Tingle: elke rupee waard!

Het spel ‘Freshly-Picked, Tingle’s rosy rupeeland’ is een game waar ik gedurende de zomer meer en meer nieuwsgierig naar werd. De hoofdpersoon, Tingle, was natuurlijk al wel bekend uit de reeks Zelda-games, maar op één of andere manier bleef het voor mij volstrekt onduidelijk wat ik nou van een Tingle-game moest verwachten. Het begon al met die marketing-technisch volledig foute titel die ik veel te lang vind en maar niet kan onthouden. De associaties die ik bij het spel kreeg bleven dan ook vaag. Zou dit een echte kids-game zijn met een soort groen elfje in een toverland in de hoofdrol? Maar ja, het was toch een game rond een Zelda-personage, daar zou Nintendo toch wel wat moois van weten te maken? Ik kwam er maar niet uit.

Een drankneus en een sexy paarse outfit!

Ik moet eerlijk vertellen dat ik al snel werd verbaasd door het spel. Het begon al met de 12+ rating op het doosje; blijkbaar was dit niet écht een kidsgame. De tweede verbazing kwam bij de openingsscène. Er lag een lamlendige 35-jarige man met een rode (drank?)neus languit in zijn armzalige hutje aan zijn kont te krabben. Dan komt er een dame in beeld in een voor DS en Nintendo-begrippen erg sexy paarse outfit. De graphics waren dan wel in de heldere Nintendo-tinten, maar hadden ook iets groezeligs over zich. Ik moest mijn verwachtingen gaan bijstellen; dit is duidelijk géén kidsgame! Nieuwsgierig klikte ik verder en begon aan het spel.

Kennismaken door forse inzet van geld

De introductie van het spel was kort en helder. Ik ben een 35-jarige man die wordt omgetoverd tot Tingle. Het grote geluk lijkt op mij te wachten in de bron vlak naast mijn huis: die vormt de toegang tot Rupeeland. Maar om dat beloofde land te bereiken moet ik eerst het één en ander gaan doen: rupees (muntstukken) verzamelen. Die muntstukken verzamel je door te vechten met dieren en zo ingrediënten te bemachtigen. Met die ingrediënten kun je vervolgens volgens recept of naar eigen idee mengsels brouwen. Deze mengsels kun je verkopen aan dorpsbewoners. Maar voordat zij iets van je willen kopen, zul je met hen kennis moeten maken. In de meeste gevallen bestaat dat kennismaken uit het geven van een flink bedrag aan rupees. Zolang je dat niet hebt gedaan weigeren de mensen namelijk met je te praten. Het is aan jou om in te schatten hoeveel geld je iedereen moet geven. Gok je te laag? Dan ben je je geld kwijt en wil men niet met je praten. Gok je te hoog? Dan is dat jammer van je te hoge inzet.

Dealen en handeltjes

Al snel merk je dat een groot deel van het spel bestaat uit onderhandelen en gokken. Help je een dorpsbewoner, dan wil hij je graag een beloning geven. Maar je moet zelf bepalen hoe hoog die beloning moet zijn. Vraag je teveel, dan krijg je vervolgens niks. Na verloop van tijd leer je de bewoners beter kennen en merk je dat bepaalde bewoners graag bepaalde items van je afnemen voor een vastgestelde prijs. Hier kun je dan een inkomstenbron van maken en wat geld mee verdienen. Maar er blijft veel onvoorspelbaar. Zo moet je weer opnieuw een geldbedrag aan mensen betalen voordat ze bepaalde informatie aan je willen vertellen. En die info heb jij nu juist hard nodig om verder te komen in het spel.
Na verloop van tijd ontdek je schuilkelders en doorloop je bepaalde levels waar je fors geld verdient. Dat geld moet je gooien in de bron naast je huis, die dan gaat uitgroeien tot een toren. Hoe hoger je toren groeit, en hoe meer geld je erin gooit, hoe meer levels je vrijspeelt en hoe verder je komt in het verhaal.

