Natuurlijk is dat de hoofdlijn in het verhaal bij Mercenaries 2. Je kunt in het begin kiezen tussen drie verschillende personages. Het ene personage kan wat meer kogels bij zich houden, het ander heelt sneller. De keuze tussen de drie heeft geen impact op de game en het verhaal speelt eigenlijk een marginale rol. Ramon Solano huurt jou in voor een klusje, maar betaalt je uiteindelijk niet. Dat pik je niet en je wilt het geld waar je recht op hebt. Info over Solano’s schuilplaats win je in door bij de verschillende facties missies uit te voeren. Het enige waar het echt om gaat is álles kapot maken en daar slaagt de game in!
Bijna alles in de game kan kapot en vaak gebeurt dit met een geweldige knal.
Boom! Shakalakalaka!
Boom! Dat is een geluid dat je vaak tegen zult komen als je Mercenaries 2: World in Flames gaat spelen. Bijna alles in de game kan kapot en vaak gebeurt dit met een geweldige knal. Een knal die er visueel zeker mag zijn. De grafische effecten zien er subliem uit. Er is veel werk in gestoken.Afijn, we gaan terug naar het slopen, want dat is toch hetgeen waar de game om draait. Tijdens je missies zul je onder andere basissen moeten innemen. Dit doe je voor de vijf verschillende facties. Het enige nadeel hiervan is dat je die basissen van een andere factie afneemt. Hierdoor raak je bij de ene meer geliefd dan bij de andere en dit leidt tot ruzie. Een basis neem je over door hem eerst half plat te gooien en vervolgens je maten op te roepen en hen de overige gebouwen te laten infiltreren.
De basis leg je plat met verschillende dingen, waaronder explosieven, wapens en tanks. De eerste twee zullen rijkelijk aanwezig zijn. Tanks verkrijg je door ze van je tegenstander af te nemen middels een klein quicktime-event. Dit is echter zeer simpel uitgewerkt, aangezien je twee keer ruim de tijd krijgt om de knop in te drukken. Een kind kan hier de was doen. Met de tanks kun je alle gebouwen platleggen. Een schot op de muur resulteert in een gat in de muur. Dit realisme is al vaak gepoogd te simuleren in een game, maar bij Mercenaries 2 lukt het. Daar scoort de game punten mee.
Klik voor vergrotingen...
Artificiële domheid
Waar de game echter laag op scoort is de A.I. Het overnemen van basissen gaat vrij gemakkelijk, omdat je tegenstander je eigenlijk geen strobreed in de weg ligt. Ook je teamgenoten zijn niet echt behulpzaam. Het lijkt haast alsof ze samen gezellig een kopje thee aan het drinken zijn, terwijl jij de zooi platgooit. Dat is jammer, want zo zit er geen uitdaging in de game en dat moet een game hebben, mocht deze lang leuk zijn.Het geeft samen met bugs en online problemen het gevoel dat de game niet af is. Het had meer kunnen zijn. De bugs komen vrij vaak terug in het spel, bijvoorbeeld ondoordringbare bosjes. Bovendien is er online een flinke lagg. Vervelend, omdat samen de boel opblazen ook erg leuk is. Als dit al stotterend moet, dan haalt dit de fun er uit en dat is juist waar de game om draait: fun!
Hoge funfactor, lage originaliteit
De funfactor in Mercenaries 2 ligt heel hoog. Het is ongelooflijk vermakelijk om een hele stad plat te gooien. Bovendien komt er veel humor bij kijken. In een bepaalde missie is het de bedoeling om “The Devastator” op te halen. Een grote tank staat er op de plaats van bestemming en er hangt een pijl boven. Op het moment dat je in de tank stapt, zie je echter dat er nog iets achter staat: een roze scooter. Je wordt uitgelachen en voor de gek gehouden. Deze humor kom je heel vaak tegen en dat is gewoon geweldig.Ondanks de funfactor blijft Mercenaries 2 weinig origineel. Het spel doet vrijwel niets nieuws en dat is erg jammer. Tijdens het spelen heb je, op de destructie na, nooit het gevoel dat je iets unieks aan het spelen bent. Dat is wat er in de game ontbreekt en dat kost erg veel punten.
