Ratchet: Oerdegelijk én bloedmooi

In de futuristische stad Metropolis sta ik, Ratchet, aan een ruimteschip te sleutelen. Robot Clank geeft mij goedbedoelde adviezen maar die sla ik in de wind. Ik kijk om mij heen en zie een bijzonder kleurige, levendige wereld. Ik tuf in mijn handen en start het spel. Vrijwel gelijk veranderd de stad in chaos en lig ik onder vijandelijk vuur. De details zijn verbluffend en de besturing voelt heerlijk. Verschillende gameplay elementen wisselen elkaar in hoog tempo af. Ik ren, knal, grind en maak een vrije val. Als ik weer met beide benen op de grond sta knijp ik even in mijn arm. Is dit echt en een videogame? Het voelt als een déjà vu en ik realiseer me dat het openings level gelijk is aan de gratis demo die ik eerder speelde. Tjonge, dan zijn we eigenlijk nog niet eens begonnen!

Een dieper verhaal

Het verhaal van Tools of Destruction gaat dieper dan in de voorgaande delen. Dit keer is het de foute keizer Percival Tachyon die het voornemen heeft om Ratchet, de laatst levende Lombax, een kopje kleiner te maken en heerser van het universum te worden. Er volgt een spannend gevarieerd avontuur langs een groot aantal verschillende planeten uit verschillende sterrenstelsels. Het verhaal is niet alleen goed geschreven het zit ook vol met humor en hilarische momenten. De hoofdrol is natuurlijk voor Captain Qwark, tenminste dat denkt hij zelf.

Grafisch indrukwekend

Na een tijdje spelen bedacht ik dat deze game de natte droom moet zijn voor elke animatiemaker. Bij studio’s als Walt Disney’s Pixar zijn ze waarschijnlijk flink onder de indruk. Deze Ratchet en Clank doet namelijk niet onder voor films als Toy Story of Ratatouille. De speelwerelden zijn kleurrijk, kennen prachtige vergezichten en hebben fabelachtige details. Dit is precies wat deze platformer zo bijzonder maakt. Het is echt ongelofelijk wat er allemaal tegelijk op je scherm getoverd wordt. Chaotische vuurgevechten, prachtige animaties en enorme explosies. Een indrukwekkende prestatie want de framerate is zo solide is als een bunker uit Resistance; fall of man.

De wapens zijn een feest

Met het wapenarsenaal van Ratchet is het pas echt feest. Een letterlijke vertaling hiervan is de Groovitron discobol. Met lichteffecten en disco muziek gaan alle vijanden voor je dansen. Zelfs eindbazen zijn gevoelig voor de hypnotiserende kracht van dit wonderbaarlijke ding. Mijn favoriet is de vliegende Mr Zurkon. Dit kleine robotje heeft stevige wapens en in de rustige momenten doeltreffende oneliners. Maar er is nog veel meer. Sommige wapens kan je met de motionsensor van je Sixaxis besturen. Denk hierbij aan een spionage helikoptertje of de Tornado Launcher. Het voelt heerlijk om deze alles verslindende wervelwind over het speelveld te sturen. De Transmorpher is ook het vermelden waard. Hiermee verander je iedereen in een pinguïn. Wederom is het oog voor detail ongeëvenaard. Iedere pinguïn heeft een ander hoedje en mocht je nog een Groovitron over hebben dan doen ze nog een dansje voor je ook! Upgraden van de wapens gaat door ze veel te gebruiken of tegen inwisseling van alle boutjes, moertjes en raritanium die je onderweg verzamelt.

Gameplay: oerdegelijk met veel afwisseling

Ratchet en Clank staan al jaren aan de top van het platform genre. Eigenlijk is het een eenvoudig concept. Je springt van het ene platform op het andere met een grote dosis verzamelwoede. De wereld om je heen is vijandig en vol met rare beesten, afgronden, obstakels, vijanden en eindbazen. De kracht van Ratchet & Clank Future zit niet in vernieuwing maar in een oerdegelijke doorvertaling van de jarenlange ervaring van ontwikkelaar Insomniac. Ondanks deze traditionele insteek is er afwisseling genoeg. Voorbeelden zijn de Gyro-Cycle, Grind Boots en de Robowings. Zij laten je rollen door gangen, grinden over monorails en zelfs vliegen. Daarnaast zijn er ook levels die je met Clank moet spelen. Elk level heeft een centraal platform waarvandaan je de omgeving kan verkennen. Dit werkt goed en maakt dat je het overzicht niet kwijt raakt. Ook de motionsensor van de Sixaxis is goed geïntegreerd en als het een paar keer fout gaat wordt er automatisch gevraagd of je over wil gaan op analoge besturing. Verder staat de camera altijd goed en dat is zeker een complimentje waard.

Hoge replaywaarde

Na het uitspelen krijg je de Challange Mode voorgeschoteld. De vijanden zijn sterker en er zijn nog heel wat power-ups meer te behalen. Daarnaast is er de Bolt-multiplier die hoger wordt als niemand je raakt. Omdat je met Bolts nieuwe wapens kan kopen is het niet alleen leuk maar ook verdienstelijk. Verder zullen je Skill Points stijgen en blijf je bezig met verzamelen van allerlei zaken. Voor 2 miljoen Raritanium is er een gouden Groovitron te koop!

Zijn er eigenlijk wel nadelen?

De fans van de serie moet ik er op wijzen dat er geen multiplayer aanwezig is. Door de perfect uitgewerkte single player is dit misschien geen gemis maar omdat hij in de voorgaande delen wel aanwezig was doet de serie hier een klein stapje terug. Verder is te zeggen dat de game als makkelijk ervaren kan worden. Leven (Nanotech) is overal te vinden en sommige wapens zijn erg krachtig. Zelf ben ik tevreden over de gevonden balans. Hierdoor is de game toegankelijk voor iedereen.

Ratchet & Clank Future: Tools of Destruction is het beste deel uit de serie. De vertaalslag naar next-gen uit zich niet in vernieuwing op gebied van gameplay maar in prachtige kleurrijke werelden met verbluffende details. Het is een rijk bedekte tafel met alleen maar lekkers. Onwikkelaar Insomniac heeft alles doorspekt met een goed verhaal, flinke dosis gezonde humor en een game gemaakt voor het hele gezin.