Maar zal deze game door de kinderen met open armen ontvangen worden? Hij oogt in eerste instantie al wel kindvriendelijk, want de menu’s zijn simpel om doorheen te gaan en zo kun je dus al snel beginnen met de single player. In deze modus moet je als kind van een jaar of tien de speelplaats onveilig maken door iedereen in zijn of haar favoriete spel te verslaan. Al gauw komt de koning van de speelplaats je inwijden op de speelplaats en zegt dat je gouden stickers moet verzamelen om het uiteindelijk tegen hem op te nemen. Deze stickers verzamel je door de verschillende spelletjes, namelijk, trefbal, muurbal, voetvolley, racen met afstandbestuurbare auto’s, touwbal, vliegen met papieren vliegtuigjes en pijltjes schieten op de speelplaats te spelen. Als je een spel voor de eerste keer hebt gehaald krijg je een gouden sticker, vervolgens kun je zogenaamde uitdagingen aangaan. Hierbij moet je verschillende vormen van het spel oefenen om alle kneepjes van het vak te leren. Naast de gouden sticker die je krijgt, verdien je ook nog knikkers. Deze knikkers kun je inruilen bij de grote baas voor speciale aanvallen, die extra mogelijkheden bieden. Als extraatje heb je dan nog het dribbelen met een basketbal, het gooien van een bal door een basket en het vangen van beestjes. Als je dit haalt verdien je nog meer knikkers. De kindvriendelijkheid beperkt zich niet alléén tot de eerste indruk.
EA Playground brengt de door ouders geliefde spelletjes naar de Wii.
Als je aan het spelen bent merk je namelijk ook dat het in grafisch opzicht vrolijk en blij is. Er worden veel felle kleuren gebruikt en alles is zeer aantrekkelijk gemaakt voor het jonge kind. Je kunt zien dat EA ook de kleine gamers aan zich wil binden. De manier waarop het spel in elkaar is gezet en hoe alles eruitziet, getuigt van de interesse voor de jongere gamer. Maar dit zie je niet alleen in de graphics.
Op het gebied van gameplay is alles zo gemaakt dat het voor kinderen makkelijk is op te nemen. Er hoeft niet veel tijd in gestoken te worden, omdat alles in principe voor zich spreekt. Het vasthouden van de Wii Remote als een papierenvliegtuigje bij het vliegtuigracen behoeft voor een kind natuurlijk geen verdere uitleg. Waar EA eigenlijk de plank een beetje misslaat is dat de nunchuk niet wordt gebruikt. Hierdoor moet je rondlopen met de vierpuntsdruktoets en dit is soms alles behalve handig. Verder is de interactieve besturing van de Wii nuttig gebruikt en is daar ook volop gebruik van gemaakt in de spelletjes. Zo zou je misschien kunnen stellen dat het spel ook voor de wat oudere gamer leuk kan zijn.
Klik voor vergrotingen...
Het tegendeel blijkt echter waar, want daarvoor ligt de moeilijkheidsgraad te laag. Voor de kleintjes is het precies goed en ze kunnen hier dan ook uren plezier aan beleven. In de loop van het spel wordt alles wat moeilijker en daarmee zullen ze dan ook een beetje meer moeite hebben, maar op den duur maakt dit het alleen maar leuker. Als je hier echter een gamer van twaalf jaar en ouder achter zet, dan zal deze hier na een uur of vijf mee klaar zijn. Toch zou de multiplayer nog wel wat extra uurtjes aan speelplezier moeten toevoegen. De game is dan ook leuk om even een middagje met de familie een paar spelletjes te spelen. Een leuk toernooitje binnen het gezin houden is immers altijd leuk en zo zie je toch wie de beste gamer van de familie is en op deze manier betrek je de ouders ook positief bij het gamen. Hierdoor zullen ze niet meer het gevoel hebben dat er alleen maar buiten leuke spelletjes te spelen zijn.