Ben ik op een Tunesische markt?

Na een paar dagen spelen kan ik je vertellen dat het spel mij in eerste instantie heeft verbaasd: dit is duidelijk géén kidsgame! Het is leuk om uit te zoeken wat je moet doen om verder te komen en het onderhandelen en inzetten van geld geeft het spel een hele eigen dynamiek. Af en toe heb ik het gevoel rond te lopen op een Tunesische markt (“jij mij vriend, ik jou goede prijs maken!”) met dat eindeloze onderhandelen en dealen. Maar het onderhandelen geeft ook een heel verfrissend aspect aan het spel, eindelijk eens geen spel waar je 100.000 monstertjes moet verslaan om te levelen, leuk!

Waar zijn mijn rupees?

Een belangrijk deel van het spel bestaat uit het verdienen van rupees, deze in de bron naast je huis gooien (om de toren te laten groeien en nieuwe levels vrij te spelen) of rupees juist bewaren om meer weerstand te hebben in de gevechten die je met monsters moet leveren. Al met al draait alles om het slim omgaan met je rupees. Geef je teveel rupees uit, dan ben je heel kwetsbaar in de gevechten en is het geregeld 'game over'. Maar spaar je teveel, dan zullen nieuwe levels zich niet voor je openen en loop je ook vast. Echt leuk is het, als je weer een nieuwe manier hebt gevonden om lekker geld te verdienen. Zo kun je bijvoorbeeld parels verkopen aan de juwelier, of de journalist op het terras drankjes aanbieden van fruit dat je op een eiland kunt plukken. Zit je te krap bij kas? Dan zit er niks anders op dan een keertje of vijf heen en weer te lopen tussen het eiland, je hut en de journalist om flink wat drankjes te verpatsen. Maar dan kun je er ook weer tegen, is je zak met rupees goed gevuld en lonkt het avontuur opnieuw.

Gebalanceerde gameplay

Een sterk punt van Tingle is dat de gameplay prima in elkaar zit. Ik heb momenten dat ik hopeloos vastzit, chagerijnig wordt en geen flauw idee heb hoe ik verder moet komen in het spel. Maar als ik de DS dan wegleg of er eens een nachtje over slaap, komt er altijd weer een brainwave: een persoon waar ik nog eens een tweede keer mee moet praten, een nieuwe manier om geld te verdienen of een hoekje dat ik vergeten was om goed te doorzoeken. En... vaak leidt zo'n brainwave tot (letterlijk) een opening in het spel en opent zich een hele nieuwe wereld of een nieuw level voor me. Vol optimisme ga ik alle mogelijkheden in de nieuwe wereld verkennen en op die momenten kan k het spel dan ook haast niet wegleggen. Tingle heeft een mooie afwisseling van verkennen, vastraken, tóch een uitweg vinden en weer opnieuw kunnen gaan verkennen. Dit zit gewoonweg prima in elkaar waardoor het spel lekker speelt en je het steeds weer blijft oppakken.

Niet gesaved...

Waar je om moet denken is om op tijd terug te gaan naar je hut om te saven. Op één van de latere eilanden die ik in de loop van het spel vrijspeelde had ik een lang level uitgespeeld en kwam ik tegenover een eindbaas te staan. Helaas was ik zo dom om even onhandig met m'n rupees om te gaan en... het was 'game over'! Kon ik dus mooi dat hele lange level opnieuw gaan doen. Balen! Het is daarom absoluut aan te raden om je niet teveel te laten meeslepen in de roes van het spel, maar af en toe jezelf even veilig met een balonnetje op te laten hijsen en naar je hut terug te vliegen. Dan kun je saven en daarna veilig je avontuur vervolgen. Het is jammer dat je, om te saven, helemaal terug moet naar je hut en dat je niet middenin een missie kunt saven, maar een echt groot minpunt is dit niet.

