Pokémon: Is niet wat het had kunnen zijn

Pokémon is een serie die het altijd goed doet bij de jongere onder ons. Als klein kind was ik helemaal de man toen ik als allereerste Pokémon Sapphire voor de Game Boy Advance in mijn bezit had. Al snel waren er meer schapen over de dam en dan zaten we elke pauze onze nieuwste monsters te showen, die goede ouwe tijd. Anno 2007 liggen opvolgers Diamond & Pearl in de schappen. Ik ben gegroeid, is Pokémon dat ook?

Als we de subjectieve bril die ik als tienjarige had afzetten en we de game eens objectief bekijken, dan zullen we tot mijn spijt moeten concluderen dat de vraag die ik in de inleiding gesteld heb met een “nee” beantwoord moet worden. Hoofdschuldige hieraan is de vernieuwing welke slechts een bijrol in deze game lijkt te vervullen. Zo wordt het aanraakscherm vrijwel niet voor nuttige dingen gebruikt, en de grafische veranderingen zijn tof (de gebouwen ogen meer driedimensionaal) maar op visueel gebied is er weinig nieuws onder de zon. En dat is jammer, want er was zat ruimte voor (grafische) verbetering.

Dat is dan ook meteen het allergrootste minpunt van deze game. Want het concept is nog even sterk als dat het al die jaren geleden was. Het vangen en trainen van Pokémon is bij vlagen zéér verslavend en bovendien leuk. Het is echter de vraag of je jouw Poké-imperium wel weer vanaf de bodem wilt opbouwen, want het duurt lang voordat je Pokémon op level 100 zit! Het overzetten van oude monsters is wel mogelijk, maar dat kan pas nadat je de game hebt uitgespeeld.

Er is echter meer aan te merken op Pokémon Diamond & Pearl. Zo zijn de nieuwe Pokémon niet wat ervan werd gehoopt, vooral in het begin zal je goed moeten zoeken (té goed) voordat je een grote Pokémon tegenkomt die niet zo lief en schattig is als het gros van monsters dat je tegen het lijf loopt. Pas later in de game stuit je op een aantal, laat ik het ongeëmancipeerd brengen, mannelijke beesten waarmee je kan pochen bij je vrienden.

Het zoekproces wordt enigszins vereenvoudigt door de online modus die Pokémon Diamond & Pearl huisvesten; deze maakt het mogelijk om Pokémon uit te wisselen met mensen overal ter wereld. Je geeft aan welke Pokémon je wilt ruilen, welk monster je er voor terug wilt en van welk level hij moet zijn. Mits je eisen niet te absurd zijn, is het negen van de tien keer raak. Als je jouw superioriteit ten opzichte van anderen wilt bewijzen, dan kan je in deze game online gevechten houden. Om een vreemde reden kan dit alleen met mensen waarmee je friendcodes hebt uitgewisseld, maar daar valt mee te leven. Het feit dat Nintendo een online modus in deze game verwerkt heeft is en blijft bewonderenswaardig.

Als afsluiter wil ik nog éénmaal benadrukken dat een Pokéleek wagonladingen aan plezier uit deze game kan halen. Het concept staat als een huis, maar het concept van voorgaande delen doet dat óók, omdat deze vrijwel identiek aan elkaar zijn. Mijn punt is dat Pokémon Ruby & Sapphire net zoveel fun te bieden hebben, als je de online modus niet meerekent. Voor de ervaren Pokémon-liefhebers die elke grasspriet van de voorgaande delen met liefde gezien hebben valt er genoeg eer te behalen in dit nieuwe deel, echter moet je dan niet rekenen op baanbrekende veranderingen.

Wil je meer lezen over Pokémon? Kijk dan in onze special waarin we diverse artikelen over de game hebben gemaakt.

Pokémon is één van mijn favoriete series en met pijn in mijn hart moet ik zeggen dat Diamond & Pearl me hebben teleurgesteld. Ik heb nooit het gevoel gehad een écht nieuwe titel te spelen, en dat komt omdat de inhoudelijke vernieuwingen met gemak op één hand te tellen zijn. Alleen de online modus is echt vet en met een concept zo oud als de weg naar Rome plus slechts één toffe aanvulling krijg je geen cijfer hoger dan dat het nu is, hoe briljant dat concept ook moge zijn.