PES 2009 komt wederom te kort

Voordat ik begon aan deze review, keek ik nog eens naar degene die ik vorig jaar van PES 2008 schreef. Daarin stipte ik aan dat het aan vernieuwing ontbrak bij de PES serie en ik was genoodzaakt de vroeger zo geliefde game een 7.5 te geven. Producer Shingo “Seabass” Takatsuka beloofde na het mislukte PES 2008 de eerste échte next-gen PES te maken en vele dingen op te knappen. Belofte maakt schuld en ik ben voor jou gaan kijken of deze grote man zijn belofte heeft ingelost.

Het begin beloofde in ieder geval niet veel goeds, aangezien de interface nogal schrijnend voor de ogen is. Heel veel felle kleuren zijn gebruikt in alle menu’s. Nou zijn felle kleuren niet altijd slecht, maar op de manier zoals ze in PES 2009 zijn gebruikt, doet het mij pijn aan mijn kijkdoos en dat is niet prettig. Niet alleen in het beginscherm, maar ook als je de opstelling moet maken. Een valse start dus voor PES.

En een matig vervolg

Na deze valse start, komt PES met een matig vervolg van de wedstrijd. Zo laat de game het op audiovisueel vlak wederom behoorlijk afweten. De soundtrack is niet om aan te horen en grafisch… Tsja, wat moet je daar nou van zeggen. Dat kan gewoon niet meer in deze generatie. De animaties zijn nog steeds slecht, de grasmat doet geen moeite om realistisch te lijken en zo kan ik nog wel even doorgaan. Als PES mee wil spelen met de huidige generatie, dan zullen de graphics er piekfijn moeten uitzien en niet zo verschrikkelijk als nu.

UEFA Champions League? Al gezien

Nadat ik de graphics had verwerkt, vond ik het tijd worden om de zogenaamde grote vernieuwing, de licentie van de UEFA Champions League, uit te testen. Helaas is hier niets bijzonders aan. Het is gewoon de Champions League interface en de opzet van het toernooi verwerkt in PES. Het voegt helemaal niets toe aan het spel en dat is het grootste probleem: de minimale vernieuwing.

De enige vernieuwing naast de UEFA Champions League is de Be a Legend mode. Deze is best leuk en tamelijk uitgebreid, maar als je FIFA 08 en 09 hebt gespeeld ook niet bijzonder. Wat ook niet echt getuigt van vernieuwing is de schaarste aan licenties. Zelfs de Primera Division is slechts gedeeltelijk gelicenseerd, net als de Premier League. Waar de grote competities achterblijven, hebben we wel het Nederlands elftal tot onze beschikking en dat geeft mijn nationalistisch gevoel een flinke oppepper! Maar er is ook een voordeel aan de matige licenties: er zijn op die manier minder spelers die je op hun alter ego moet laten lijken en de meesten lijken er dan ook op! Dat is wel een prettig gevoel bij PES.

Helaas

Na een prettig gevoel, moet ik weer terugvallen op een iets minder prettig gevoel. De gameplay is namelijk flink achteruitgegaan ten opzichte van vorige delen, waar het juist het betere punt van de game was. Het voelt allemaal veel stroever en het bewegen met de bal gaat heel traag. Dit is een enorme tegenvaller, aangezien PES hiermee vroeger altijd de glorie hoog hield. Bovendien is FIFA op dit punt louter verbeterd en slaat hiermee PES dus hard in het gezicht.

De grootste belofte

Hetgeen waar vorig jaar het meest over werd geklaagd, waren de online problemen. Hier zouden dan ook grote oplossingen voor komen volgens Seabass. Dit is hem dan nog redelijk gelukt, aangezien het online allemaal vrij soepel loopt. Af en toe wil er nog wel eens een kleine oneffenheid doorheen wandelen, maar in het geheel kunnen we hier weinig over klagen.

Er is echter wel een klein punt waar elke PES meestal moeite mee heeft en dat is evenwicht brengen in de grote teams. Zo kun je online met het Italiaanse Internazionale zeer gemakkelijk winnen door de solo’s van Zlatan Ibrahimovic, binnenkort de bestbetaalde speler van de wereld. Dit is erg zonde, want zo krijg je heel veel potjes Inter-Inter en dat is niet erg leuk om te doen.

De grootste troef

Ondanks alle oneffenheden en irritaties bij PES, moet ik zeggen dat ik het wel steeds blijf spelen. Je raakt er lichtelijk aan verslaafd, zoals bij elke game uit de franchise. Dat kleine stukje aantrekkingskracht maakt de game wel sterk, want zelfs met alle minpunten blijf ik de game spelen. Toch zal ik mezelf in bedwang gaan houden, want er zijn betere games dan PES en ik denk dat Seabass goed bij zichzelf te rade moet gaan, als hij weer hoog wil gaan scoren met zijn footie.

PES 2009 is een hele rare game. Eigenlijk is het een verschrikkelijk slecht spel, vanwege de matige audiovisuele kwaliteit, de zwakkere gameplay en het gebrek aan vernieuwing. De verslavingsgraad ligt echter zo hoog, dat je wilt blijven spelen, zodra je begint. Dit is wat een game als World of Warcraft goed maakt en daarom is het ook zeer lovenswaardig bij PES. Dit is echter wel het belangrijkste waarom ik de game geen onvoldoende geef, want om eerlijk te zijn, heeft Seabass zijn beloftes niet ingelost. Hij moet volgend jaar dan ook echt met iets beters gaan komen, want dan zal men alleen een hoge verslavingsgraad niet meer pikken.