Two Worlds lost verwachtingen niet in

De laatste tijd hebben we al enkele zeer goede Role Playing Games de revue zien passeren. Zo hebben we ons ettelijke uren met TES4: Oblivion kunnen vermaken, en ook Gothic 3 was zeer aangenaam om spelen. Ontwikkelaar Reality Pump komt nu met Two Worlds, een RPG die het beste uit de twee eerstgenoemde zou halen en samenbrengen tot een prachtig geheel. Helaas zijn ze daar niet echt in geslaagd.

Geveinsde zusterliefde

Two Worlds speelt zich af in de mythische wereld van Antaloor. Driehonderd jaar geleden zijn de dwergen, de elfen en de mensen er samen in geslaagd om de gevallen god van de oorlog, Aziraal, en zijn horde orcs te verslagen. Zoveel jaar na datum is de wereld nog steeds niet volledig hersteld van dit grootschalig conflict of er dreigt alweer gevaar. Een duistere sekte is namelijk van plan om Aziraal opnieuw tot leven te wekken en dat is wanneer jij op het scherm verschijnt.

Naar verluidt hebben jij en je zuster, Kira, oude magische krachten en enkel jullie kunnen helpen om de verrijzenis van Aziraal af te maken. Het verhaal begint wanneer je zuster ontvoerd wordt door de sekte en je op pad gaat om haar te redden. Hoewel je ook perfect de main quest kunt negeren en eerst de wereld kunt gaan verkennen en tal van andere missies volbrengen.

Allereerst kan je, zoals het een echte RPG betaamd, je personage zelf samenstellen. Hoewel dat veel gezegd is. Je kunt het postuur van het karakter wel een beetje aanpassen, en ook de haarkleur en dergelijke, maar wanneer je in de spelwereld komt, zie je dat dit allemaal bitter weinig effect heeft. Ook hoef je niet te kiezen tussen verschillende klassen. Je kunt naarmate je ervaring opdoet je skill points investeren in skills naar keuze; laat dat nu magie, paardrijden of zwemmen zijn. Gek genoeg is er bitter weinig water te bespeuren in gans de wereld en is het dus niet aan te raden om je zuurverdiende skill points in zwemmen te investeren. Dit is misschien niet meteen het vermelden waard, maar er duiken hier en daar in het spel meer en meer van zulke foutjes op.

Dode mussen en snelle paarden

Zo zijn er namelijk nog een boel andere dingen waar Two Worlds de bal volledig misslaat. Het spel introduceert als eerste de mogelijkheid om vanop je paard te vechten. Een fijne toevoeging, maar het is helaas niet zo geweldig uitgewerkt. Ze hebben het paardrijden ook helemaal anders aangepakt om het realistischer te doen overkomen. Allemaal wel knap bedacht, maar het werkt voor geen meter. Ik heb verschillende keren mateloos geërgerd wanneer dat brave beestje maar niet de bocht wou inslaan of de berg wou oplopen of iets dergelijks.

Het is dus niet meteen aan te raden om vanop je stoere knol je vijanden proberen te verslaan. Helaas is het op de begane grond ook niet bijster leuk om een gevecht aan te gaan. Wanneer je dan toch in een gevecht verzeild geraakt, komt het erop neer om zo veel en zo snel mogelijk op de linkermuisknop te rammen en hopen dat je tegenstander eerder dan jij het loodje legt. De mogelijkheid om af te weren bestaat ook niet, het is puur klikken tot jij – of je tegenstander – er al dan niet letterlijk bij neervalt.

Gelukkig kan je het vechtsysteem wel interessanter maken door een pijl en boog of een speer ter hand te nemen of door uitsluitend van magie gebruik te maken. Het magiesysteem is namelijk wel zeer mooi uitgewerkt en en je kan ook enkele coole trucjes zoals zand in de ogen van je tegenstander gooien om een vervolgens boven op z’n tronie te slaan.

Nog een gemiste kans is het niet uitwerken van de dag- en nacht cyclus. Het wordt wel nacht in Antaloor en het regent er ook behoorlijk wat, maar de mensen gaan niet slapen of veranderen niet van routine. Ze blijven dag in dag uit op dezelfde plek staan en dat doet toch ook wel afbreuk aan het spel.

Het grootste hekelpunt voor mij is echter de voice acting en de lip syncing; of beter het gebrek daaraan. De dialogen zijn best knap en filmisch is beeld gebracht maar ze zijn zo verschrikkelijk saai omdat de stem acteurs ze werkelijk met het inlevingsvermogen van een dooie mus hebben ingesproken, bovendien zie je hun lippen wel bewegen, maar die doen iets helemaal anders dan wat ze zouden moeten doen. Ongelofelijk storend en zeker voor een RPG waarbij dialoog toch wel centraal staat.

Gothblivion en Two Worlds of Warcraft

Toch is Two Worlds niet echt een slechte game. Er zijn verschillende punten waarop het ook zeer goed scoort en het daadwerkelijk een aantal van de beste aspecten uit Gothic 3 en Oblivion haalt. Helaas is de game ook in hetzelfde bedje als eerstgenoemde ziek: het spel bulkte namelijk nog uit van de bugs, zoals we het van onze Duitse buren gewend zijn. Gelukkig zorgt patch 1.04 er toch voor dat het speelbaar wordt.

Maar we gingen het over de goede punten van het spel hebben. Net als Oblivion ziet ook dit spel er grafisch zeer mooi uit en kan je haarfijne textures op je scherm toveren, mits je een stevige PC hebt. Persoonlijk vond ik de wereld van Oblivion mooier, maar dat is mijn mening. Antaloor is wel een veel veel gevarieerdere wereld dan Cyrodiil. Je vind er woestijnen, grote bossen, besneeuwde bergtoppen, enzovoort. Op dat gebied weet het spel zeker te scoren. Gek genoeg zien de wereld en de monsters er zeer mooi uit, maar de mensen daarentegen zien er helemaal niet uit. Nog gekker is het feit dat je bijna geen enkele vrouw in gans de wereld tegenkomt. Bizar.

Two Worlds biedt ook een hoop quests en zij die graag de slechterik uithangen, zullen hier zeker aan hun trekken komen. Er zijn namelijk best wat mogelijkheden voor “those who embrace the dark side”. Ook zijn er verschillende guilds verspreid over heel de spelwereld die zeker ook de moeite waard zijn.

Je bent dus wel even zoet met de single player. Maar als dat niet genoeg is voor jou heeft Two Worlds nog wat te bieden. De makers hebben er namelijk ook een heel multiplayer gedeelte aan toegevoegd waar je met verschillende andere spelers quests kan gaan oplossen of waar je het tegen de andere spelers kunt opnemen. Een fijne afwisseling, maar het gevechtsysteem is niet goed genoeg om dit onderdeel interessant te houden.

Al met al is Two Worlds geen slecht spel, maar het is zeker ook geen topper. De ontwikkelaar is niet in zijn opzet geslaagd, maar heeft wel een vrij onderhoudende game kunnen afleveren. Enkel jammer van de grote hekelpunten zoals de voice acting en de combat en het paardrijden. Hopelijk wordt de Xbox 360 versie nog wat meer opgepoetst en wordt die dan toch nog een aanschaf waardig.