The Godfather: The Don's Edition

The Godfather: The Don’s Edition is één van de lauchgames van de PlayStation 3, maar is eigenlijk geen totaal nieuwe game. Het spel verscheen namelijk reeds voor de PlayStation 2, Xbox en Xbox 360. Toch heeft Electronic Arts ervoor gezorgd dat het geen eenvoudige port met mooiere graphics is van deze versies, maar of dat voldoende was om deze game alsnog samen met Sony’s gloednieuwe console te kopen, lees je hieronder.

Welkom bij de familie

Voor de gamers die nog niet weten waarover The Godfather: The Don’s Edition gaat, leggen we het nog even kort uit. In het begin van het spel zie je als kleine jongen hoe je vader in een steegje om het leven wordt gebracht door een rivaliserende familie en geeft Don Corleone je het advies je woede te sparen tot wanneer je ouder bent. Enkele jaren later roept je moeder de hulp in van de Don en krijg je het aanbod om voor hem te werken.

An offer you can’t refuse

Aangezien je nog maar net lid bent van de familie, dien je jezelf omhoog te werken en respect te krijgen, voornamelijk door mensen om te kopen of af te persen en zaakjes te onderhouden die het daglicht niet mogen zien. Dit doe je aan de hand van een pressiemeter, om te zien hoe de eigenaars reageren op je overtuigingskracht. Indien je te weining pressie veroorzaakt, weigert de beste man je gewoon te betalen, maar wanneer je voor iets te veel pressie zorgt door bijvoorbeeld zijn of haar zaak aan diggelen te slaan, zal het ook niet meer lukken. Het is dus de kunst om zo precies mogelijk te werken en zoveel mogelijk respect te verdienen.

BlackHand-besturing

Natuurlijk ga je er met overtuigingskracht alleen niet geraken en daarom is er ook een groot arsenaal aan wapens om je te verdedigen tegen de mannetjes van Tattaglia, Stracci, Cuneo en Barzini. Zo heb je beschikking over shotguns, mitrailleurs, molotov-coctails, wurgdraden, verschillende soorten pistolen en ga zo nog maar even door. Deze kun je dan weer upgraden door middel van respect te verdienen en dat doe je dan weer door zaakjes af te persen etcetera. Aangezien het wel eens kan voorvallen dat je munitie op geraakt, dien je beroep te doen op je vechtkunsten en daarvoor is dan weer de BlackHand-besturing. Deze werkt ongeveer net hetzelfde als de andere versies van The Godfather, maar maakt ook nog gebruik van de bewegings sensoren van de Sixaxis. Zo kun je, wanneer je je tegenstander vastgrijpt met de schouderknoppen, hem op zijn knieën dwingen of hem laten opstaan en hem een kopstoot geven. Dit doe je dan door de controller naar boven, onder of voor je uit te bewegen. Ook kun je hem ruw naar links of rechts duwen en ook hier hoef je je controller logischerwijze naar links of rechts te bewegen. Klappen uitdelen gaat echter niet met de Sixaxis en gebeurt nog steeds met de linker analoge stick. De besturing met de Sixaxis is wel eventjes leuk, maar niet meer dan dat.

Corleone’s uitbreidingspakket

Wat de PlayStation 3-versie nu onderscheidt van de andere versies, buiten het gebruik van de Sixaxis en de opgepoetste graphics, is het Corleone’s uitbreidingspakket. Dit bevat twee nieuwe voertuigen, een benzinetruck waar je een autobom aan kunt hangen, een nieuw soort draai-systeem om gemakkelijker je gewenste wapen te gebruiken, een uitgebreider systeem om je personage aan te passen, vijf nieuwe missies, een nieuwe familie, zes nieuwe venues en als laatste de ‘knokploeg’. Dit team van vier personen kun je oproepen wanneer je in een zwaar gevecht zit en je wel wat extra vuurkracht kunt gebruiken. Je kunt ze echter niet oproepen wanneer je met een missie bezig bent of wanneer je een lagere rang dan ‘vennoot’ hebt. Deze nieuwe functies zijn allemaal wel leuk, maar echt vernieuwend kun je het niet noemen.

The Godfather: The Don’s Edition is zeker geen slechte game, maar we hebben alles al eens een keer gezien. Het is gewoon meer van hetzelfde met mooiere graphics, het gebruik van de Sixaxis en een paar extra’s. Ondanks dat blijft het toch nog een leuke free-roaming game met een goed uitgewerkt vechtsysteem, een groot arsenaal aan wapens en een leuk sfeertje. Gamers die de andere versies nog niet aangeraakt hebben, kunnen hier gerust enkele uurtjes plezier aan beleven, maar indien je ze wel al eens gespeeld hebt, laat je deze game best gewoon in de rekken liggen.