Mario en zijn mini's: geen echte uitdaging

Beroemd duo of uitmelken?

De wereld kent vele onafscheidelijke duo’s. Het begon ooit allemaal met Adam en Eva, David en Goliath, en natuurlijk Jozef en Maria. Maar ook vandaag de dag hebben we nog tweetallen die altijd in één adem worden genoemd zoals Black & Decker of Vroom & Dreesman. Zulke duo’s kennen we ook in onze wereld: die van de games. Het meest beroemde (of moet ik ondertussen zeggen beruchte) duo is ongetwijfeld: Nintendo en Mario! Waar de één dit duo beschouwt als een keurmerk voor games die altijd de moeite waard zijn, ziet de ander het duo vooral als uitmelkerij van een firma met te weinig fantasie om eens nieuwe personages in haar games te laten figureren. Sinds anderhalve week is er weer een game van het welbekende duo in de winkelschappen te vinden: Mario en Donkey Kong, March of the mini’s. En hoe zit het met dit spel? Is het uitmelkerij of gewoon weer een topgame? Dat vertellen we je snel.

Red de mini Mario’s

In Mario en Donkey Kong draait alles om het in veiligheid brengen van een groepje mini Mario’s. Met je stylus tik je op een Mario, waarna het figuurtje begint te wandelen. Jij kunt aangeven in welke richting het figuurtje moet gaan wandelen en ook kun je hem enige bijzondere dingen laten doen, zoals een klein sprongetje laten maken. Maar het overgrote deel van de actie in dit spel bestaat toch uit eenvoudige zaken: wandelen, stoppen, springen, en van richting veranderen. Waaruit bestaat dan in hemelsnaam de uitdaging? De uitdaging bestaat uit de hindernissen die de levels bevatten. Vaak moet je de Mario’s in de goede volgorde dingen laten doen. Zo kan Mario 1 een vijand uitschakelen, waarna de andere Mario’s vervolgens vrije doorgang krijgen. In elk level heb je zo een aantal uitdagingen die je moet zien op te lossen, waarbij je zo snel mogelijk zoveel mogelijk mini Mario’s naar de deur moet zijn te leiden die het einde van het level aangeeft. Onderweg kun je extra punten scoren door grote en kleine muntjes te verzamelen, of door de speciale Mario-kaart op te halen. Elk level bestaat uit negen uitdagingen. Verzamel je alle Mario-kaarten in alle uitdagingen, dan speel je aan het einde van het level een extra minigame vrij. Als je alle uitdagingen in het level hebt afgerond, dan ontmoet je Donkey Kong en moet je mini’s afvuren om de grote aap onschadelijk te maken. Afhankelijk van het aantal mini Mario’s dat je naar de uitgang weet te krijgen, het aantal munten dat je verzamelt en de tijd waarin je de uitdaging afrondt krijg je punten voor een level. Op basis van het aantal behaalde punten krijg je een beoordeling. Speel je het level zeer goed én snel uit, dan verdien je een gouden ster. Heb je net wat minder punten, dan krijg je een zilveren of bronzen ster. En zit je vrij veel te knoeien? Dan speel je wel het volgende level vrij, maar krijg je geen ster.

Besturing eenvoudig in orde

De besturing van het spel is over het algemeen prima op orde. Je bestuurt alle actie via enkele eenvoudige bewegingen met de stylus en het touchscreen en meestal werkt dit prima. Soms zul je merken dat je een Mario wilt laten stoppen of springen, maar dat hij in plaats van wat jij in gedachten had iets anders uitvoert. Het is dan heel frustrerend als je Mario per ongeluk in een afgrond stort terwijl je het allemaal zo mooi had uitgedacht. Gelukkig komen zulke momenten niet al te vaak voor en werkt de besturing meestal prima.

Gameplay: leuk maar té eenvoudig

De gameplay van het spel bevat zowel sterke als zwakke punten. Persoonlijk spraken mij de manier van spelen en de uitdagingen die je tegenkomt erg aan. Het is gewoon leuk om lekker te puzzelen en te verzinnen hoe je nu in hemelsnaam al die mini’s weer snel naar de uitgang kunt loodsen. Dat is en blijft steeds weer leuk. Ook is het leuk om een uitgespeeld level nog eens te proberen, om je tijd te verbeteren en een zilveren of gouden ster te verdienen. Kortom: het spel zelf is absoluut leuk als je van puzzelgames houdt. Toch heeft het spel ook een groot nadeel en dat is dat het eigenlijk erg eenvoudig begint, maar ook zo blijft. Je speelt eigenlijk zonder al te veel moeite vele uitdagingen na elkaar uit. Als je even wat tijd in het spel stopt, heb je zo de helft van de levels uitgespeeld. OK, je hebt dan niet overal de maximale score behaald, maar je speelt je wel snel door het spel heen. Een tweede nadeel vind ik de moeilijkheidsgraad van de gouden sterren. In het eerste level is het nog vrij eenvoudig om een gouden ster te behalen, maar in de levels daarna wordt het halen van een gouden ster héél moeilijk. Met een paar keer oefenen heb je die zilveren ster zo te pakken, maar de gouden ster blijft heel lastig. Daardoor verlies je snel de motivatie om tóch door te zetten en die gouden score te behalen. Veel levels zul je daarom niet opnieuw pakken om uit te spelen. De levels zijn éénmaal leuk, maar daarna heb je het snel gezien. De levensduur van het spel wordt hierdoor niet bevorderd en is eigenlijk te kort.

