Welke Pokémon ben jij?
Het spel begint, net als zijn voorganger, met een kleine quiz over je persoonlijkheid. Op basis van je antwoorden bepaalt het spel dan wat voor type persoon je bent, en welke Pokémon daarbij past. Volgens een test op internet zou ik weer een Charmander moeten zijn, maar uiteindelijk ging ik op pad als een Totodile. Samen met mijn partner Cyndaquil was ik helemaal klaar om me opnieuw te laten onderdompelen in de wereld van Pokémon.Het beginfilmpje ziet er gelijk mooi uit. Ook als je even later je eigen mannetje in de omgeving ziet, ziet het er simplistisch maar toch sfeervol uit. De muziek past er ook goed bij en er zitten zeker een aantal aanstekelijke deuntjes bij, al kun je je wel flink irriteren aan die muziek, als je voor de tiende keer dood gaat terwijl je net bij de eindbaas bent, waardoor je de hele kerker weer vanaf verdieping één moet spelen en ook nog eens al je geld, de helft van je items en al je ervaringspunten kwijt bent.
Het hele spel bestaat eigenlijk uit het doorgronden van verschillende kerkers. Iedere keer dat je de kerker binnenkomt, ziet deze er anders uit. Het verhaal dat hier omheen zit begint vrij licht, maar krijgt al snel een duister tintje. Nadat je de eerste kerker met succes voltooid hebt, vraagt je maatje of je met hem een team wilt vormen. Natuurlijk zei ik hier meteen ja op en binnen de kortste keren hebben we Team Totoquil opgericht en staan we geregistreerd bij de gilde van de almachtige Wigglytuff. En dan begint alle pret pas.
Zodra ik hoorde over dit spel, begon ik gelijk te watertanden
De baas eist je beloning op
Als je bij de gilde ingeschreven staat, krijg je opdrachten toegewezen. Hierbij kun je zelf kiezen welke je wel en niet wilt doen. Zo’n opdracht bestaat meestal uit het afleveren van een item, het terughalen van een gestolen item of het redden van een andere Pokémon. Voor het succesvol uitvoeren van zo’n opdracht krijg je natuurlijk een beloning. Zo’n beloning bestaat meestal uit een grote som geld, waarvan het grootste gedeelte naar Wigglytuff gaat. En vaak nog een item, die je gelukkig wel zelf mag houden. Het uitvoeren van een opdracht komt vrijwel altijd op hetzelfde neer. Je moet een kerker in, een aantal verdiepingen naar beneden, je voert de opdracht succesvol uit, en je kunt de kerker weer uit. Deze kerkers worden altijd volledig willekeurig gegenereerd, waardoor je nooit twee keer in precies dezelfde kerker terecht kunt komen. Dit zorgt voor een verfrissende ervaring, iedere keer dat je de kerker betreed.De gevechten zijn iets anders dan in het gemiddelde Pokémon spel. De gevechten worden in het veld zelf gevoerd, in plaats van op aparte schermen. Op deze manier lijkt het alsof de gevechten in real-time plaatsvinden, terwijl het toch echt turn-based gevechten zijn. Je kunt zo lang als je wilt over je beurt doen en je tegenstanders doen dan niets, totdat jij je zet hebt gemaakt.
Maar stel nou, je verliest al je levenspunten, ben je dan definitief verloren en moet je de kerker dan volledig overnieuw beginnen? Het antwoord is nee. Je kunt de hulp van een vriend inroepen. Dit kun je doen via een draadloze verbinding als je vriend in de buurt is, of via het WFC. Je kunt zelfs, als geen van je vrienden online is, hem een e-mail bericht sturen met een hulp oproep.
Het gevaar van een Mystery Dungeon game
Wat wel een gevaar is aan het spel, is dat de gameplay voor sommige mensen na een tijdje te repetitief begint te worden. Het blijft natuurlijk een spel waarbij je kerker in, kerker uit gaat, terwijl je telkens maar weer die monstertjes verslaat, ervaringspunten krijgt, levels omhoog gaat en nieuwe aanvallen leert waarmee je je tegenstanders makkelijker kan verslaan. Voor wie dit echter geen probleem is en gewoon zin heeft in een leuke, verslavende RPG, heeft hier een prima spel te pakken. En het blijft natuurlijk Pokémon.
Klik voor vergrotingen...