Superman Returns: alles behalve goed

Het is inmiddels al weer een hele tijd terug dat de film Superman Returns in de Nederlandse bioscopen draaide. Dat Superman een bekende marktnaam is weet Electronic Arts maar al te goed! Het is dan ook niet heel erg wonderlijk dat er al snel aanwijzingen voor een Superman Returns licentie volgden. Na vele shows op de bekende game-events werd het de meeste pers al snel duidelijk dat dit een regelrecht lachertje zou worden. Onze redacteur Tom heeft de game nu al een weekje aan kunnen spelen en vertelt ons of de kritische geluiden van de gamebiz terecht waren.

Superman zoals we hem kennen

Wie vroeger wel eens een stripboek of film van Superman heeft gezien zal het concept van deze game snel begrijpen. Jij speelt een gewone man, of tenminste, hij moet gewoon lijken! Zodra er zich gevaar voordoet is het zijn taak om de stad Metropolis te beschermen voor alle mogelijke bedreigingen.

In de meeste gevallen zijn deze bedreigingen slechterikken. Natuurlijk zou een Superman game geen Superman game zijn als er geen bekende schurken in voor zouden komen. Zo zul je in deze game naast een groot aantal onbekende schurken ook te maken krijgen met oude bekenden als Metallo.

Over het algemeen is de game qua slechterikken erg eentonig. Na het verslaan van een aantal kleinere schurken volgt er natuurlijk altijd een grotere, die natuurlijk de baas van de kleinere reeds verslagen schurken moet voorstellen. Hoewel deze in het begin nog wel makkelijk zijn te noemen, zul je steeds iets meer moeten doen om ze om te krijgen. Maar natuurlijk komt hier ook de o zo bekende zin weer naar voren: “Alles en Iedereen heeft een zwakke plek”. Dit geldt natuurlijk ook voor de slechterikken in de game. Meestal zijn deze vijanden dan ook te verslaan door de omgeving verstandig te gebruiken. Dit is in de meeste gevallen nodig, aangezien de meeste schurken stomweg immuun voor Superman’s superkrachten zijn.

Sterker dan ooit

Naast de uitgebreide stad die tot jouw beschikking staat om de vijand te verslaan, heb je ook een acceptabel krachten-arsenaal tot jouw beschikking. Superman heeft namelijk drie superkrachten: wind, ijs en vuur. Wat deze precies doen ligt vrij voor de hand, maar in het begin heb je over het algemeen zo goed als niets aan deze superkrachten. Het blijft dat ook snel bij het uitblazen van een brandje.

Hoe verder je vordert in de game, des te sterken zullen de drie hoofd elementen worden. Het vlammetje waar je vroeger amper een kaars mee aan kon steken blijkt nu ineens een hele file in brand te kunnen zetten. Hoe vaker je de stad van de ondergang red, des te meer ervarings punten krijg je, en dus ook des te sneller je sterkere krachten krijgt. Het klinkt erg leuk, maar het is helaas slecht uitgewerkt waardoor de ‘wil om te levelen’ niet erg voorkomt.

Red de stad, of anders....

Een andere rede voor het feit dat de wil om te levelen niet zo groot is, is simpelweg omdat de meeste vijanden bijna, of totaal imuum zijn voor jouw krachten. Jij bent de grote, machtige en vooral oersterke Superman, maar of je nou ook echt gebruik mag maken van je superpowers?

Het antwoord op deze vraag is overduidelijk: nee. Hoewel het zo nu en dan zeer vermakelijk kan zijn om de stad langzaam maar zeker om zeep te helpen door zo nu en dan eens lekker ontspannen een autootje in de fik te steken of een voorbijganger in de lucht te laten vallen is dit toch alles behalve aan te raden.

In plaats van een healthbar voor Superman, is de gezondheids meter van de stad Metropolis van groot belang. Zodra de stad schade oploopt zal er een stukje van de meter afgaan. Als de balk uiteindelijk helemaal leeg is, is het game over. Dit maakt het dus niet mogelijk om zo nu en dan een even lekker de bad-guy uit te hangen, iets wat ik toch zeker wel mis in deze game.

Zoals ik eerder al zei hoef je nooit op de healthbar van Superman te kijken. Dit heeft simpelweg de reden dat Superman onkwetsbaar is! Mocht het voorkomen dat de healthbar leegraakt, dan is meerdere malen op Y drukken genoeg om Superman weer springlevend te maken. Raar is daarintegen echter wel dat de healthbar van je objective (meestal de stad beschermen) binnen de kortste keren leeg is, zelfs als er helemaal niets gebeurt. Zo kwam ik op een gegeven moment in een arena gevecht waarbij het de bedoeling was om de tegenstander uit te schakelen. Op zich is dit geen al te groot probleem. Hoewel ik continu schade bleef aanrichten bij de vijand, bleef de objective bar steeds verder dalen. Net voor ik de kans had de vijand definitief uit te schakelen...het beeld zoomde uit en er stond: Objective Failed, Superman had been defeated.

Té snel vliegen?

Iets wat op het eerste gezicht juist een groot pluspunt aan de game lijkt, blijkt uiteindelijk juist een afknapper te zijn: het vliegen. De stad Metropolis is een van de grootste steden die wij tot nu toe op de Xbox 360 hebben gezien. Natuurlijk is dit voor de niet al te grote Superman veel te ver om helemaal te lopen/rennen, daarvoor heb je uiteraard het vliegen.

Met een simpele, korte druk op de Y knop laat Superman het gewone leven op de grond achter zich en zweeft door de lucht. Echt lekker stuurt onze held echter niet in de lucht. De bewegingen zijn onbedoeld traag, en vooral erg onnauwkeurig. Ook tijdens het vechten in de lucht schiet Superman geregeld van links naar rechts. Klappen uitdelen in de lucht is dan ook zo goed als onmogelijk aangezien de X knop, die voor het slaan is bedoeld, in de lucht pas na iets wat een aantal seconden lijkt te reageren. Iets wat ontzettend stoort!

Twijfels...

Nee, ik heb het hier niet over twijfels of de game goed of slecht is, maar over voor welk platform deze game nou eigenlijk is! Op de indrukwekkende ‘blur-effecten’ die tijdens het vliegen op supersonische snelheid tevoorschijn komen na, is de game namelijk volledig onder de maat. Superman lijkt van platsic, om nog maar te zwijgen over de andere personages. De stad is bijzonder kaal, en alle auto’s lijken verdacht veel op elkaar. Ook de talloze wolkenkrabbers zijn niet meer dan vierkante objecten met een opnieuw plastic ogend plakplaatje.

Superman Returns werd al vanaf zijn aankondiging negatief benaderd door de pers. Naar mijn mening is dit grotendeels terecht geweest. Ondanks de orginele Superman en alle schurken die wij uit zijn verhalen kennen is de game niets meer dan een plastic kijkdoos. Grafisch ziet de game eruit als een Playstation 2 titel, en dit omschrijft ook gelijk hoe de game speelt: Als een Playstation 2 titel. Op de Playstaton 2 was deze game dan ook nog wel een zesje tot een zeven waard, maar van een game voor een next-gen console als de Xbox 360 verwachten wij toch echt wel meer. Ben jij nou een doorgewinterde Superman fan, en is de Playstation 2 volgens jou nog de aller beste gameconsole: Dan is de kans groot dat jij je nog wel een uurtje of twee met Superman Returns: The Videogame kun vermaken, maar meer ook echt niet.