Orcs & Elves: lekkere RPG voor de DS

Deze donkere dagen voor de kerst hebben vaak wat spookachtigs. Het silhouet van donkere boomtakken tegen grijze wolken die worden voortgejaagd door de wind. Binnen knappert een haardvuur en… zetten we onze DS nog eens aan voor een lekkere RPG fantasygame. Maar weet deze game extra glans te geven aan de komende kerstdagen? Dat gaat Ellen je haarfijn uitleggen.

In de wereld van handheld gaming zijn we ondertussen vertrouwd met het feit dat games van andere systemen opnieuw worden uitgebracht, een zogenaamde port. Dat is bij Orcs & Elves ook het geval. Het gaat hier echter niet om een game die al eerder op de PlayStation 2 of GameCube was te spelen, maar om een game die afkomstig is van de mobiele telefoon. Wel is er een aantal wijzigingen aangebracht in de game om hem meer geschikt te maken voor de DS. Zo bevat het spel meer levels, wapens en vijanden dan de orginele versie.

Soepele bediening

Orcs & Elves speelt zich af in een dwergenrijk. Als jonge half-elf bezoek je een dwergenvestiging en dwaal je af in diepe kerkers om allerlei geheimen te ontrafelen en, hoe kan het ook anders in een Role Playing Game, het rijk van de ondergang te redden. In de game draait alles om het verslaan van vijanden. Vrijwel het gehele spel bestaat uit rondlopen, waarbij continu monsters opduiken. Met een paar gerichte aanvallen kun je deze verslaan. Het rondlopen is gridbased, wat betekent dat je steeds één stap vaste stap kunt verzetten, maar echt vrij door de omgeving lopen is er dus niet bij. De gevechten zijn turnbased, waarbij jij en de vijand om de beurt een aanval uitvoeren. Hoewel een turnbased vechtsysteem door sommige gamers wordt gezien als ouderwets, is het bij deze game wel mooi uitgewerkt. De bediening is namelijk soepel en je kunt lekker vlot rondlopen en aanvallen uitvoeren. Het spel voelt daardoor zeker niet ouderwets aan.

Nergens écht lastig

Na een aanval vervolg je je weg door de kerkers, waarna je na korte tijd alweer wordt aangevallen door een volgend monster. Soms zijn de aanvallen venijniger en komen er van verschillende kanten meerdere vijanden tegelijk op je af. Enig strategisch inzicht is dan absoluut nodig. Toch wordt het spel nergens écht lastig. Over het algemeen kun je de monsters zonder al te veel ingewikkelde instellingen of keuzes de baas. Je treft bovendien in de kerkers die je aandoet regelmatig drankjes en andere versterkingsmiddeltjes aan die je continu kunt inzetten om je gezondheid weer op peil te brengen. Heb je daar niet genoeg aan, dan kun je teruggaan naar de centrale ruimte met de grote draak. Hier kun je geld besteden aan het kopen van extra drankjes, wapens of andere nuttige zaken.

Verken alle kerkers

Het rondlopen in de kerkers is niet echt ingewikkeld, omdat je continu een map in beeld kunt hebben die zich vult als je een ruimte hebt verkend. Al rondlopend vul je zo de map compleet in en krijg je steeds meer overzicht over de kerkers. Het is natuurlijk de kunst om alle kerkers volledig te verkennen én alle geheimen te ontraadselen. Bij de eerste kerkers is dit relatief eenvoudig, maar daarna zal het lastiger worden om een kerker echt op 100% uit te spelen. Gelukkig is dat ook niet nodig om verder te komen in het spel.
Qua uiterlijk deed het spel me nog het meeste denken aan Untold Legends, vanwege de veelkleurige monsters die voor je opduiken en ook heeft het wel wat weg van Castlevania, mede vanwege de map die je langzaam vult. Een voordeel ten opzichte van Castlevania vond ik overigens dat een vijand die eenmaal verslagen is altijd dood blijft. Heb je eenmaal een ruimte vrijgemaakt van vijanden, dan kun je later in het spel altijd weer ongestoord die ruimte betreden en zul je niet opnieuw allerlei vijanden tegenkomen. Dat zorgt ervoor dat je lekker vrij door de al verkende kerkers kunt struinen. Een extra rondje maken in een level is dan ook allerminst lastig.

