The Legend of Zelda: legendarisch goed!

Voor Nintendo-fans kwam in December een langverwachte wens uit: én een gloednieuwe console én een nieuwe versie van Zelda. Soms kan het leven gewoon prachtig zijn! Maar hoe bevalt die nieuwe Zelda nou? Wij vonden dat een game met een historie als Zelda veel aandacht en een deskundig oordeel waard is. Daarom krijg je ditmaal een duo-review door Ellen, die voor het eerst een Zelda-game speelde en door Sjoerd Hatzmann. Hij is Zelda-fan en heeft al vele spelen uit de serie uitgespeeld. Mocht de naam Sjoerd je niet bekend voorkomen, dan kan dat kloppen. Hij is geen lid van de redactie (nog niet?) maar wel gewaardeerd lid van het forum en schudt soms zomaar een mooie column uit zijn vingers. Samen met Ellen testte hij het spel uitgebreid en hieronder lees je hun oordeel.

Waar gaat het eigenlijk om, bij Zelda?
Ellen: Omdat ik de Zelda-dummy ben, zal ik voor de mensen die nog nooit een game van Zelda hebben gespeeld wat korte uitleg geven. Zelda is te typeren als een puzzel-actie spel. Deels gaat het om het oplossen van puzzels en verzinnen van oplossingen voor lastige situaties. Daarnaast bestaat een deel van het spel uit actie: vechten met monsters, bazen verslaan en je weg vinden door een zeer uitgebreide omgeving. De charme van het spel bestaat uit de afwisseling en complexiteit van het spel. Het spel is erg groot en bij vlagen ook erg lastig, domweg omdat je geen idee hebt hóe je een bepaalde puzzel moet oplossen. Dat kan menig uurtje piekeren en peinzen opleveren. Maar des te groter is de voldoening wanneer je dan eindelijk die oplossing hebt gevonden. Daarna kun je vaak zo weer een stukje van het spel vlot uitspelen en wordt je getracteerd op wat actie en korte tussenfilmpjes. Maar dan doemt overmijdelijk de volgende lastige puzzel op en moet je weer piekeren. Het verhaal van Zelda is lang, met de nodige wendingen en verassingen. Je speelt als Link die zowel als jongen als als wolf een belangrijke rol om het rijk Hyrule te redden. Dat rijk wordt belaagd door de duisternis en jij moet letterlijk de krachten van het duister verslaan en het licht terugbrengen. Meer ga ik niet over het verhaal verklappen, dat mag je zelf ontdekken tijdens het spelen. Wat ik wel vast ga vertellen is dat je in het begin al ziet aankomen dat er veel dubbele bodems zullen zijn. Daardoor wordt je benieuwd naar het einde van het spel en wil je goed uitzoeken hoe alles nou in elkaar steekt. Maar daar moet je wel de nodige tijd voor uittrekken. Het spel is gewoon heel erg groot, zo zal een ervaren speler toch gauw zo’n dertig tot veertig uren nodig hebben om het spel af te ronden en een Zelda-beginner zoals ik is al gauw dubbel zo lang met het spel bezig. De uitdaging van het spel zit met name in de lastige puzzels. Gevechten en eindbazen zijn over het algemeen niet echt vreselijk lastig, maar de puzzels zullen je menig uurtje bezighouden.

Ellen, jij was niet bekend met de serie, hoe ervoer jij de hype die dit spel omringde voor de release? en in hoeverre werd je er in mee getrokken?
Ellen: Ik ben een grote liefhebber van RPG’s en fantasy-achtige games mits de gameplay op orde is en zo’n spel lekker weg speelt omdat de besturing OK is. Aangezien Zelda een hele goede naam heeft qua gameplay, een episch verhaal biedt en bovendien splinternieuw was, trok het spel me erg aan en werd ik zeker aangestoken door de hype. Het leek me helemaal een spel voor mij en ik ben daarin niet teleurgesteld.

Heeft dit spel je verwachtingen waargemaakt die je had op basis van eerdere versies van Zelda die je hebt gespeeld?
Sjoerd: Verwachtingen voor een Zelda liggen altijd verschrikkelijk hoog. Bij een normaal spel is het meestal de vraag: "word het goed of niet?" Bij een Zelda is het niet meer de vraag of het goed word, maar of het de beste Zelda aller tijden wordt en op dat punt zullen de meningen ongetwijfeld verdeeld zijn. We hebben hier een Zelda die al de goede ingredienten neemt van vorige Zelda's om zo één van de best afgewerkte Zelda's op tafel te zetten. Het spel is groter, mooier, grimmiger en heeft een veel dieper verhaal dan de infameuze Ocarina of Time en dat is ook meteen waar het enige grote nadeel van het spel aan het licht komt. Spelers die namelijk bekend zijn met de serie zullen namelijk een deja vu gevoel over zich heen krijgen en hoewel sommige dit als geweldig zullen ervaren zullen andere het spel afrekenen op de weinige vernieuwing die het spel met zich meebrengt. Zo zullen de Zelda fans opnieuw verdeeld blijven over dit deel in de serie. Mij persoonlijk maakte het niets uit dat er niet al te veel risico's werden genomen. Het is namelijk de laatste Zelda die we zullen zien in deze traditionele vorm en nu ben ik gegarandeerd van een spetterend einde van deze generatie en ben ik nieuwsgierig wat de DS en de Wii in de toekomst met de serie zullen doen.

