Drawn to Life: bijzonder & makkelijk

Voor de Nintendo DS zijn er inmiddels veel games beschikbaar en het aanbod is zeer breed. Zeker als je eens rondneust op sites met Japanse games, kom je de meest bizarre spellen tegen. Van het leren van een vreemde taal tot het doen van yoga-oefeningen, het kan met je DS. Nu geldt helaas wel dat een bizarre of aparte game lang niet altijd ook een léuke game is. In de categorie ‘bijzondere games’ hoort Drawn to Life ook thuis. Want in welke game kun je nou zelf je hoofdpersoon tekenen en er vervolgens ook nog mee gamen? Toen ik op een event van THQ over dit spel hoorde, was ik dan ook direct gefascineerd. Wat zou dit voor game zijn? De afgelopen weken heb ik het spel uitgebreid kunnen testen en ik vertel je hier of deze bijzondere game het aanschaffen waard is.

Mix van gametypes

Wat direct opvalt als je start met Drawn to Life is dat de game een mix is van verschillende dingen. Eén deel van het spel heeft wel wat weg van Pokémon: er is een dorpje dat in de problemen zit en jij moet de bewoners helpen. Zowel het type graphics als het camerastandpunt lijkt sterk op dat van Pokémon Diamond of Pearl: je ziet dorpsbewoners en huisjes van boven, kunt op verschillende plaatsen naar binnen gaan en met mensen praten. In dit deel van het spel krijg je bijvoorbeeld opdrachten, of speel je extra’s vrij. Dit deel van het spel lijkt dan ook wel wat op een RPG, al hoef je niet te levelen of gevechten aan te gaan. Een ander deel van het spel lijkt veel meer op New Super Mario Bros: je moet in een platform-omgeving allerlei aanvallers ontwijken én bijzondere dingen opsporen. Tot slot is er nog het tekendeel van de game, waarin je zelf als ontwerper aan de slag moet. De mix van de drie dingen: het dorpje met bewoners, het platformgedeelte en het tekengedeelte zit goed in elkaar en de drie delen worden op een logische en leuke manier met elkaar afgewisseld.

Mijn held wordt… Super Mario!

In het tekendeel van de game moet je zelf je held tekenen waarmee je het avontuur gaat beginnen. Maar ook later in de game komt het tekenen steeds weer terug: je kunt zelf wapens of hulpmiddelen tekenen, of de platformen waar je held op kan springen of zich langs kan verplaatsen. Bij het tekenen krijg je soms voorbeelden die je kunt gebruiken, maar je kunt ook naar eigen inzicht de meest bizarre dingen tekenen. Wat superleuk is, is dat het door jou getekende vervolgens ook écht in het spel wordt gebruikt. Teken je bijvoorbeeld een held die er uitziet als Super Mario, dan komt deze in het spel daarna écht tot leven en speel je verder met een Mario-achtig wezentje dat over je scherm hobbelt en springt. Met name dit tekendeel van de game sprak mij enorm aan. Ik vond het ontzettend vernieuwend en grappig. Het is te hopen dat deze opzet nog in een flink aantal volgende games gaat terugkomen. Het zou domweg zonde zijn als de mogelijkheid voor het tekenen van je eigen game beperkt blijft tot dit ene spel.

Verhaal: red de wereld

Waar het bij Drawn to Life allemaal om draait, is een verhaal dat in de verte wel wat wegheeft van het scheppingsverhaal uit de bijbel. Er is een grote Creator die in zijn boek de wereld heeft getekend. Boze machten zijn echter aan het werk gegaan, waardoor grote delen van de wereld in duisternis zijn gehuld. Er is een held nodig, het door jou getekende figuurtje, dat de wereld moet redden. Je redt de wereld door dingen die verdwenen zijn opnieuw te tekenen én door verdwenen pagina’s uit het Boek van het Leven terug te vinden in de platform-wereld.

