Spore: De evolutie in een paar uur

De E3 waar Spore was aangekondigd was net afgelopen, toen ik op een middag samen met een vriend van school naar huis fietste. Hij vertelde mij wat hij gezien had op de E3, voornamelijk over Spore. Je begon als een klein wezentje, dat langzaam op weg was naar beschaving en uiteindelijk het heelal zou kunnen veroveren. Het klonk allemaal geweldig, en we hebben er dan ook een hele tijd over staan praten. Ook later hadden we het er nog wel eens over, of het snel zou uitkomen, of er nieuwe dingen bekend waren, of gewoon lekker fantaseren. En toen op een dag, een aantal jaren later alweer, hoorde ik eindelijk wat de releasedatum van het spel zou zijn. Als ik het eindelijk zou spelen, zou het dan net zo leuk zijn als ik me al die jaren had voorgesteld? Er was maar één manier om daar achter te komen…

Een spel beginnen met zorgen

Mijn eerste kleine zorg was eigenlijk of mijn computer het spel wel aankon. Ik wist dat spellen als The Settlers en Oblivion het op mijn computer wel doen, maar niet op de hoogste beeldkwaliteit of helemaal zonder hapering. Na de installatie probeerde ik het spel op te starten, en ja hoor, een foutmelding. Mijn grafische kaart is lichtelijk verouderd, maar ik kan het spel wel spelen, een pak van mijn hart dus. Een kleine opmerking nog voor de mensen met de Creature Creator Demo, als je deze op je computer hebt staan, zal deze verwijderd worden als je Spore installeert, maar je kunt wel alle creaties behouden die je tot dan toe gemaakt hebt.

Pluisje, de driekoppige hond

In het hoofdmenu heb je de keuze uit drie verschillende modi. Spelen, creëren en delen. In creëren kun je je eigen cel, wezen, auto of wat dan ook maken zonder beperkingen, met alle onderdelen die in het hele spel beschikbaar zijn. Je kunt hier letterlijk alles maken wat je je kunt bedenken. Van wezens met twee hoofden en drie monden tot een auto op benen. Bedenk het, en het kan. Wel leuk en aardig, maar het is natuurlijk het leukste om je vrienden, je familie of zelfs de hele wereld te laten zien wat voor creaties je gemaakt hebt. Dat kan! Daar is de optie delen dus voor.

De evolutie begint

De optie spelen is toch verreweg de meest uitgebreide optie. Aan het begin kies je één van de acht beschikbare planeten om te beginnen. Vervolgens moet je de planeet en je ras een naam geven, en kiezen of je als een carnivoor of een herbivoor wilt beginnen. Een paar seconden later crasht er een gigantische meteoor in de planeet en komen er een heleboel eencellige wezens uit, waaronder jij. Je bevindt je in een grote plas water, met als enige doel, eten! In dit stadium zie je alles van bovenaf. Je moet ergens op het beeld klikken, en je cel beweegt zichzelf erheen. Als je een carnivoor bent, zul je andere cellen moeten eten, en als je een herbivoor bent, moet je logischerwijs kleine planten eten. Door dit te doen, wordt je groter en verdien je DNA punten. Van die DNA punten kun je onderdelen “aanschaffen” voor je cel. Als je je cel wilt aanpassen hoef je alleen maar een soortgenoot te roepen, en je komt in de creature creator terecht. Hier kun je je cel nieuwe onderdelen geven zoals bijvoorbeeld een omnivoren mond of stekels om zich te beschermen.

