Ik profileer mezelf graag als enthousiaste gamer, maar zwak dat altijd af met de opmerking dat ik weinig interesse heb voor ‘race-en-schiet-games’. Kijk, voor een mooie RPG kun je me midden in de nacht wakker maken. Sterker nog: waarschijnlijk bén ik met een mooie RPG nog wakker omdat ik menigmaal moeite heb om zo’n game weg te leggen en toch weer een paar uurtjes te laat het bedje opzoek. Maar race-games? Ach, ik heb er geen moeite mee dat ze in de winkel liggen, maar aan mij zijn ze niet besteed. Ondanks mijn afkeer van race-games werd ik gevraagd om Mario Kart eens onder handen te nemen voor een review. Zou het bejubelde spel mij als race-game-hater kunnen bekoren? Lees het hier. Spoiler
Mario Kart kan, gezien zijn historie die teruggaat tot 1992, met recht een klassieker worden genoemd. Mocht je, ondanks de lange historie, nog steeds geen idee hebben waar de game over gaat dan wordt dat door de titel kort en bondig uitgelegd. De game gaat over Mario en wie Nintendo kent, kent Mario. En de game gaat over karten. Kortom: het spel gaat over Mario en zijn vrienden die samen op verschillende parkoersjes in verschillende settings een potje tegen elkaar karten. En --- spoiler --- daarmee is het verhaal van deze game dan ook helemaal verteld! Hoewel de game dus niet nieuw is en het verhaal in twee woorden kan worden uitgelegd, is het allesbehalve eenvoudig of simpel.Opgezogen
Je kunt Mario Kart beginnen met het rijden van een grand prix tegen negen anderen. Je kiest welke speler je wilt zijn (Mario, Luigi, of één van de andere vrienden), in welke kart je wilt racen en welke grand prix je wilt gaan rijden. Elke grand prix bestaat uit vier verschillende races die je achtereenvolgens rijdt. Voor elke race krijg je punten op basis van je eindpositie, de winnaar van de grand prix is degene met de meeste punten na vier races.Eenvoudiger kan niet, maar dit simpele concept blijkt garant te staan voor vele uren speelplezier. Je wordt eenvoudigweg opgezogen in de race. Je wilt medespelers de baan uit krijgen met de attributen die je onderweg kunt oppikken (van bananen tot raketten) of je duwt ze gewoonweg uit een bocht. Je blijft keer op keer een nieuwe race starten om nu eens wél die akelige Donkey Kong te passeren of Luigi van de weg te drukken.
Het spel maakt op een mooie manier gebruik van de twee schermen van de DS. Op het bovenste scherm zie je de baan vanuit je hoofdpersoon, terwijl je op het onderste scherm in een overzichtsview het parkoers kunt verkennen en achterliggende racers ziet aankomen.
Sterk punt van Mario Kart is dat je kunt racen in drie categorieën: de 50cc voor de beginnende gamer, de 100cc voor de wat meer ervaren speler en de 150 cc voor de hardcore onder ons. Het spel is hierdoor voor beginners al leuk en blijft dat ook voor ervaren gamers, omdat de races in moeilijkheidsgraad meegroeien met je eigen ervaring. Als je in een categorie echt goed gaat racen en een grand prix wint, dan speel je een volgende grand prix vrij. Daar begin je weer onervaren met het verkeerd ingaan van alle bochten en kun je opnieuw gaan werken aan je grand prix punten. Je merkt dat je tijdens het spelen steeds meer trucs en technieken aanleert en zult ervaren dat de game een ongelofelijke diepte heeft voor een simpel racespelletje.
Blazen
Persoonlijk vond ik de grand prixs een bijzonder leuk stuk van de game en heb ik de eerste weken niet veel meer gedaan dan ervaring opbouwen in deze races. Het spel heeft echter nog meer te bieden. Zo zijn er missies op zes levels waarin je een specifiek onderdeel van het karten kunt oefenen. Ook zijn er battles waarin je ballonnen moet opblazen (ja, gewoon in je DS blazen!) en kapot moet rijden bij elkaar. Verder zijn er time trials waarin je het parkoersrecord kunt verbreken of kun je racen tegen een geselecteerde computer-tegenstander. Het leukst naast de grand prixs vond ik echter de multiplayer mogelijkheden. Je kunt racen tegen vrienden met een DS, maar als je een beschikt over een draadloos modem dan kun je eenvoudig inloggen en racen tegen andere DS-bezitters over de hele wereld. Nadeel hiervan is wel dat je niet kunt kiezen tussen ervaren en minder ervaren racers en er over het algemeen een groot niveau-verschil kan zijn tussen de online racers. Je wint dus met twee vingers in je neus of wordt op bijna een ronde achterstand gezet. Daarnaast is het jammer dat je tegenspelers in de online modus erg onzichtbaar blijven. Je kunt elkaar niet zien of met elkaar chatten waardoor het contact beperkt blijft tot de kartbaan.Je kunt het spel enigszins vormgeven door zelf een logo te tekenen dat voorop de karts verschijnt, maar de mogelijkheden hiervoor zijn beperkt. Je kunt helaas niet zelf een kart ontwerpen of inkleuren. Ook kun je niet zelf een parkoers vormgeven.


