Apollo Justice: Ace Attorney

Wat krijg je, als je een populair personage, vervangt door een nieuw personage? Een game dat die op zijn voorganger lijkt, maar met toch enkele nieuwe verhalen die je doen hunkeren naar meer. Maak je op voor Apollo Justice, een waardige opvolger voor Phoenix Wright!

Het verhaal speelt zich af, zeven jaar nadat Phoenix Wright zijn laatste zaak heeft gepleit. Jij bent Apollo Justice, een jonge advocaat met de voorkeur voor de kleur rood en vol van ambitie. Nieuw in het vak, wordt hij recht voor de leeuwen gegooid met een moordzaak. Het leven van zijn cliënt wordt bepaald door één slag met de hamer.

Objection

Vanaf dat moment onthult de verhaallijn zich traag, maar geleidelijk . Net zoals in de vorige delen, speelt een groot deel van dit verhaal zich af in de rechtbank. Zoals het een goede advocaat betaamt, onderwerp je de beschuldigde, getuigen en experts aan een kruisverhoor. Hun verhalen bevestig of ontkracht je door het aanbrengen van (nieuwe) bewijzen of door ze onder druk te zetten. Dit kan met een simpele tik van de stylus of door objection te roepen. Een leuke functie, maar niet zo handig in een overvolle trein of bus.

Op de plaats delict of op andere plaatsen kun je de omgeving onderzoeken en praten met (mogelijke) getuigen. Voor dit onderzoek heb je nu ook enkele forensische technieken ter beschikking. Dit is een toevoeging ten opzichte van de vorige delen, maar er wordt helaas te weinig gebruik van gemaakt om van een belangrijk gameplay-element te praten. Zowel in de rechtbank als in het veld, word je bijgestaan door Trucy. Zij is een Apollo’s bevallige assistente. Als goochelaar zorgt ze, soms letterlijk, voor heel wat onderbroekenlol.

Het element dat mij persoonlijk het meeste aansprak, was Apollo’s mogelijkheid om leugens te doorzien (perceive). Net zoals op televisie en in de cinema, hebben de personages elk hun eigen tics die hun emoties verraden. Een handig trucje om wat extra druk te zetten. Buiten dit lijkt het spel gewoon meer van hetzelfde. Andere elementen compenseren dit feit ruimschoots voor mij.

Achtung, baby!

Ook deze maal hebben de ontwikkelaars de nodige humor in het spel verwerkt. Op sommige gebieden kun je ronduit spreken over kinderachtige zinspelingen (een schurk met de naam badgai), maar gelukkig bleef dit tot een aanvaardbaar niveau beperkt. Wel leuk zijn de diverse verwijzingen naar oude en hedendaagse muziekiconen (o.a. U2).

De belangrijkste elementen van Apollo Justice: Ace Attorney zijn het verhaal en de dialogen. Niet alleen de huidige zaken onthullen zich, maar ook het verleden van Phoenix Wright. Beetje bij beetje vallen de puzzelstukken in elkaar. Voor de fans van de vorige delen is dit een echt pluspunt. De nieuwkomers moeten zich echter niet beperkt voelen, zelfs zonder enige voorkennis heb je een duidelijk beeld.

Grafisch, kreeg de game ten opzichte van het vorige deel wat bijschaving. Niets drastisch, maar een flinke poetsbeurt. Je zult niet achterover vallen van verbazing, maar het geheel ziet er net iets scherper uit. Op deze manier komen de personages en de sfeer beter tot hun recht.

Of je nu een fan bent van de reeks of niet, dit spel is een must have. Het verhaal alleen al is de moeite waard en doet je verlangen naar een volgend deel. Dit ondanks de schaarse, nieuwe gameplay-elementen. Het lijkt fel op zijn voorgangers, maar het succes van deze reeks toont aan dat het concept werkt. Dit spel wordt gedragen door de personages en het verhaal. Het is dan ook een waar genot tussen de vele games met een goede gameplay, maar met een verhaal dat op een vel wc-papier past.