Op weg naar een brein

Als je eenmaal genoeg gegeten hebt, kun je je wezen benen geven en aan land gaan. Hier begint een heel nieuw deel van het spel. Je hebt nu een nest met soortgenoten waar je altijd weer naar kunt terugkeren. De camera staat vanaf nu ook anders. Je kijkt vanachter je eigen wezen, en je kunt helemaal om hem heen kijken. Hier valt eigenlijk pas echt op hoe het spel eruit ziet. Het ziet er fantasierijk en goed verzorgd uit, zelfs met de beperkingen van mijn verouderde computer. Ook in deze fase draait alles weer om het laten evolueren van je wezen. Je kunt nieuwe “onderdelen” verzamelen door botten uit te graven die overal verspreid liggen, of door bevriend te raken met een ras waarvan je een onderdeel nog niet hebt, of het hele ras uit te moorden. Maar wat je ook kiest, het draait voornamelijk weer om de creature creator, en daar is niets mis mee! Naarmate je meer vrienden maakt of vijanden uitroeit zal je brein groeien, en ben je op de goede weg naar intelligentie.

Vuur, dat is heet!

Als je brein eenmaal groot genoeg is, zul je de overgang kunnen maken naar de stamfase. Je ras heeft het vuur uitgevonden, en ook het gereedschap maakt zijn intrede. Weer verandert hier de hele gameplay. Je bekijkt je het nu van een grotere afstand en je hebt controle over je hele stam. Het uiterlijk van je wezen ligt nu vast, maar je kunt ze nog wel aankleden met hoeden, maskers en schilden etc. Je begint als enige stam in de wereld, maar na een tijdje zullen ook een aantal andere wezens het tot de stamfase maken. Het is de bedoeling om een bondgenootschap met deze stammen te vormen, of ze compleet uit te moorden, om uiteindelijk als enige ras in de beschavingsfase terecht te komen.

Driekoppige hond, in een auto?

Zodra je in deze fase terechtkomt gaat er een hele nieuwe wereld voor je open, en wordt je gelijk gevraagd een stadhuis te ontwerpen en een landvoertuig. Verder zul je in deze fase huizen, entertainment gebouwen, fabrieken, schepen en vliegtuigen kunnen ontwerpen. Ook dit is allemaal heel simpel om te doen, maar ongelooflijk uitgebreid. In deze fase zul je andere steden met wezens van hetzelfde ras moeten veroveren om verder te komen. Steden veroveren kan op drie manieren, door middel van religie, oorlog of handel. Als je eenmaal alle steden in je bezit hebt wordt er een mooie nieuwe uitvinding gedaan, het ruimteschip.

De oneindige oneindigheid

Dan kom je terecht in de laatste en meest uitgebreide fase van het hele spel, de ruimtefase. Je hebt hier zelf de controle over een ruimteschip en je kunt ermee doen wat je wilt. Je kunt nieuwe planeten koloniseren, bondgenoten maken, handelen of oorlog voeren. Pas in deze fase merk je hoe groot het spel eigenlijk is. Als je van je planeet opstijgt kom je in je zonnestelsel terecht. Bij mij bevatte dat vier planeten. Als je vervolgens verder uitzoemt kom je in de Melkweg terecht. Om je heen zie je letterlijk honderden sterren, elk met zijn eigen set planeten. Ik heb toch een aantal seconden met open mond en grote ogen naar mijn beeldscherm zitten kijken om dat beeld goed te kunnen bevatten.

Terwijl je speelt ben je altijd verbonden met de Spore server. Op die manier blijven er dus nieuwe wezens van vrienden binnenkomen. Zo kwam een vriend een keer een wezen van mij tegen, die ik twee minuten daarvoor had gemaakt! Want alle wezens die bij jou binnenkomen, kunnen verschijnen in jouw wereld.

Al met al moet ik toch zeggen dat al die fases goed uitgewerkt zijn. Ondanks dat ze allemaal een verschillende gameplay hebben sluiten ze toch goed op elkaar aan. Er is duidelijk goed over nagedacht, en ook hebben al je acties in de ene fase invloed op alle fases die nog moeten komen. Het spel ziet er bovendien goed verzorgd en fantasievol uit. Ondanks het feit dat de eerste vier fases eigenlijk alleen maar een opbouw zijn voor de vijfde fase, blijft het leuk om al die fases door te lopen en zo je eigen cel zien uitgroeien tot een beschaving met ongekende technologieën. De makers van Spore hebben hier een game neergezet die je waarschijnlijk nog lang zal blijven spelen.