Mario Party: feest voor kids

Nu de Wii zo’n half jaartje in de winkels ligt en bovendien af en toe ook nog verkrijgbaar is, verschijnen er steeds meer games voor de witte console van Nintendo. Nu zijn dit nog niet allemaal toppers van het formaat van een Zelda, maar toch wordt het aanbod zo langzamerhand steeds uitgebreider. Sinds enkele weken is bijvoorbeeld Mario Party 8 verkrijgbaar. Is dit nou een leuke game die je moet aanschaffen of kun je deze beter voorbijlopen?

Voor degenen die nog nooit een game van Mario Party hebben gespeeld zal ik eerst een korte uitleg geven van het spel. Het gaat hier namelijk niet om een avonturengame waarin je levels speelt, of een sportspel waarin je tegenstanders verslaat. Mario Party is eigenlijk het best te vergelijken met een traditioneel bordspel, zoals ganzenborden. Je kunt het spel in je eentje spelen, maar zeg nou zelf: ganzenborden in je eentje wordt vrij gauw saai. Het is dus typisch een spel dat zich leent voor meerdere spelers. Als je zelf voldoende controllers bij je Wii in huis hebt, kun je het spel spelen met maximaal vier mensen, waarbij minimaal twee spelers wel nodig zijn om echt fun te hebben.

Ganzenbord op de Wii

Doel van het spel is om zo snel mogelijk sterren te verzamelen door een parcours af te leggen dat bestaat uit vakjes op een speelveld, opnieuw net als bij ganzenbord. Je begint het spel met vier spelers, ook als je maar met 1, 2 of 3 mensen aanwezig bent, de overige spelers worden door de computer gespeeld. Om de beurt mag je met een dobbelsteen gooien. Maar… dat gaat net wat anders dan bij het echte ganzenbord. De dobbelsteen is vervangen door een blok dat in de lucht hangt waar razendsnel de cijfers 1-10 op verschijnen. Door het schudden met de remote van je Wii spring je tegen het blok en krijg je een cijfer in beeld. Dan mag je het aangegeven aantal stappen vooruit zetten. Bij het vooruit lopen kom je langs bijzondere plaatsen met een opdracht (zo kun je bijvoorbeeld op de rug van een dolfijntje meevaren naar een eiland), of krijg je een bonus zoals extra munten, die je nodig hebt om delen van het parkoers vrij te spelen. Tijdens je tocht kom je op verder op bonusplekken, waar je bijvoorbeeld kunt kiezen voor de aanschaf van snoepjes. Met die snoepjes heb je weer extra mogelijkheden, zo kun je je tegenstanders terugsturen naar de start, of hun munten inpikken. Maar let op, want je tegenstanders proberen dezelfde geintjes bij jou uit te halen.

Zodra alle spelers een keer tegen hun dobbelsteen zijn gesprongen en een beurt hebben gezet, wordt het spel onderbroken voor een minigame. Dat kan een spel zijn waarin ieder voor zich speelt, maar soms doe je ook een spel waarin je twee-tegen-twee een wedstrijdje doet, of het zelfs met drie spelers opneemt tegen de koploper. Afhankelijk van je prestaties in de minigame kun je extra bonusitems of punten verdienen, die je weer in het spel zelf kunt inzetten.

Veel geinige minigames

Het leukste deel van Mario Party zijn duidelijk de minigames. Deze zijn meestal vrij kort en duren een paar minuten. Wat je precies moet doen, wordt eenvoudig uitgelegd met plaatjes en korte teksten. Over het algemeen wijst het zich vanzelf en zijn de minigames niet echt lastig te snappen. Wél is het soms lastig om een minigame goed af te ronden, maar dat komt dan omdat je gewoon de vaardigheden voor het spel nog mist. Gelukkig is er echter de ‘practice mode’, waarin je een minigame net zolang kunt oefenen totdat je er voldoende handig in bent geworden. Pas dan hoef je het spel ‘voor-het-echie’ te spelen. Die practice mode is geen overbodige luxe. Zo moest ik bijvoorbeeld al balancerend op een koord een ravijn overbruggen terwijl er af en toe een fikse zijwind opstak. Dat viel dus niet mee en enige oefening was hier zeer welkom!

