Als je begint met Boogie zal die verveling in ieder geval niet op de loer liggen. Je begint met een kleine uitleg die compleet in het Nederlands is, een soort tutorial waarin onder andere de besturing wordt uitgelegd. Deze is vrij simpel. Je moet met de stylus over het scherm bewegen in de richting waarnaar je wilt dansen. Er zijn zeven verschillende moves: links, rechts, rechtsboven, rechtsonder, linksboven, linksonder en een sprong. Bij elke vier foutloze moves maak je een combo voor extra punten.
Vervolgens kun je gaan beginnen met vrij dansen, wat inhoudt dat je een nummer kiest en vrijwel meteen met de voetjes van de vloer kunt. Als je hier de basis oefeningen een beetje hebt geoefend, is het tijd voor het echte werk, de carrièremodus. In de carrièremodus heb je keuze uit vijf verschillende personages die ieder hun eigen verhaal hebben. Je uiteindelijke doel is je niveau dusdanig hoog te krijgen dat je in alle verschillende danszalen kunt spelen. Dit doe je door punten te verdienen in de verschillende nummers. Elk nummer kun je op drie verschillende manieren dansen, namelijk in de freestyle modus, met een choreografie of als na-aper. Bij freestyle zegt de naam het al, je mag namelijk zelf je moves bepalen in het hele nummer zolang ze maar in de maat zijn. Bij een choreografie komt er een balk in het scherm die alle moves die je moet dansen laat zien in het nummer en bij de na-aper krijg je een soort choreografie van steeds maximaal vier moves die je moet uitvoeren. Je begint in de carrièremodus met slechts vijf nummers, de rest moet je vrijspelen.
Het is leuk dat er een 3D-bril bij geleverd wordt, maar wat je er mee moet doen is mij onbekend.
Deze nummers speel je vrij door zoveel mogelijk punten te halen op de voorgaande nummers. In totaal zijn er twintig nummers om op te dansen in Boogie. De nummers waarop gedanst kan worden, zijn allemaal prima dansnummers. De soundtrack is dus wel degelijk van een goede kwaliteit en dit is bij een muziekgame uiteraard een belangrijk aspect. Het enige nadeel van de soundtrack is dat niet alle nummer origineel zijn. Dit is wel iets waar Boogie de plank een beetje op misslaat. Waar Boogie dit niet doet, is in grafisch oogpunt. De DS is zeker tot veel in staat en dat laat hij zien in Boogie. Alles ziet er leuk uit en er is heel goed gebruik gemaakt van de cartoonsfeer van het spel. Hieruit valt misschien wel een beetje op te maken dat de game vooral leuk is voor kinderen.
Ook in de moeilijkheidsgraad van het spel zie je dit terug. Als je begint op makkelijk en langzamerhand opbouwt naar gemiddeld en moeilijk, dan zal er niet veel uitdaging in het spel zitten, want zodra je de basis moves onder de knie hebt valt er weinig meer bij te leren behalve het voltooien van combo’s. Het enige wat op moeilijk nog wel lastig is, dat zijn de minigames.
In elk nummer zullen er om de zoveel tijd kleine minigames opduiken. In totaal zijn er tien minigames. Op deze minigames kun je sterren halen. Drie sterren is de hoogste score. Hoe meer sterren je haalt, hoe meer punten je krijgt voor de minigame. Deze minigames en het dansen kun je ook met meerdere mensen doen. Zowel met één als twee gamecards.
Klik voor vergrotingen...
Maar nu komt dat gevoel ineens weer opduiken. Ik denk nu toch echt dat ik weet wat het is. Het is namelijk verveling. Boogie is op zich een leuke game, zeker voor de kleintjes, maar hij is gewoon niet lang houdbaar. Als je eenmaal met iemand de carrière op moeilijk hebt uitgespeeld dan heb je de behoefte niet meer om nog een keer die carrière met iemand anders te doen. Twintig nummers is wel aardig wat, maar als je ze allemaal tig keer hebt gedanst, is het gewoon niet meer leuk. Dit is het meest zwakke punt van Boogie.
Wat misschien niet zwak te noemen is maar wel vreemd, is dat bij de game een 3D-bril geleverd wordt. Hier is op zich niets vreemds aan, maar in het gehele spel wordt er niks mee gedaan. Ja, je kunt een modus aanzetten zodat die bril ook moet gaan werken. Maar die bril heeft bij mij geen wonderen verricht. Het is dus leuk dat hij erbij geleverd wordt, maar wat we er mee moeten doen is voor mij onbekend.
