Need for Speed: Most Wanted dankzij politie

Natuurlijk valt Most Wanted niet in dezelfde categorie als PGR3. De Need for Speed-serie staat bekend om zijn toegankelijke en arcade gameplay. Het spel is eigenlijk een mix van het straatracen in Underground en de politieachtervolgingen van Need for Speed: Hot Pursuit. De toevoeging van politie is de grootste verandering/aanvulling voor de raceserie. Vond je eerdere games niet leuk (specifiek Need for Speed: Underground en diens vervolg), dan is Most Wanted ook niks voor jou.

Straatracer

Overigens is de game qua inhoud 100% hetzelfde als Most Wanted voor de Xbox. Dat heeft overigens niet alleen nadelen. Op Xbox Live kan je probleemloos racen tegen gamers met de 'gewone' Xbox-versie. Nu is het online racen verder zeer karig, dus wat dat betreft is Most Wanted geen hoogvlieger. Geen verrassing aangezien eerdere delen uit de NFS-reeks ook vooral leuk waren in je eentje en dat geldt zeker voor Most Wanted. EA heeft overigens een leuk verhaaltje om de game verzonnen met om de zoveel tijd filmpjes die doen denken aan Fast & Furious. Jij als straatracer wil wraak op Razor, een straatracer die je erin heeft geluisd. Aan jou om hem en de rest van de zogenaamde Black List Racers te verslaan. Voor je de confrontatie aankan met deze lui, moet je racen winnen en de politie dollen om je reputatie op te krikken.
<DIV ALIGN="center" CLASS="streamer" STYLE="float:right;margin:0 0 10px 10px;"> Het afschudden van de politie met meer dan zeventig politiewagens op je nek is geen makkie. </DIV>

Politie op zijn best

Met name de confrontaties met de politie zijn erg leuk. Zijn de cops in het begin nog erg tam, later gaan ze helemaal los met politiehelikopters, spike trips en Hummer-achtige jeeps om je van de weg te rammen. Het afschudden van de politie met meer dan 70 politiewagens op je nek is geen makkie. Ben je eenmaal weggekomen dan is het aan te raden van bolide te switchen of in de lokale garage van een nieuw kleurtje te voorzien. Verder is je wagen uit te rusten met nieuwe onderdelen zodat je gelikte bak ook nog eens snel wegkomt. Toch scoort Most Wanted op het gebied van graphics niet echt hoog. Op de HDTV (van Tino) ziet het er prachtig uit, maar op een normale TV blijft daar weinig van over. Het niveau van de graphics is vergelijkbaar met dat van Burnout Revenge op de 'normale' Xbox; alleen dan met de vormgeving van Need for Speed. Leuk om te zien, maar zeker niet de 'meest gewilde' graphics voor een nieuwe console. Het enige 'unieke' aan de Xbox 360-versie van Most Wanted is de mogelijkheid om je eigen muziek af te spelen (dat kan niet op de Xbox-versie).

Overigens wel een welkome toevoeging want niet iedereen zal de rauwe Rock-soundtrack van de game kunnen waarderen. Met mijn eigen muziek begon ik vervolgens aan de reeks straatraces. Er zijn een aantal racesoorten bijgekomen (beste tijd, hoogste snelheid etc), maar het heeft nog steeds een groot Underground-gehalte. Dat geldt trouwens ook voor de wegligging van de wagens. Het racen zelf vind ik wel aardig. Later in het spel wordt Most Wanted wel frustrerend. Tegenstanders blijven altijd bij en zijn het laatste stuk van een race opeens een tandje sneller. Dit zogenaamde Catch Up-principe mag van snel overboord. Al met al een vermakelijke racegame.

Most Wanted op de Xbox 360 is een degelijke arcaderacer geworden. Met HDTV erg mooi, zonder doet het meer aan als een opgepoetste Xbox-game. Zowel qua graphics als Xbox Live-mogelijkheden is Most Wanted geen concurrentie voor het veel uitgebreidere en gelikte Project Gotham Racing. Verder is er weinig mis met Most Wanted. De politieachtervolgingen zijn behoorlijk intens en het spel weet wel een echt straatracesfeertje neer te zetten. Het racen zelf is leuk, al ga je op den duur wel storen aan de computertegenstanders, die je nooit echt kan afschudden.