Recensie: Space Siege

Aliens afknallen, een robot als handlanger en je lichaam upgraden met diverse cybernetische onderdelen. Dit alles lijkt een leuke combinatie. Neem ook in gedachte dat het spel van Chris Taylors hand is en je lijkt gebeiteld te zitten voor een goede RPG. Maak je klaar en kom aan boord van de Armstrong.

De Armstrong is een kolonieschip. De bemanning en inwoners van de kolonie zijn de enige overlevenden na de invasie van de Kerak. Jij bent Seth Walker, een lid van de Allied Security Force (ASF) met een passie voor robotica. De Kerak doen een inval op de Armstrong en jij komt midden in het strijdgewoel terecht. En dan begint … een avontuur dat nooit boven de middelmaat uitkomt.

Grijze muis

Op hoeveel manieren is het mogelijk om het binnenste van een ruimteschip te tekenen? Eén als je de ontwikkelaars van Space Siege gelooft. Er zit weinig kleur en leven in de decors. Alles lijkt gebaseerd op een handvol aan artwork, dat keer op keer wordt gekopieerd. De game voelt dan ook aan als één lang level. Grijs en zwart wordt af en toe doorbroken door blauwtinten. Gas Powered Games kan, nee moet, veel beter op de markt brengen. Dungeon Siege is daar het beste voorbeeld van.

Actie of rpg?

Zit het slecht in het grafisch departement? Dan moet er toch een goede gameplay aanwezig zijn? Fout antwoord, ik weet zelfs niet eens wat voor genre het is. Is het een actiegame? Nee, Seth Walker beweegt niet als hij schiet en schiet niet als hij beweegt. Beide tegelijk doen, gaat niet. Is het dan een RPG? Nee, er is geen loot (buit) aanwezig. Schiet je een Kerak neer, dan krijg je enkel parts (onderdelen). Er is niet eens onderscheid, er zijn alleen maar parts.

Het upgraden van je lichaam, wapens of je HR-V (Hodgins Robotic Unit Model Five) gebeurt met de opgeraapte parts. Het systeem leest echter als een simpele spreadsheet. Je hebt ook Cybernetic Enhancements die je hier en daar tegenkomt. Installeer je veel technologie in je lijf, dan gaat je menselijkheid naar onder en zijn sommige mogelijkheden uitgesloten. Verder vergaar je skill points. Er zijn maar twee skills, dus veel keuze heb je niet. Je besteedt je points aan Combat of Engineering. De verschillen zijn zo subtiel dat ze niet opvallen.

Intelligente levensvormen

Je vecht dus tegen de Kerak, een ras dat mij doet denken aan de Murlocs uit World of Warcraft, maar dan wel op steroïden. Buitenaards leven staat echter niet gelijk aan intelligentie. De AI is ronduit afschuwelijk te noemen. Voor een ras dat alle mensen uitroeit, zijn er toch enkele tactische gebreken aanwezig.

Er is maar één tactiek aanwezig is, bestorm de mensen. De Kerak zijn geen watjes die kijken op een kogelgat meer of minder in hun lijf. Ze lopen op je af en proberen je te verscheuren of wat te beschieten. Verder reikt de intelligentie echt niet. Blijkbaar moeten ze door de ruimte vliegen, want enige tekenen dat deze beschaving op het idee van een ruimteschip komt schat ik zeer klein in.

In de ruimte hoort niemand je schreeuwen, maar gelukkig ook niet geeuwen. Space Siege maakt op geen enkel ogenblik de verwachtingen waar. De game bevat wel leuke elementen, maar zijn helaas slecht uitgewerkt. Het ontbreken van loot is niet goed te praten in een RPG. De omgevingen zijn ronduit grijs en inspiratieloos te noemen. Dit is zeer spijtig als je het niveau van Dungeon Siege bekijkt. Alles wat die game zo goed maakte, ontbreekt in Space Siege: kleurrijke decors, een degelijk verhaal, levelling en vooral loot.