Trage gameplay met teveel teksten

Qua gameplay bestaat de kern van Mario Party eigenlijk uit de minigames die je speelt rond het bordspel. De minigames zijn bij vlagen leuk en uitdagend. Zeker als je het spel met meerdere mensen tegelijk speelt, is het erg leuk om elkaar onderuit te halen, te verslaan en lekker langs elkaar heen te vliegen op het spelbord. Wel vond ik het bordspel-gedeelte saai en langdradig worden. Blijkbaar ben ik te ongeduldig om te wachten totdat de computer zijn zetten heeft uitgevoerd… Ook werd ik helemaal kriebelig van de lange intro-filmpjes bij de minigames die je steeds weer opnieuw ziet als je een game een paar maal wilt oefenen. Verder bevat het spel veel teksten die de gameplay verstoren en zeer vertragend werken. Deze halen de vaart continu uit het spel en dat gaat uiteindelijk écht storen.



Naast het belangrijkste deel van het spel, het bordspel, bevat de game ook nog een aantal op zichzelf staande minigames en uitdagingen. Verder kun je natuurlijk collectors-items vrijspelen. Maar al met al moet de game het hier niet van hebben, dit zijn meer toevoegingen op het kerndeel van het spel dat toch het bordspel blijft.

Mag het geluid uit?

De graphics van het spel zijn niet indrukwekkend, maar voor een Wii-game hoeft dat ook niet. Over het algemeen voldoen ze en zijn ze passend bij het spel. De muziek en stemmen vond ik echter minder. Die horen de gameplay te ondersteunen en te versterken, maar bij Mario Party wordt de muziek bij vlagen irritant, zeker in combinatie met de vele tekstblokken die je door moet klikken. Daardoor wordt je uit de flow van het spel getrokken en dat is jammer.

Leuk voor de kids

Een sterk punt aan Mario Party, is dat het best een leuk gezelschapsspel is. Ik kan me voorstellen dat dit een game is die de familie rond de Wii krijgt, zoals vroeger menig Nederlands gezinnetje op zaterdagavond zich verzamelde rond het ganzenbord. De hier in huis aanwezige zevenjarige mede-reviewer was dan ook razend enthousiast over het spel. Hij wilde het elke middag wel samen spelen en vond dat ik het spel minimaal met een 8 of een 9 moest beoordelen. De aantrekkelijkheid van het spel voor kids is een sterkte, maar meteen ook een zwakte: Mario Party is absoluut geen spel dat je urenlang in je eentje gaat zitten speler. Ik denk dan ook dat menige hardcore gamer dit spel links laat liggen en nooit in zijn Wii zal stoppen. Bovendien wordt er geklaagd dat het spel ten opzichte van voorganger op de GameCube weinig nieuws te bieden heeft.

Maar goed, voor gezinnetjes, die tegenwoordig een groot deel van de Wii-kopers zijn, die gezellig met de kids wat samen willen gamen én de voorganger op de GameCube niet kennen is Mario Party zeker geen slecht spel. Door de goede instructies in beeld is het spel zelfs voor kinderen die de Engelse teksten niet kunnen lezen goed te volgen én vermakelijk. Daarom valt het eindoordeel voor deze game mild uit. Hadden we de game getest voor volwassenen of tieners, dan was de score zeker meer dan een punt lager uitgevallen, maar als kids-game is Mario Party zeker niet slecht en verdient het spel een redelijke score.

Qua opzet, uitleg en spelconcept zit Mario Party consistent in elkaar en richt het zich duidelijk op de jongere gamers, groepen gamers die melig vermaak willen en de gezinnetjes. Voor deze groepen is Mario Party een redelijk goed bordspel op de Wii, waarvan de minigames het leukste deel zijn. Wel jammer is dat die minigames worden onderbroken door teveel teksten én filmpjes, waardoor de vaart uit het spel verdwijnt. Daardoor krijg je het gevoel dat het spel ‘wel oké’ is, maar nergens écht goed of uitdagend wordt. Zit je in de genoemde doelgroepen? Dan is Mario Party voor jou geen miskoop en zul je er vast lol aan gaan beleven. En hoor je niet bij de eerder genoemde doelgroepen? Dan kun je beter een andere game voor je Wii aanschaffen want dan ga je je flink ergeren aan Mario Party en belandt het spel al heel snel diep in de kast.