Battlefield: Bad Company is de nieuwste shooter van DICE. Ditmaal geen PC-versie, maar alleen de next-gen consoles. Is het volwaardige shooter of niet?
Tuig, dat is wat hij zei. “Je bent tuig!” Het is te danken aan mijn vorige sergeant dat ik niet in de bajes zit. Minstens 25 jaar denk ik, maar nu zit ik hier. Waarom ik hier zit? Dat hou ik liever voor mezelf. Iedereen in B-company heeft zo zijn verhaal over waarom hij hier zit. Het enige wat iedereen weet: het grootste uitschot van het leger zit er. De 222nd Army battalion, B-company is vier man sterk, inclusief mezelf. Eén van de jongens kickt op explosies, de ander op technologie en onze sergeant wil zo snel mogelijk het leger uit. ‘Ook niet de beste combinatie’, dacht ik bij mezelf. Geen wonder dat we Bad Company worden genoemd…
“We have nothing, and we are prepared to lose it all”
Preston Marlowe (ook wel ‘the new guy’ genoemd) is overgeplaatst naar B-company. Dat gebeurt niet zomaar, je komt er alleen als je flinke streken hebt uitgehaald. Preston probeert een nieuwe start te maken en daar begint het avontuur. In de nieuwste Battlefield speel jij namelijk de rol van de (voorlopige) moraalridder Preston Marlowe. Meteen als je jezelf aanmeldt bij B-company begint het gevecht. Er zijn enkele vervelende artilleriekanonnen op de berg die vernietigd moeten worden. Perfect klusje voor wat soldaten die er niet toe doen, Bad Company dus. Hoor je dat? Je moet wat doen! Misschien ben je het niet gewend, maar in deze Battlefield heeft DICE een single player campagne toegevoegd. In plaats van enkele bots die op een enorm slagveld rondhuppelen, krijg je ditmaal missies en objectives voorgeschoteld. Je krijgt gedurende de missie enkele objectives die je netjes (of bad red.) moet zien te volbrengen. Hoe je het doet, dat moet je zelf uitzoeken. Dat is heel leuk is aan de single player. Krijg je de objective ‘kill all ruskies in the town up ahead’. Dan ben jij de man om uit te vogelen hoe je dat doet. Spring je in een jeep, rij je het dorp binnen om vervolgens achter het 9mm-kanon te stappen en daarmee wat lood in de vijandelijke AI te pompen. Of ga je sneaky achter een huisje staan, blaas je een gat in de muur en slinger je enkele granaten (zonder smiley) naar de verre oosterburen. It’s up to you!
“Because I’m bad, I’m bad, I’m really really bad!”
De laatst genoemde techniek is degene die ik altijd toepas en die werkt perfect! De Frostbite-engine waar Bad Company op draait, geeft je namelijk de mogelijkheid om zo goed als alles op te blazen. Van muren tot badkuipen, van daken tot lantarenpalen. Alles kan kapot! Dat brengt een hele interactieve gameplay met zich mee. Zit er een scherpschutter op de zolder in een huisje en je krijgt hem niet te pakken? Dan blaas je vanaf de zijkant met je granaatwerper een fiks gat in het dak, waarna meneertje scherpschutter beter de biezen kan pakken! Natuurlijk ben jij hem te snel af en pomp je snel wat lood in zijn camouflagepak. Naast destructieve omgevingen zorgt de engine ook voor mooie uitgestrekte landschappen en een leuke sfeer qua kleur en lichteffecten. Een ontploffing hier en daar is natuurlijk niet weg te denken bij een game als Battlefield. Daarom schiet de engine enkele mooie vuureffecten naar buiten. ‘Dat moeten we goed duidelijk maken’, hebben de ontwikkelaars vast en zeker gedacht., aangezien op zo goed als elke hoek van de straat wel een vat olie staat. Enkele kogels erin en deze vliegt met vuur en al de lucht in. Het is leuk om te zien, maar door de enorme hoeveelheid vaten is het wel een beetje te veel van het goede. Tegenstanders hebben eerder de neiging om dekking te zoeken achter een vat olie dan achter wat zandzakken. Dat maakt het omleggen van de vijandelijke AI wel heel gemakkelijk.