Geen lastig spel

Nadat je in het dorpje hebt gehoord wat de problemen in de wereld zijn én je held hebt getekend, ga je aan de slag in de platform-wereld. Hier moet je vijanden ontwijken, muntstukken verzamelen én op zoek gaan naar dorpsbewoners die gevangen zijn genomen. Wordt je door een vijand aangevallen, dan verliest je held langzamerhand steeds meer van de door jou getekende kledingstukken, tot hij tenslotte weer als een levenloze pop neervalt. Op dat moment is het ‘game over’ en moet je het level opnieuw beginnen.

In de platform-wereld moet je een aantal pagina’s uit het Boek van het Leven zien op te sporen. Heb je alle pagina’s gevonden, dan kun je naar het einde van het level gaan en via een poort terugkeren in het dorpje. Je hebt dan een missie afgerond, het spel wordt gesaved en in het dorpje ontvang je een nieuwe opdracht. In totaal zijn er vijftien platform-levels die je allemaal door moet lopen om het spel uit te spelen. Tussen twee levels ga je steeds terug naar het dorp, praat je met bevrijde dorpsbewoners en ontdoe je een steeds groter deel van het dorpje van de duisternis.

Leuk voor kids

Drawn to Life is een spel dat behoorlijk geschikt is voor kids van (onderbouw van) de basisschool. De combinatie van kleuren en eenvoudige gameplay maakt het een echte kidsgame. Wel is het voor hen jammer dat er vrij veel engelse schermteksten zijn, zeker in het begin van de game en in de delen in het dorpje. Daar zal een ouder zeker even wat assistentie moeten verlenen, maar de rest van de game is voor hen dan uiterst geschikt. Aan de andere kant is de assistentie door ouders ook juist een sterk punt van het spel. De game wordt daardoor een combinatie van een voorleesboek (de delen in het dorpje), een kleurboek (de delen waarin je zelf tekent) én een computergame (in de platformdelen). Zo bekeken dreigt Drawn to Life zelfs een uitermate verantwoorde game te worden waar de meest verstokte anti-game-ouder weinig bezwaar meer tegen kan maken. Ideaal toch?

Wel wat eenvoudig, maar ook relaxt

Hoewel de game goed in elkaar zit en vernieuwend is, heeft het spel één groot nadeel: het is relatief eenvoudig te spelen. De platform-levels zijn heel simpel uit te spelen en je zult vrijwel nergens vastlopen of een level opnieuw hoeven te spelen. Daardoor gaat een groot deel van de uitdaging verloren en dat is jammer. Ook het dorpjes-deel van het spel is niet moeilijk. Het is relatief duidelijk wat je opdracht is en hier kun je snel mee aan de slag gaan. Je zult zelden lang hoeven te zoeken en ook zijn er geen ingewikkelde puzzels of andere uitdagingen waar je op vast zult lopen.

Wordt Drawn to Life dan niet saai, gezien de geringe uitdaging? Het gekke is dat dat erg meevalt. Ik vond de afwisseling tussen tekenen, platform en dorpje erg leuk en ook enigszins verslavend. Zodra je een deel hebt uitgespeeld wil je snel verder met een volgend deel en is het lastig om je DS weg te leggen. Wat ook een sterk punt van de game is, is dat dit gewoon een ontzettende relaxt spel is. Het is heerlijk om met de televisie op de achtergrond wat te tekenen in Drawn to Life, een wolkje mooier te maken, of nog een nieuwe held erbij te tekenen. Het spel is niet erg actiegericht of snel, maar juist ontzettend relaxt en ontspannend. Dat is absoluut een sterk punt van het spel.

Al met al vind ik Drawn to Life een leuk en vernieuwend spel dat zeker de moeite waard is. Wel is het belangrijk om te vermelden dat lang niet iedereen plezier aan deze game zal beleven. Ben je een actiegerichte gamer die graag snelheid of spanning in een game ziet? Dan is dit niks voor jou! Maar hou je van een bijzondere en relaxte game die niet al te moeilijk is? Of hou je van tekenen en ontwerpen? Dan is Drawn to Life zeker een game waar je lol aan gaat beleven. En heb je een jonger broertje, zusje, neefje of nichtje dat gek is op gamen en op tekenen? Dan is Drawn to Life een verjaardagskadootje waar je ze erg blij mee zult maken.