SEGA Bass Fishing vist achter het net

Ik kan het niet ontkennen, ik ben een man met vreemde hobby’s. In mijn neus peuteren als tijdverdrijf staat dan ook hoog in mijn lijstje van favoriete ontspanningsmogelijkheden. Ik heb me echter nog nooit zo hard verveeld, dat ik zin kreeg om te gaan vissen. SEGA zorgde jammer genoeg voor verandering met SEGA Bass Fishing.

Visjes vangen is leuk

Enkele eeuwen geleden, toen ik nog jong en onervaren was, ging ik graag eendjes vangen op de kermis. Hiervoor waren twee redenen: de AI van de plastic vogels was zo slecht dat de gevleugelde beesten altijd ‘beten’ en voor elk gevangen dier kreeg je een beloning. Dit principe probeert SEGA na te apen en jammer genoeg slaagt de ontwikkelaar er zonder moeite in. Met de juiste keuze van je aas zwemmen de vissen haast naar je lijn toe en het enige wat jij dan nog moet doen, is met je Nunchuck zwieren om de vis binnen te halen.

Als beloning krijg je geen goudvissen zoals in de goede oude tijd, maar wel nog meer aas. Met dit aas kun je nog gemakkelijker vissen vangen, waardoor je nog meer aas in je bezit krijgt. Met dit aas kun je dan nog gemakkelijker vissen vangen, waardoor je nog meer aas in je bezit krijgt. Heb je het gevoel dat je dit al eens gelezen had? Wel, dat gevoel had ik ook tijdens het spelen van SEGA Bass Fishing: na het eerste level wordt alles wel duizend keer herhaald.

Mensen doodschieten is veel leuker

Maar de gameplay is niet het enige wat eindeloos herhaald wordt, ook de graphics barsten niet van de originaliteit. Zowat elke vis ziet er hetzelfde uit en ook de omgevingen lijken haast weggelopen uit Ghost Squad, een game die ik eerder al slechte punten gaf voor zijn middelmatige graphics. Deze game had echter nog babes, gekleed in bikini’s; het visspel heeft jammer genoeg alleen de blote armen van het inspiratieloze hoofdpersonage.

SEGA Bass Fishing heeft op meer punten de mosterd gehaald bij de eerder genoemde shooter. Net zoals in Ghost Squad zijn de aanwijzingen, die op het scherm verschijnen, zeer kleurrijk alsof ze afkomstig zijn uit een game uit de arcadehallen. Deze woorden worden dan nog eens vergezeld met een irritante kreet, iets wat al na de derde keer gaat vervelen. Als kers op de taart produceert je televisie een irritante bieptoon elke keer je visdraad te strak gespannen staat, bovenop de overduidelijke, knipperende meter, die elke epilepticus zal kunnen appreciëren.

Alles is leuker

Jullie raden het al, SEGA Bass Fishing is geen topper geworden. Het spel slaagt er zelfs niet in om spanning op te bouwen. Je krijg dan wel een tweetal minuten om het gewenste gewicht aan vissen te vangen, maar je wordt er niet voor gestraft als je de tijdslimiet overschrijdt. Dan kun je zomaar verder spelen totdat je genoeg vissen hebt gevangen, of (meer waarschijnlijk) totdat je het beu bent.

Om af te sluiten ben ik op zoek gegaan naar een positief puntje. Dit heb ik letterlijk in het water gevonden: het water weerspiegelt netjes de omgevingen en de weerspiegelingen van de bossen en de heuvels zien er nog redelijk aanvaardbaar uit. Als je deze echter rechtstreeks aankijkt, dan zul je je waarschijnlijk gaan afvragen of alles er in het dagelijkse leven echt zo vierkant uitziet.

SEGA Bass Fishing is een game geworden die je het best kunt vergelijken met een schoen die je van de bodem van een meer vist. Het is dus iets wat een visser zeker niet wil. De graphics zijn lelijk, de gameplay is saai, de tijdslimieten zijn zinloos en de aanwijzingen op het scherm zijn schreeuwerig irritant. In plaats van deze game te spelen kun je dus maar beter op zoek gaan naar een aangenaam meertje, waar je rustig kunt gaan vissen. De kans is groot dat je dan een Wii zult vangen, want ik kreeg zin om mijn console weg te werpen tijdens het spelen van SEGA Bass Fishing.