is de balans nogal zoek en ben je vaker naar een filmpje aan het kijken dan dat je daadwerkelijk aan het vechten bent.Voor de mensen die van actie houden, is dit jammer, maar voor de rest is het eigenlijk puur genieten van de kwaliteit van zowel de filmpjes zelf als het verhaal, dat van een zeer goede kwaliteit is. Een doodnormale jongen genaamd Welkin komt via het meisje Alicia onvrijwillig in een gevecht terecht en raakt al snel betrokken bij het verzet tegen de Empire. Al snel werken hij en Alicia zich omhoog binnen het verzet en zitten ze midden in de oorlog. Vooral de dialogen tussen de verschillende personages die het spel rijk is, zijn goed uitgewerkt. Dit geldt zeker als je de taal op Japans zet. De Engels ingesproken stemmen zijn van wat mindere kwaliteit en komen bij vlagen een beetje kinderachtig over.
Behalve de stemmen zijn ook de muziek en de geluidseffecten in orde. Alhoewel de muziek een bescheiden rol speelt, zijn de stukjes die wél opvallend zijn van goede kwaliteit. Dat is niet zo gek, aangezien de man die ook de soundtrack voor Final Fantasy XII verzorgde achter de muziek van Valkyria Chronicles zit.
