Jack Slate werkte op een avond wat langer door, toen hij een anonieme brief ontving die hem vertelde dat er een jonge vrouw zou sterven als hij niet kwam opdagen in een afgelegen bar. Jack weet niet wat hij moet doen, maar als geboren held, kiest hij er toch maar voor om samen met zijn hond Shadow haar te redden. Je komt ergens terecht naast een gebouw, en er staat een ton die je kapot moet schieten. Vervolgens komen er twee mannen aanrennen die je bekogelen. Je pakt natuurlijk een van de wapens die je tot je beschikking hebt, en begint terug te schieten. Jammer genoeg verliep dit vrij eenvoudig. De bad guys lieten binnen enkele seconden het leven en hadden geen enkele kans tegen Jack. Zo gebeurt dit nog een paar keer, en nadat ik toch zeker tweehonderd kogels heb losgelaten en drie kogels heb mogen begroeten in mijn borst kom ik aan bij de bar.
Veel van hetzelfde
Klik voor vergrotingen...
Als je bovenstaand stukje leest, dan lees je eigenlijk alleen maar actie, actie en actie. Dit is ook wat deze game zo goed moet maken, en eigenlijk doet hij dit ook. Jammer is wel, dat eigenlijk het hele spel (wat wordt uitgespeeld in ongeveer drie uurtjes) hetzelfde gaat. Je komt op een plek waar tien mensen achtereenvolgens op je af komen, en op de volgende plek is dit hetzelfde. Het is dus wel degelijk veel actie, maar het lijkt een beetje teveel op elkaar.
Waar ik zeer over te spreken ben in deze game zijn de graphics. Jack zelf ziet er goed uit en ook de omgevingen zien er mooi gedetailleerd uit. Alleen in de tegenstanders had wel wat meer afwisseling gemogen, want volgens mij hebben we hier te maken met een driehonderdling. Gelukkig bevat het spel ook een achtergrondmuziek en de geweren klinken redelijk. Tussen de levels door zul je te maken krijgen met diverse filmpjes die je het verhaal duidelijk maken. Ook hierover ben ik zeer te spreken. Het spel bevat ongeveer tien verschillende wapens, en wat deze game ook zo goed maakt zijn de special moves. Ik liet jullie eerder al kennis maken met de door mij genoemde 'Chinese houdgreep', waar je ook de botten van de bad guy hoort kraken. Verder kun je dus ook je hond afsturen op je vijand, al is hij na enkele happen wel moe en zul je het vuile werk zelf weer moeten opknappen. Je kunt dan ook even over de grond rollen, of in slowmotion duiken door de lucht. Toch blijft het ontwapenen door de houdgreep de beste actie.
Een groot probleem, waar al veel games last van hebben, zijn de weinig knoppen die je tot je beschikking hebt. Door maar één analoge stick en maar twee shoulderbuttons moeten de gamemakers iets anders verzinnen om de controls fijn te laten aanvoelen. Jammer genoeg is dit bij Dead to Rights volledig fout gegaan. Met de R knop kun je een tegenstander 'locken', om vervolgens deze met kogels te doorzeven. Alleen, werkt dit alles behalve soepel. Er staan ook auto's en containers in de levels die je tot ontploffing kunt schieten. Als er net drie tegenstanders uit een gebouw komen rennen, en jij de auto-aim gebruikt, zul je net zien dat de game als eerste richt op een auto of ander voorwerp. Je zult nog een keer de shoulderbutton moeten induwen om je geweer op een van de badguys te richten. Dit kost al met al toch behoorlijk wat tijd, en hierdoor krijgen je vijanden ruimschoots de kans om je onder vuur te nemen. Voor het eerst in de serie Dead to Rights is het mogelijk om een potje te multiplayeren.