Toffe leveleditor

Nintendo heeft, om de levensduur van het spel te verlengen, een mooie optie aan het spel toegevoegd: de leveleditor. Hiermee kun je zelf heel eenvoudig mooie levels in elkaar zetten die helemaal de look-and-feel hebben van het echte spel. Bij elk level dat je in het gewone spel afrondt, speel je bovendien nieuwe onderdelen voor de leveleditor vrij. Bij het bouwen van een level kun je kiezen voor een standaard template, die je alvast wat op weg helpt. Ook kun je zelf helemaal blanco beginnen en het complete level zelf vormgeven. Persoonlijk vond ik de leveleditor enorm leuk. Het is geweldig om zelf een vreselijk moeilijk level op te bouwen met de nodige gemene valstrikken en hindernissen. Nadat je zo’n ‘level from hell’ hebt gemaakt, moet je het zelf een keer uitspelen en alle mini Mario’s naar de uitgang loodsen. Zodra je dat hebt gedaan, is het level officieel afgemaakt en kun je het delen met anderen.

Delen van levels veel te lastig

Bij het delen met anderen, komen we direct op een tweede grote minpunt van het spel: het door jou gemaakte level kun je alleen delen met vrienden van je friendlist van dít spel. Er is dus helaas geen wereldwijde site waar je je eigen level kunt uploaden en de beste levels van anderen kunt downloaden. Nee, je moet een vriend kennen die het spel ook heeft. Met die vriend moet je een tijdstip afspreken om samen tegelijk online te gaan. Alleen op die manier kun je een level uitwisselen met een ander. Het spreekt voor zich dat deze werkwijze enorm lastig is en het uitwisselen van levels niet bevordert. Het komt er in de praktijk op neer dat er eigenlijk weinig uitwisseling mogelijk is van de door jou gemaakte levels. Natuurlijk kun je je eigen DS eens bij een vriend in de handen drukken en hem uitdagen jouw level uit te spelen. Maar echt lekker uitwisselen van levels komt er niet van. Daardoor blijft de potentie van dit spel, wereldwijd levels uitwisselen en oneindig veel levels spelen, helemaal niet tot zijn recht en dat is heel jammer! Als Nintendo dit op een betere manier had uitgewerkt, had het spel van mij zeker een volle punt meer gekregen. Nu blijft de eindscore van het spel, vanwege de beperkte levensduur toch steken onder de acht en dat was niet nodig geweest.

Goede afwisseling tussen levels

Leuk in het spel is de afwisseling tussen de levels. Zo heb je levels met lava en rondspringend vuur dat je moet ontwijken, maar er is ook een level waarin Mario magnetische voeten krijgt en langs metalen wanden omhoog kan lopen. Deze afwisseling maakt je steeds benieuwd naar de nieuwe mogelijkheden in een volgend level. Leuk is ook dat je, naarmate je verder vordert in het spel, steeds meer van deze mogelijkheden vrijspeelt voor je leveleditor. Daardoor gaan je eigengemaakte levels er ook steeds beter uitzien. Mooi is verder dat alle levels de frisse en vrolijke Nintendo-uitstraling hebben. Dit draagt absoluut bij aan het speelplezier en ondersteunt de gameplay prima.

Al met al is mijn oordeel over Mario en Donkey Kong: March of the mini's wisselend. Enerzijds is de gameplay te eenvoudig, maar wél leuk. Helaas speel je het spel snel uit. De leveleditor biedt uitkomst, werkt prima en het is superleuk om zelf levels te bouwen. Helaas is het dan weer heel lastig om levels uit te wisselen met anderen, waardoor de speelduur opnieuw beperkt wordt. Met name de te korte speelduur doet écht afbreuk aan het spel. Daardoor blijft de totaalscore voor het spel onder 8, iets wat gezien de kwaliteit van gameplay absoluut niet nodig was geweest. Als óf de levels wat lastiger waren geweest, óf het uitwisselen van levels eenvoudiger was gemaakt, had dit spel een volle punt meer gescoord. Het is jammer dat Nintendo dat niet heeft kunnen waarmaken.