Klik voor vergrotingen...
I’m with stupid…
Het omleggen van de vijandelijke AI met behulp van olievaten is dus niet zo moeilijk. Echter als er even geen olievaten in de buurt zijn, kan het soms best lastig zijn om de vijand om te leggen. Achter een stukje triplex schuilen heeft in deze Battlefield geen zin meer. Binnen no-time is je stukje dekking naar de recyclebak geschoten. Zelfs in huizen schuilen heeft veelal geen zin meer. Tel daar nog bij dat de vijandelijke partij het flink op jou gemunt heeft, alsof je een ‘shoot me’ T-shirt draagt en je krijgt een lastig te overwinnen vijand. Wat af en toe best goed kan zijn. Het zorgt voor een beetje uitdaging en de game wordt niet te gemakkelijk. Echter zit je soms flink te balen als je slechts een teen om het hoekje zet en je meteen vol geraakt wordt. Een stugge vijand dus, maar dat moet te overwinnen zijn met een goed gecoördineerd team. Echter zijn je teamgenoten niet vooruit te branden. Vaak lopen ze ver achter en schreeuwen ze van achter: ‘enemy spotted’. Terwijl zij een kilometer achter lopen! Af en toe wil de vriendelijke AI nog wel eens een kogel afvuren die ook doel treft, maar in de meeste gevallen niet. Vaak zitten ze rare MC Hammer dansjes te doen of zitten ze vast in een loop alsof ze de Running Man doen.
Big Battlefield (you are beautiful)
Na een leuke single player ervaring, die jammer genoeg toch wat mankementen vertoont, gooide ik een welgemikte granaat naar het multiplayer luik! Nadat deze zich had geopend, spring je meteen in de strijd. Battefield is toch wel berucht en beroemd om zijn multiplayer en dat zal dit keer niet anders zijn. De multiplayer biedt weer leuke snufjes als unlocks, een uitgebreid levelsysteem en veel te veel statistieken. Er zijn veel wapens die je vrij kunt spelen, maar ook handige gadgets als mijnen en een spuit met een flinke dosis health. De online slagvelden kennen helaas maar één modus, Gold Rush. De modus is makkelijk te begrijpen: de aanvallers proberen kratten met goud te vernietigen en de verdedigers doen er alles aan om dit tegen te houden. Het klinkt makkelijk, maar het kan af en toe best pittig zijn! Allereerst dien je de vijandelijke troepen om te leggen en vervolgens het krat naar het hiernamaals schieten. Op je weg naar het krat kom je snipers, tanks en meerkoppige infanterie eenheden tegen en zo gemakkelijk is het niet om hier een weg door te banen. Vooral door de kleurrijke omgeving en de daarbij passende camouflage is het af en toe lastig om vijanden op een langere afstand te zien. Als je dan eenmaal het loodje legt kom je terug in het spawnmenu, waar je uit verschillende kits kunt kiezen en je spawnplek bepaalt. Wat betreft de kits, dat is je wapenuitrusting. Zo kun je kiezen voor een volautomatisch geweer bij de Assault kit en beschik je over antitankgeschut bij de Engineers. Je kunt daarnaast ook kiezen uit twee spawnplekken, je kiest ofwel voor een veilig plekje bij de thuisbasis met veel voertuigen of je springt achter op de rug van een andere speler waardoor je midden in het gevecht belandt, met de kans om direct weer neergemaaid te worden.
Battlefield: Bad Company is al met al een zeer geslaagd game in de ellenlange reeks van Battefield games. De grootste verandering zit hem in de nieuwe objective-based single player. Deze is leuk om te spelen, maar valt toch een beetje tegen op het gebied van AI. De multiplayer doet zijn ding en is erg boeiend door de vele unlocks en ranks die er zijn. Jammer genoeg is er slechts één modus, maar wellicht wordt er nog één toegevoegd in een patch. Bad Company doet zijn ding en is een leuke shooter om te spelen voor de Xbox 360- en PlayStation 3 eigenaars.
Nieuwe single player, Grafische weergave, Verwoestbare omgevingen, Uitgebreide multiplayer
Vriendelijke AI, Overdosis aan olievaten, Slechts één multiplayer modus