Rayman Raving Rabbids is eigenlijk de zoveelste partygame voor de Nintendo Wii. Het is een compilatie van zeventig minigames met daarrond een simplistisch verhaaltje geweven. Rayman zit een picknick te houden met de globoxen (die je vast kent van eerdere Rayman spellen) wanneer ze plots in de grond verdwijnen. Plots wordt Rayman omsingeld door allerlei konijnen, wanneer op de achtergrond een groot überkonijn tevoorschijn komt. Na enkele luttele seconden word je in een arena gedropt. De hele arena zit gevuld met toeschouwers... konijnen! In de arena zijn er allerlei kooien waar de globoxen in gevangen zitten. Maar er zijn ook vier ingangen en één gesloten, grote poort.
Deze laatste ingangen zijn cruciaal voor het spel. Elke ingang stelt namelijk één minigame voor. Breng drie ingangen (en dus minigames) tot een goed einde om de grote poort te openen. Je kan natuurlijk al de vier minigames uitspelen; daarvoor word je dan ook beloond. Je krijgt namelijk leuke kledij die Rayman kan aantrekken of een leuk liedje om in je cel op te zetten (je hebt er namelijk een jukebox). Eens de grote poort open, kan je er een soort ‘eindbaas-minigame’ spelen. Versla deze om een toiletontstopper te krijgen (een item dat vaak zal terugkomen in de game) en keer terug naar je cel. Dag één zit er op. Dit herhaalt zich elke dag (alleen met telkens andere minigames) tot je genoeg toiletontstoppers hebt om een laddertje te bouwen om tot het hoge raampje te geraken in je cel en te ontsnappen.


Voor het verhaal hoef je het spel dus niet te kopen. Dat is ook niet de bedoeling; het draait hem om de minigames. En deze zijn leuk. Zeventig zijn er veel, maar ze illustreren duidelijk wat er met de Nintendo Wii en zijn unieke besturing allemaal mogelijk is. Oké, sommige minispelletjes zijn minder leuk en soms heb je wel het gevoel ‘Hé, deze lijkt op die andere minigame’ maar dat zijn zaken die bijna onvermijdelijk zijn. Al bij al zijn de minispelletjes supertof en blijven ze net zo gestoord als in de eerder vernoemde filmpjes. En dat is een grote opluchting. De humor zit er gewoon en is uitstekend om je op te beuren wanneer je in een mindere periode zit.
Natuurlijk zitten de minispelletjes ook in de multiplayer-modus. Voor sommigen misschien een minpunt is dat je alleen die multiplayer spelletjes kan uitspelen die je eerder hebt gespeeld in de singleplayer. Verder stelt de multiplayer gewoon algemeen teleur. Er zijn amper spelletjes die je tesamen met vier spelers kan spelen. Als het eens kan, dan kan het met twee spelers. Verder zijn de multiplayers van het ‘hot-seat’ principe waar ieder om de beurt kan spelen. Een schrale troost voor de mensen die maar één remote hebben, des te jammer voor de mensen die graag met een paar vrienden op de bank wat spannende momenten beleven.



Launch Trailer