Zelda fans zullen veel dingen herkennen uit het spel van vorige delen uit de serie en daar een betekenis aan kunnen geven, Waren er momenten in het spel die vraagtekens bij je opriepen over het belang ervan in het spel?
Ellen: Nee, die waren er absoluut niet. Het spel is vanaf het begin een duidelijk op zichzelf staand verhaal en was voor mij goed als eerste Zelda-game te spelen. Je hoeft je absoluut niet te laten afschrikken door dit spel omdat je nog nooit een game van Zelda hebt gespeeld. Wel wil ik kwijt dat de puzzels in het spel soms erg lastig zijn en daar moet je natuurlijk wel van houden. Zo vond ik het begin bij de tempel in het bos lastig. Er is dan wel een hulpje dat je vertelt dat het gaat om een altaar, maar het was mij volstrekt onduidelijk wát ik dan precies moest doen. En ook de verdwenen brug bij het dorpje vond ik lastig. Waarschijnlijk zijn dit soort puzzels voor ervaren Zelda-gamers makkelijker op te lossen, omdat je het spel en de systematiek al kent. Ik raad starters dan ook aan om af en toe gewoon even te spieken op www.gamefaqs.com. Je mist dan wel de voldoening van het zelf vinden van de oplossing, maar je kunt in elk geval weer verder met het spel en blijft niet eindeloos ergens vastzitten.

Hoe vind je de graphics van de Wii met Zelda nou, nu je er zelf uitgebreid mee hebt gegamed?
Ellen: Kijk, de Wii is duidelijk geen PS3 en zal dat ook nooit worden. Bij Zelda vond ik de graphics bij vlagen heel mooi, maar soms ook tegenvallen. Bijvoorbeeld bij een close up van Link, dan wappert er een klein lokje in zijn haren terwijl de rest niet meebeweegt. Dat ziet er wat klungelig uit. Maar tijdens het spelen zelf zijn de beelden wel mooi en wordt je echt meegezogen in het spel. De graphics sluiten goed aan op de hele sfeer van het spel en samen met de prachtige muziek is het gewoon een epische game die je urenlang zal vermaken. De graphics zijn zeker niet te eenvoudig, maar gewoon prima en functioneel.

Is het gek dat Link nu rechtshandig is? Was dat in het begin van het spel wennen of maakte het niks uit voor jou?
Sjoerd: Toen ik voor het eerst hoorde moest ik lachen. Het kon echt alleen maar Zelda zijn als mensen zich om zoiets druk zouden maken. De reden waarom ze het gedaan hebben word in het spel meteen duidelijk. De meeste mensen spelen met de Wii-mote (zwaard) in de rechterhand en de nunchak (schild) in de linkerhand dus het voelt veel natuurlijker wanneer Link dat ook zo heeft. De enige personen die hier misschien problemen mee zullen hebben zijn de linkshandige mensen of de echte conservatieve Zelda puristen gelukkig kunnen die altijd terugvallen op de gamecube versie waar Link wel weer linkshandig is.

Hoe is het om Zelda op de Wii te spelen in vergelijking met eerdere consoles? Wat zijn voor jou de belangrijkste verschillen? Vond je Zelda op de Wii leuker, of viel het tegen?
Sjoerd: Het enige echte grote verschil is natuurlijk de besturing waar ik aan het begin heel sceptisch over was. Het spel was namelijk geheel voor de GameCube gemaakt waardoor ik twijfels kreeg over de Wii versie. Gelukkig werden al mijn angsten weggenomen tijdens mijn eerste uurtje spelen. De besturing voelt heel natuurlijk en na een tijdje begon ik zelfs af te vragen hoe ik het spel ooit op een oude controller had kunnen spelen. Sta dan ook vooral niet raar te kijken wanneer je terug gaat naar de GameCube versie en je begint plotseling met de wavebird te schudden! Sommige onderdelen worden er zelfs leuker op Zo kan je een Moblin zonder problemen van een afstand tussen zijn ogen schieten en zul je fanatiek gaan draaien en trekken aan je controller om een vis binnen te halen. Ondanks alles is het wel overduidelijk dat het hier gewoon gaat om de GameCube versie die is geschikt gemaakt voor de Wii. Voor een echte Wii Zelda zullen we toch echt nog even geduld moeten hebben

Achteraf terugkijkend op het gehele spel en de hype eromheen hoe terecht is het Zelda fenomeen op dit moment nog?
Ellen: Zelda is zeker nog actueel. Het is gewoon een prachtige game die onmisbaar is naast alle partygames die de Wii op dit moment heeft te bieden. Al die partygames zijn leuk om een keertje met vrienden te spelen, maar Zelda is echt zo’n spel dat je dagenlang aan je Wii gekluisterd zal houden. De combinatie van zoeken, puzzels, actie en een goed verhaal maakt Zelda nog steeds tot een topgame, ook in 2007.

Wat wil jij als Zelda-crack de mensen nog meegeven?
Sjoerd: Ik denk dat de meeste fans het spel ongetwijfeld al in handen hebben, maar voor de mensen die het spel nog niet gespeeld hebben: waar wachten jullie nog op Gamecube versie of Wii het maakt niet uit!! Zelda: Twilight Princess is een fantastisch spel die niemand zou mogen laten liggen.

The Legend of Zelda: Twillight Princess is een game uit de legendarische Zelda-serie die zijn naam opnieuw eer aandoet. Het spel is prachtig en zit vol puzzels die je menig uurtje zullen bezighouden. Hoewel het duidelijk gaat om een GameCube spel dat je op de Wii kunt spelen, voegt de besturing met de Wii-controllers echt wat toe aan de gameplay. Het spel biedt niet zo veel vernieuwing, maar heeft alle vertrouwde eigenschappen van een Zelda in zich: eindeloze puzzels, een zeer uitgebreide wereld en een mooi verhaal. Naast alle partygames voor de Wii is dit een pareltje dat niet mag ontbreken als je een Wii hebt aangeschaft.