
De succesformule van weleer...
In tegenstelling tot de vorige delen werd deze add-on mee ontwikkeld door Big Huge Games. Zij hebben geprobeerd om de game terug even succesvol te maken als deeltje twee. Ze hebben er namelijk allerlei dingen aan toegevoegd die we ons nog herinneren uit een grijs verleden. Zo doen er bijvoorbeeld twee oude bekende gamemodi opnieuw hun intrede: Regicide en King of the Hill. In die eerste krijg je een regent als hoofd van je samenleving. Het is aan jou om die koste wat het kost te beschermen en om die van je tegenstrever naar de eeuwige jachtvelden van de Nieuwe Wereld te sturen. King of the Hill is dan weer een gamemode die vrijwel alom bekend is: hier is het de bedoeling om een kasteel zo lang mogelijk onder jouw controle te hebben.Naast de eerder vermelde toevoegingen wil The Asian Dynasties ook teruggrijpen naar de meer historisch gebaseerde campagnes van weleer. Of dit allemaal even geslaagd is, kom je verderop te weten.
Ook de wonderen die we kennen uit de eerder verschenen delen zijn terug; zij het in een iets ander opzet. Dit keer kun je niet winnen na minutenlang aan een groot bouwwerk te hebben gewerkt. Ze dienen nu om je samenleving te doen evolueren naar een volgend tijdperk. Daarnaast brengen ze ook actieve en passieve bonussen met zich mee; de ene al wat praktischer dan de andere. Dit is een hele interessante toevoeging en zorgt voor extra diepgang. Je kunt bijvoorbeeld een groot bouwwerk oprichten dat enorm geavanceerde eenheden kan produceren, eentje dat het verzamelen van grondstoffen in de buurt bevordert of eentje dat ervoor zorgt dat je alles kunt zien wat je tegenstrever kan zien. Maar als die jouw formidabel bouwwerk verwoest, verdwijnen je bonussen ook.
...had dit keer iets minder succes
Terwijl de toevoeging van de wonderen dus wel erg goed gelukt is, zijn de overige aanpassingen toch iets minder geslaagd. Regicide is bijvoorbeeld een hele leuke gamemode, maar is enkel speelbaar op een klein aantal mappen. Jammer. King of the Hill is dan weer wel goed gelukt en zorgt ervoor dat je weer een ander soort strijd zal moeten voeren. Het idee achter de historische campagnes is zeker interessant, dat mocht al blijken uit het vorige deel uit de serie. Toch is men er dit keer niet in geslaagd om een geloofwaardige campagne uit te bouwen. Je speelt namelijk telkens vijf relatief korte missies met elk van de drie nieuwe beschavingen: de Indiërs, de Japanners en de Chinezen. Tegen de tijd dat het verhaal van die volkeren begint te boeien, is de campagne op z’n eind. Daarnaast is de Chinese op z’n zachtst gezegd slechts ‘hypotetisch historisch correct’ te noemen. Een beetje een gemiste kans op verschillende vlakken, al is de single player-modus wel goed om bekend te raken met de nieuwe Aziatische volkeren. Los daarvan heeft ze weinig meerwaarde.
Gele vrienden en grijze lieverds
Tot dusver zou je dus durven denken dat The Asian Dynasties niet zo geslaagd is. Toch is dat helemaal niet het geval. De drie nieuwe volkeren die de uitbreiding toevoegt zijn namelijk stuk voor stuk erg uitgebreid, gevarieerd en leuk om mee te spelen.De Japanners hebben sterke zwaardvechters tot hun beschikking en kunnen krachtige bevelhebbers maken die hun medesoldaten inspireren op het slachtveld. Ze mogen niet op wild jagen wat het vergaren van eten soms iets moeilijker maakt. In plaats daarvan kunnen ze shrines maken die op zichzelf voedsel of een andere grondstof generen. Zij lijken nog het meeste op de Europese samenlevingen, maar door de toevoeging van het consulaat en de rijstvelden spelen ze toch helemaal anders. Op die rijstvelden kunnen ze namelijk zowel voedsel als goud ontginnen, wat toch wel een voordeel is in vergelijking met de Europese samenlevingen. In het eerder vernoemde consulaat kunnen ze dan weer, net als alle andere Aziatische samenlevingen, bondgenootschappen sluiten met andere Europese grootmachten. In ruil voor exportproducten sturen zij dan krachtige artillerie of andere nuttige eenheden of gebouwen.
De Chinezen en de Indiërs zijn nog het leukst om met te spelen, gezien zij een heel andere manier van spelen met zich meebrengen. De eerstgenoemde kunnen namelijk geen aparte eenheden meer maken. Zij beschikken namelijk over de zogehete Banner Armies. Dat zijn een kleine groep van verschillende soldaten. Bijvoorbeeld drie boogschutters en twee halberdiers. Zo beschik je steeds over een zeer gevarieerde legermacht wat het moeilijk maakt voor je tegenstander om jouw eenheden te counteren. Daarnaast beschikken de Chinezen ook nog over een uiterst stoere eenheid: de vlammenwerper. Je vraagt je misschien af hoe die in het kader van de Middeleeuwen past? Wel, dat vroegen wij ons eerst ook af, maar dat maakt al snel helemaal niks meer uit. Het is namelijk één van de meest stoere eenheden die je kunt maken.
Als we het dan toch over stoere eenheden hebben… Dan zijn de Indiërs de beschaving bij uitstek op dat vlak. Zij beschikken namelijk over meer dan vijf verschillende gevechtsolifanten. Denk hierbij aan giganten met een kanon op hun rug of grijze lieverd met knuppels op hun slurven om gebouwen razendsnel mee neer te halen. Deze schatjes zijn zowat de sterkste eenheden uit het ganse spel. Het enige nadeel is dat ze natuurlijk ook vrij duur zijn en veel populatie innemen.



