

WTF is dit nou weer?
Je kunt je ongetwijfeld voorstellen dat ik huiverig was, toen ik hoorde dat er alweer een derde deel van Top Spin aankwam. Verlamd van angst deed ik de game in mijn Xbox 360 en wat er toen gebeurde, was het laatste dat ik verwachtte. Ik werd grandioos van de kaart geveegd door de computer, ik maakte geen schijn van kans. Dit terwijl ik, zonder op te scheppen, kan zeggen dat ik behoorlijk goed was in de twee vorige games. Je vraagt je ongetwijfeld af hoe dit komt. De verklaring is heel simpel. Top Spin 3 is een compleet andere game dan zijn voorgangers en is de eerste game sinds tijden die de essentie van de sport perfect weet vast te leggen. Voor het eerst in de geschiedenis van de mensheid speel je echt tennis!


Geluk, weg ermee!
Het is de makers gelukt het spel te verbeteren door de factor geluk, die sterk aanwezig was in de vorige delen, helemaal weg te halen en alles te baseren op skill. In de voorgangers hoefde je maar op een knop te drukken als de bal over het net kwam en je speelde de bal automatisch terug. Daarnaast had je bepaalde safe shots, die nooit uitgingen en waarmee je dus geen fouten kon maken op dat punt. Je kon kiezen voor risico shots, deze waren sneller en moeilijker terug te spelen, maar je liep wel een groot risico dat je mis sloeg. In dit derde deel zijn alle safe shots weg en is alles een risico shot. Nooit meer de veiligheid dat je bal altijd in is. Je zult bij ieder schot moeten nadenken, wat zorgt voor de broodnodige variatie in de gameplay.Bereid je maar voor op zeer frustrerende uurtjes
In de derde versie van deze game is timing zeer belangrijk geworden. Op tijd de knop indrukken om de bal aan te pakken en daarna weer op tijd loslaten om hem te spelen. Voorheen was één druk op de knop al genoeg om de bal te spelen, maar dat is niet meer aan de orde. Het gevolg hiervan is dat je de eerste uren als een halve idioot alles mis zult slaan en compleet vernederd wordt door de computer. De leercurve is zeer, zeer hoog en het is niet voor iedereen weggelegd om dit te beheersen. Snel zul je je controller door de raam van je buren willen gooien (niet je eigen raam natuurlijk), maar de mensen die de eerste uren weten vol te houden, zullen langzaam de gameplay onder de knie krijgen.Een serieuze carrière


Van nietsnut tot Federer-vernederer
Aan het begin van de Career mode speel je op kleine, relatief onbelangrijke toernooitjes, maar zodra je Pro wordt, veranderd het. De wedstrijden worden langer (3 sets, 3 games in plaats van 1 set, 3 games) en de tegenstanders zijn de grote, bekende namen. Mijn allereerste wedstrijd op Pro niveau was de Australian Open, een Grand Slam toernooi. In de eerste ronde trof ik Roger Federer, die op dat moment de nummer één van de wereld was. Ik was ‘slechts’ de nummer 97 van de wereld. Het was een zeer pittige wedstrijd aangezien Federer veel betere statistieken had. Ik had een overall van 46, terwijl hij 71 had en geloof me, dit maakt echt veel verschil! Na twee bloedstollende tiebreaks wist ik hem gelukkig in de eerste ronde er al uit te gooien met een 4-3, 4-3 overwinning.


Is er nog meer te doen?
Naast de Career mode heb je nog een aantal andere opties tot je beschikking. Als eerste is daar de Top Spin school die je leert om te gaan met de nieuwe besturing, iets dat hard nodig is zoals je inmiddels wel hebt begrepen. Daarnaast kun je kiezen voor een Exhibition match waarin je kunt spelen met en tegen vele tennisgrootheden als Roger Federer, Maria Sharapova, Justine Henin en Björn Borg. Als laatste is daar de Xbox Live optie. Hier kun je tegen echte spelers spelen. In tegenstelling tot bij de vorige versies van de game, heb ik geen lag ondervonden in de multiplayer. Er is echter wel een nadeel: er zijn niet echt veel mensen online, maar gezien de goede single player ervaring is dit momenteel niet zo’n probleem. Later gaan meer mensen online spelen als ze hun karakter de maximale statistieken hebben bezorgd.Geweldige game, maar…


Er is één groot probleem uit de voorgangers dat de makers nog niet opgelost hebben. Dit is de camera bij de Exhibition mode. Waar de camera online en in de Career mode perfect is, laat deze hier flink te wensen over. De reden hiervoor is dat bij Exhibition een ander principe gehanteerd wordt. Beide spelers spelen tegelijk op hetzelfde scherm, waardoor de speler achteraan in spiegelbeeld, met weinig bewegingsvrijheid en overzicht moet spelen, waardoor deze zwaar in het nadeel is tegenover de persoon die wèl een goed overzicht heeft.