Beetje cheaten

Een belangrijk deel van het spel bestaat uit onderhandelingen met andere personages. Vaak heb je geen flauw idee hoeveel geld je moet bieden om iets te bemachtigen. Biedt je te weinig? Dan ben je je geld vaak sowieso kwijt? En bied je teveel? Dan ben je mooi je zuurverdiende geld kwijt. Het is daarom handig om je spel te saven voordat je een belangrijke onderhandeling ingaat. Het is op zo'n moment lekker om even snel je DS uit te schuiven en blanco opnieuw aan de onderhandelingen te beginnen. Het is wellicht niet wat Nintendo had bedacht, maar het is wel handig om je zuurverdiende rupees handig te besteden!

Niet te moeilijk

Na verloop van tijd merk je dat Tingle over het algemeen geen écht moeilijk spel is. De eindbazen bieden soms wat meer uitdaging, maar de gevechten met monstertjes tijdens de levels zijn heel eenvoudig en dienen er vooral voor om nieuwe ingrediënten te bemachtigen. Echt lastig kun je dit niet noemen. Na verloop van tijd worden deze gevechten dan ook enigszins saai en dit is een minpuntje van het spel. Tegelijkertijd vond ik de geringe moeilijkheid ook één van de aantrekkelijke kanten van de game. Het zorgt ervoor dat je niet snel vastloopt in het spel, maar gewoon lekker kunt doorgaan met spelen. De uitdaging van het spel zit dan ook niet zozeer in de moeilijkheid van gevechten, maar in het zoeken van uitwegen op het moment dat je vastloopt en alles lijkt te hebben geprobeerd. Op die momenten moet je al je vindingrijkheid gebruiken en wordt het spel écht uitdagend.

Graphics

De graphics van Tingle zijn over het algemeen eenvoudig, maar toch heel erg mooi. Er wordt gebruik gemaakt van een mooi helder kleurenschema dat toch nergens kinderachtig is. De figuren met hun zwarte randen ogen cartoon-achtig en de humor in het spel draagt bij aan de cartoon-sfeer. Tingle laat zien dat ook een spel voor de DS er prima uit kan zien en dat je voor een mooi spel niet altijd gebruik hoeft te maken van een ingewikkelde grafische engine, maar dat je ook kunt kiezen voor een meer artistieke cartooneske look op een relatief eenvoudig schermpje.

Minpunten?

Wat zijn nu de belangrijkste minpunten van deze game? Een belangrijk punt is de centrale rol die de rupees (het geld) innemen. Je rupees heb je nodig om een volgend level vrij te kopen, maar zijn tegelijkertijd ook het geld dat je nodig hebt om items te bemachtigen én ze vormen je health-punten. Het slim omgaan met rupees is dus een heel belangrijk onderdeel van het spel en dat moet je leuk vinden. Er zijn gamers die hier weinig van moeten hebben en het spel daarom saai gaan vinden. Mij sprak de hele gameplay rond dealen en handeltjes echter bijzonder aan en ik vond het persoonlijk juist een sterk punt van het spel. Maar of dat voor jou ook geldt, dat zul je zelf moeten uitmaken.

Tingle is een personage uit de Zelda-games. Wil je meer over Zelda lezen? Op deze pagina vind je het overzicht van alle artikelen uit onze Zelda-themaweek.

Al met al laat Nintendo met Tingle zien dat ze opnieuw in staat zijn geweest om een prima én bijzonder spel voor de DS uit te brengen. Het spel wijkt qua gameplay volledig af van wat we gewend zijn bij een RPG en is daarmee heel verfrissend. De game bevat de nodige humor die bijdraagt aan de gameplay. Tel daarbij op de de fleurige maar niet kinderachtige graphics en je begrijpt waarom ik dit gewoon een prima spel vind. Tingle is zeker geen kidsgame, maar een mooie game voor iedereen die graag vernieuwende games op de DS speelt. Ben je in voor wat anders en speel je graag een leuke RPG? Dan mag Tingle niet ontbreken in jouw collectie DS-games.