Lekker een biertje drinken

De verhaallijn vond ik niet briljant sterk, maar ook zeker niet slecht. Wat leuk is, is dat je overal geesten van Orcs aantreft die met je praten. Een flink aantal van die geesten houdt wel van een stevig slokje bier en her en der zul je dan ook een biertje uit een vaatje moeten tappen om te proosten met de Orcs. Doe je dat niet, dan weigeren ze hun geheimen prijs te geven. Maar ja, zodra je een biertje drinkt wordt je gezichtsvermogen wel een stukje minder en begint alles om je heen wat meer te deinen. Ook merk je op die momenten dat het richten op vijanden sterk vermindert en dat je nogal eens misschiet bij een aanval. Dit is grappig uitgewerkt. Ook grappig vond ik de vele grafschriften die je tegenkomt in de kerkers met overleden Orcs.

Beperkte diepgang

Het aantal wapens waaruit je kunt kiezen is beperkt, maar het is wel leuk dat de wapens heel verschillende eigenschappen hebben die je op verschillende momenten moet inzetten. Zo heb je een boog en een toverstafje om vijanden in de verte te raken en een zwaard voor vijanden vlak bij je. Verder krijg je in de loop van het spel nog een aantal wapens tot je beschikking, maar die zal ik hier niet verklappen. Hoewel je verschillende wapens kunt kiezen, is de diepgang in gameplay wel beperkt. Het aantal keuzes dat je moet maken is niet zeer groot en de te maken keuzes zijn niet ingewikkeld. Orcs & Elves is daardoor een spel dat je eenvoudig leert en dat lekker wegspeelt. Verwacht geen ingewikkelde diepgaande RPG, maar slecht is het spel zeker niet. Daarvoor zijn de gevechtjes toch te leuk. Bovendien is de lage moeilijkheid van het spel ook verslavend: doordat je weinig vastzit en levels makkelijk uitspeel blíjf je ook maar doorgamen en wordt het soms lastig je DS weer uit te schuiven. Wel vond ik het jammer dat er relatief weinig lastige eindbazen zijn. Voor mij is het verslaan van een gemeen lastige eindbaas vaak dé uitdaging in een RPG en het is jammer dat Orcs & Elves dat niet biedt.

Heerlijk voor de handheld

Een sterk punt van Orcs & Elves is dat het goed is opgezet voor een handheld. De levels zijn over het algemeen niet erg lang en bovendien kun je overal tussendoor saven. Daardoor is dit echt een RPG geworden die je makkelijk oppakt om even een kwartiertje of een half uurtje te spelen. Maar wil je een RPG die je avondenlang aan je DS gekluisterd houdt, dan kun je Orcs & Elves beter niet kiezen. De gameplay is namelijk redelijk eentonig en na een uurtje of twee gamen gaat het spel toch een beetje saai worden. Ook is het spel erg kort en zul je er met zo’n acht tot tien uur zeker doorheen zijn. Wil je echter een lekkere RPG die je in je dagelijkse reis met het openbaar vervoer even kunt spelen? Dan is dit spel uitermate geschikt en zul je er veel plezier mee beleven. Maar een echt diepgaande RPG is dit zeker niet en als je op zoek bent naar een spel met echt lastige uitdagingen kun je bijvoorbeeld beter kiezen voor Zelda Phantom Hourglass.

Al met al vond ik Orcs & Elves een spel dat lekker wegspeelt, dankzij de lage moeilijkheid. Het spel is eenvoudig te leren, de keuzes die je in de gameplay kunt maken zijn eenvoudig en goed te overzien. De levels zijn niet al te lang en bovendien kun je overal saven. Dat alles maakt Orcs & Elves tot een heerlijke RPG voor een handheld, want het is een verslavend spel dat je steeds even oppakt om een half uurtje te spelen. Ben je echter op zoek naar een diepgaande RPG met lastige eindbazen die je urenlang blijft boeien? Dan kun je dit spel beter in de winkel laten liggen.